ΜΕΡΟΣ 4 — ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΜΟΥ… ΑΛΛΑ Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ!

Δεν θυμάμαι πώς βγήκα από το παλιό οικογενειακό κτήμα.

Θυμάμαι μόνο τη φωνή του Τζέισον να επαναλαμβάνεται στο μυαλό μου.

«Ρώτησε τη μητέρα σου τι συνέβη τη νύχτα που πέθανε ο πατέρας σου».

Για οκτώ ολόκληρα χρόνια πίστευα ότι ο πατέρας μου είχε πεθάνει από καρδιακή προσβολή. Η μητέρα μου μάς είχε πει ότι όλα έγιναν ξαφνικά, ότι οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα και ότι έπρεπε να μάθουμε να ζούμε με την απώλειά του.

Η Λίλι κι εγώ δεν αμφισβητήσαμε ποτέ την ιστορία της.

Ήμασταν συντετριμμένες.

Και η μητέρα μας ήταν ο μόνος άνθρωπος που είχε μείνει δίπλα μας.

Πώς ήταν δυνατόν να μας είχε κρύψει κάτι τόσο σημαντικό;

Καθώς οδηγούσα προς το σπίτι της, τηλεφώνησα στον δικηγόρο Ντάνιελ Χέις και του εξήγησα όσα είχαν συμβεί.

Δεν με διέκοψε ούτε μία φορά.

Όταν τελείωσα, μου είπε μόνο:

«Μην την αντιμετωπίσεις χωρίς να έχεις μαζί σου τα έγγραφα. Και, σε παρακαλώ, μην καταστρέψεις την ηχογράφηση. Μπορεί να είναι σημαντική, αλλά πρέπει να εξακριβωθεί η γνησιότητά της και να εξεταστεί από τις αρμόδιες αρχές».

«Δεν μπορώ να περιμένω άλλο, κύριε Χέις. Η μητέρα μου μπορεί να γνωρίζει τι συνέβη στη Λίλι».

«Το καταλαβαίνω. Αλλά θυμήσου κάτι: το γεγονός ότι κάποιος κρύβει ένα μυστικό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι ευθύνεται για έναν θάνατο. Χρειαζόμαστε την αλήθεια, όχι άλλες υποθέσεις».

Έκλεισα το τηλέφωνο.

Για πρώτη φορά, συμφώνησα μαζί του χωρίς να αντιδράσω.

Δεν ήθελα εκδίκηση.

Ήθελα να μάθω τι είχε συμβεί στην αδελφή μου.

Και κανείς δεν θα με σταματούσε.

---

Η μητέρα μου άνοιξε την πόρτα πριν προλάβω να χτυπήσω δεύτερη φορά.

Μόλις με είδε, κατάλαβε ότι κάτι είχε αλλάξει.

«Έμιλι; Τι συνέβη;»

Δεν την αγκάλιασα.

Δεν τη φίλησα.

Μπήκα στο σπίτι και άφησα το μπλε κουτί πάνω στο τραπέζι της κουζίνας.

Το πρόσωπό της άσπρισε.

Δεν χρειάστηκε να της εξηγήσω τι ήταν.

Το αναγνώρισε αμέσως.

«Πού το βρήκες;» ψιθύρισε.

«Στο σπίτι της Λίλι».

Έκανε ένα βήμα πίσω.

«Δεν έπρεπε να το ανοίξεις».

Τα λόγια της με χτύπησαν σαν χαστούκι.

«Δεν έπρεπε να το ανοίξω; Η αδελφή μου πέθανε, μαμά! Ήταν οκτώ μηνών έγκυος! Ο άντρας της εμφανίστηκε στην κηδεία με την ερωμένη του, ο δικηγόρος της μίλησε για κρυφές συναλλαγές και τώρα ανακαλύπτω ότι ο πατέρας μου είχε υπογράψει μια συμφωνία που σχετιζόταν με τον γάμο της! Κι εσύ μου λες ότι δεν έπρεπε να ανοίξω το κουτί;»

Η μητέρα μου έβαλε το χέρι στο στόμα της.

«Δεν καταλαβαίνεις…»

«Τότε εξήγησέ μου!»

Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα.

Αλλά δεν μίλησε.

Έβγαλα από την τσάντα μου το αντίγραφο του συμβολαίου και το ακούμπησα μπροστά της.

«Ο Τζέισον είπε ότι πρέπει να σε ρωτήσω τι συνέβη τη νύχτα που πέθανε ο πατέρας μου».

Η μητέρα μου έκλεισε τα μάτια.

Για μερικά δευτερόλεπτα, το μόνο που ακουγόταν ήταν το παλιό ρολόι στον τοίχο.

Ύστερα κάθισε.

«Ποιος σου το είπε αυτό;»

«Δεν έχει σημασία. Θέλω να μάθω αν ο πατέρας μου πέθανε πραγματικά από καρδιακή προσβολή».

Η μητέρα μου άρχισε να κλαίει.

Και τότε είπε τις λέξεις που φοβόμουν περισσότερο.

«Ο πατέρας σου είχε ανακαλύψει ότι κάποιος τον εξαπατούσε».

Ένιωσα την καρδιά μου να χτυπά δυνατά.

«Ποιος;»

«Δεν ήξερε όλη την αλήθεια. Ήξερε μόνο ότι έλειπαν χρήματα από μια οικογενειακή περιουσία και ότι είχαν γίνει μεταφορές χωρίς την άδειά του. Εκείνο το βράδυ είχε έναν μεγάλο καβγά με τον άνθρωπο που πίστευε ότι ήταν υπεύθυνος».

«Με τον Τζέισον;»

Η μητέρα μου κούνησε αργά το κεφάλι.

«Όχι. Με τον παππού σου».

Έμεινα ακίνητη.

Ο παππούς μας είχε πεθάνει πολλά χρόνια πριν από τον πατέρα μου.

«Αυτό δεν βγάζει νόημα».

«Ο παππούς σου είχε δημιουργήσει ένα καταπίστευμα για την οικογένεια. Ο πατέρας σου πίστευε ότι τα χρήματα θα εξασφάλιζαν το μέλλον σας. Όμως υπήρχαν όροι και παλιές υποχρεώσεις που δεν γνώριζε πλήρως. Όταν προσπάθησε να αλλάξει τη διαχείριση της περιουσίας, ανακάλυψε έγγραφα που δεν έπρεπε να υπάρχουν».

«Και ο Τζέισον;»

Η μητέρα μου σκούπισε τα μάτια της.

«Ο Τζέισον είχε συνδεθεί με ανθρώπους που γνώριζαν την οικογένεια πολλά χρόνια. Ο πατέρας σου πίστευε ότι μπορούσε να βοηθήσει να λυθεί το οικονομικό πρόβλημα. Έτσι ξεκίνησε η συμφωνία».

«Ποια συμφωνία, μαμά; Πες μου επιτέλους!»

Εκείνη με κοίταξε με απελπισία.

«Ο πατέρας σου ήθελε να εξασφαλίσει ότι η Λίλι θα είχε έναν άνθρωπο δίπλα της που θα μπορούσε να διαχειριστεί την περιουσία της. Ο Τζέισον συμφώνησε να παντρευτεί τη Λίλι, αλλά η συμφωνία περιλάμβανε οικονομικούς όρους που δεν της αποκαλύφθηκαν ποτέ».

Ένιωσα αηδία.

«Δηλαδή ο πατέρας μου αγόρασε έναν σύζυγο για την κόρη του;»

«Δεν ήταν τόσο απλό!»

«Τότε πώς ήταν;»

Η μητέρα μου χτύπησε το χέρι της στο τραπέζι.

«Προσπαθούσε να την προστατεύσει! Πίστευε ότι ο Τζέισον ήταν αξιόπιστος. Δεν ήξερε ότι θα την απατούσε, ούτε ότι θα κατέληγε να την κάνει να φοβάται μέσα στο ίδιο της το σπίτι!»

«Και όταν το έμαθες, γιατί δεν μίλησες;»

Δεν απάντησε.

«Γιατί, μαμά;»

Τότε άρχισε να μου εξηγεί.

Μετά τον θάνατο του πατέρα μου, ανακάλυψε ότι ορισμένα έγγραφα είχαν αλλοιωθεί και ότι η οικογενειακή περιουσία ήταν μπλεγμένη σε οικονομικές υποχρεώσεις που κανείς δεν είχε εξηγήσει στις κόρες του.

Φοβήθηκε ότι, αν όλα έβγαιναν στο φως, θα χάναμε το σπίτι και ό,τι μας είχε αφήσει.

Ο Τζέισον τής υποσχέθηκε ότι θα τακτοποιούσε τις εκκρεμότητες.

Με τον καιρό, όμως, άρχισε να απαιτεί περισσότερα χρήματα και να χρησιμοποιεί τη συμφωνία ως τρόπο πίεσης.

«Και όταν η Λίλι ανακάλυψε τι συνέβαινε;» ρώτησα.

Η μητέρα μου κατέβασε το κεφάλι.

«Ήρθε σε μένα. Ήθελε να μάθει αν ο πατέρας σου είχε πραγματικά συμφωνήσει σε όλα αυτά. Της είπα ότι θα προσπαθούσα να βρω τα έγγραφα. Της ζήτησα να περιμένει μέχρι να καταλάβουμε τι είχε συμβεί».

«Και εκείνη δεν περίμενε».

«Όχι. Είχε ήδη μιλήσει με δικηγόρο».

Την κοίταξα με θυμό.

«Άρα ήξερες ότι φοβόταν! Ήξερες ότι ο Τζέισον την πίεζε! Και την άφησες μόνη της!»

Η μητέρα μου ξέσπασε σε λυγμούς.

«Ναι! Και αυτή είναι η ενοχή που θα κουβαλάω μέχρι να πεθάνω!»

Η φωνή της αντήχησε στην κουζίνα.

Για μια στιγμή, δεν ήξερα τι να πω.

Δεν μπορούσα να τη συγχωρήσω.

Αλλά ούτε μπορούσα να αγνοήσω τον πόνο της.

«Τι συνέβη τη νύχτα που πέθανε ο πατέρας;» ρώτησα τελικά.

Η μητέρα μου σήκωσε το κεφάλι.

«Εκείνο το βράδυ, ο πατέρας σου είχε λάβει ένα τηλεφώνημα. Μετά το τηλεφώνημα, έφυγε από το σπίτι και πήγε στο κτήμα. Όταν επέστρεψε, ήταν χλωμός και έτρεμε. Μου είπε ότι είχε ανακαλύψει πως κάποιος είχε χρησιμοποιήσει την υπογραφή του σε έγγραφα που δεν είχε εγκρίνει».

«Και μετά;»

«Λίγες ώρες αργότερα, κατέρρευσε».

«Και δεν έκανες ερωτήσεις;»

«Έκανα! Αλλά ο γιατρός μού είπε ότι ο θάνατός του ήταν συμβατός με καρδιακή προσβολή. Δεν είχα αποδείξεις ότι είχε συμβεί κάτι άλλο».

Έμεινα σιωπηλή.

Η μητέρα μου συνέχισε:

«Μετά τον θάνατό του, ο Τζέισον εμφανίστηκε ξανά. Μου είπε ότι θα βοηθούσε να τακτοποιηθούν τα οικονομικά ζητήματα. Τότε δεν ήξερα ότι η Λίλι θα τον ερωτευόταν αργότερα. Όταν μου είπε ότι ήθελε να τον παντρευτεί, προσπάθησα να την αποτρέψω».

«Μα μόλις πριν από λίγο μου είπες ότι ο πατέρας μου ήθελε αυτόν τον γάμο!»

«Ο πατέρας σου είχε συμφωνήσει σε μια οικονομική διευθέτηση πριν από τον θάνατό του. Δεν ήξερα ότι η Λίλι θα τον παντρευόταν από έρωτα. Και δεν της είπα ποτέ όσα γνώριζα, επειδή φοβόμουν ότι θα καταλάβαινε πως η οικογένειά μας ήταν χτισμένη πάνω σε ένα ψέμα».

Η μητέρα μου με κοίταξε στα μάτια.

«Αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος μου. Νόμιζα ότι η σιωπή θα σας προστάτευε. Τελικά, η σιωπή μου άφησε τη Λίλι απροστάτευτη».

---

Εκείνη τη στιγμή, το τηλέφωνό μου χτύπησε.

Ήταν ο Ντάνιελ Χέις.

Απάντησα και έβαλα ανοιχτή ακρόαση.

«Έμιλι, πρέπει να έρθεις αμέσως στο γραφείο μου. Έχω νέα από την έρευνα των εγγράφων».

«Τι συνέβη;»

«Εξετάσαμε τα αντίγραφα που μου έστειλες. Υπάρχει μια ασυμφωνία στις ημερομηνίες και μια υπογραφή που χρειάζεται περαιτέρω έλεγχο. Επιπλέον, βρήκαμε μια αναφορά σε ασφαλιστήριο συμβόλαιο που συνδέεται με τον θάνατο του πατέρα σου».

Κοίταξα τη μητέρα μου.

Εκείνη είχε ήδη καταλάβει.

«Τι ασφαλιστήριο;» ρώτησα.

«Δεν έχω ακόμη όλα τα στοιχεία. Αλλά ο δικαιούχος είχε αλλάξει λίγο πριν από τον θάνατο του πατέρα σου. Θέλω να εξετάσουμε το πρωτότυπο πριν καταλήξουμε σε οποιοδήποτε συμπέρασμα».

Η μητέρα μου άρχισε να τρέμει.

«Ποιος ήταν ο δικαιούχος;» ρώτησα.

Ο Χέις δίστασε.

«Το όνομα που εμφανίζεται στα έγγραφα είναι του Τζέισον Ριντ».

Δεν μπορούσα να μιλήσω.

Ο Τζέισον είχε συνδεθεί με τον γάμο της Λίλι.

Είχε εμφανιστεί στην κηδεία της με τη Ρέιτσελ.

Και τώρα το όνομά του εμφανιζόταν σε ένα ασφαλιστήριο που αφορούσε τον πατέρα μου.

«Έμιλι», συνέχισε ο δικηγόρος, «αυτό δεν αποδεικνύει ότι ο Τζέισον είχε σχέση με τον θάνατο του πατέρα σου. Πρέπει να ελεγχθεί κάθε στοιχείο. Αλλά αν το έγγραφο είναι γνήσιο, πρέπει να μάθουμε γιατί είχε οριστεί δικαιούχος».

Έκλεισα το τηλέφωνο και κοίταξα τη μητέρα μου.

«Υπάρχει κάτι ακόμη που δεν μου είπες;»

Εκείνη δεν απάντησε.

«Μαμά!»

Σηκώθηκε αργά, πήγε στο παλιό ντουλάπι της κουζίνας και έβγαλε ένα μικρό κλειδί από ένα συρτάρι.

«Υπάρχει ένας φάκελος που κρατούσα κρυμμένο από τότε που πέθανε ο πατέρας σου», είπε. «Δεν ήθελα να τον δεις ποτέ».

Μου τον έδωσε.

Μέσα υπήρχε ένα γράμμα, γραμμένο με τον γραφικό χαρακτήρα του πατέρα μου.

Η πρώτη γραμμή έλεγε:

«Αν αυτό το γράμμα φτάσει ποτέ στα χέρια της Έμιλι ή της Λίλι, σημαίνει ότι απέτυχα να προστατεύσω τις κόρες μου από τις συνέπειες των δικών μου αποφάσεων».

Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα.

Συνέχισα να διαβάζω.

«Υπέγραψα μια συμφωνία που πίστευα ότι θα έσωζε την οικογένειά μας. Δεν ήξερα τότε πόσο επικίνδυνοι θα γίνονταν οι άνθρωποι που συμμετείχαν σε αυτήν. Όταν κατάλαβα το λάθος μου, προσπάθησα να το διορθώσω.

Αν συμβεί κάτι σε μένα, μην πιστέψετε αμέσως όσα θα σας πουν.

Και πάνω απ' όλα, μην επιτρέψετε ποτέ στον Τζέισον Ριντ να ελέγξει την αλήθεια για τη Λίλι».

Στο κάτω μέρος υπήρχε μια ημερομηνία.

Η ημερομηνία ήταν δύο ημέρες πριν από τον θάνατο του πατέρα μου.

Αλλά το γράμμα περιείχε και κάτι ακόμη.

Μια δεύτερη σελίδα, με μόνο μία πρόταση:

«Το πρόσωπο που κρατά το κλειδί της συμφωνίας είναι κάποιος που οι κόρες μου εμπιστεύονται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον».

Κοίταξα τη μητέρα μου.

Εκείνη είχε κλείσει το πρόσωπό της με τα χέρια της.

«Ποιος είναι;» ψιθύρισα.

Δεν απάντησε.

Και τότε το κινητό μου δονήθηκε ξανά.

Ένα νέο μήνυμα από τον άγνωστο αριθμό.

«Η μητέρα σου σου είπε μόνο τη μισή αλήθεια. Ο Τζέισον δεν άλλαξε μόνος του το ασφαλιστήριο. Υπάρχει ένα δεύτερο αντίγραφο του συμβολαίου και βρίσκεται στα χέρια της Ρέιτσελ. Αλλά αν θέλεις να το δεις, πρέπει να έρθεις απόψε στην εκκλησία όπου έγινε η κηδεία της Λίλι».

Κάτω από το μήνυμα υπήρχε μια τελευταία φράση:

«Έλα μόνη σου. Γιατί ο άνθρωπος που θέλεις να αποκαλύψεις θα βρίσκεται ήδη εκεί».

Έσφιξα το τηλέφωνο.

Η κηδεία της Λίλι είχε τελειώσει, αλλά κάποιος ήθελε να επιστρέψω στην ίδια εκκλησία όπου ο Τζέισον είχε σταθεί δίπλα στην ερωμένη του.

Κοίταξα τη μητέρα μου και κατάλαβα ότι δεν μπορούσα πια να βασιστώ μόνο στα λόγια της.

Έπρεπε να παραδώσω τα στοιχεία στον δικηγόρο και να αφήσω τις αρμόδιες αρχές να ερευνήσουν όσα είχαν συμβεί.

Αλλά υπήρχε μία ερώτηση που δεν μπορούσα να βγάλω από το μυαλό μου.

Αν ο πατέρας μου είχε προσπαθήσει να σταματήσει τον Τζέισον πριν πεθάνει, τότε ποιος είχε φροντίσει να μείνει κρυφή η αλήθεια για οκτώ ολόκληρα χρόνια;

Και αν η Ρέιτσελ είχε το δεύτερο αντίγραφο, γιατί περίμενε μέχρι τώρα για να μιλήσει;

Εκείνο το βράδυ, η αλήθεια θα άρχιζε επιτέλους να αποκαλύπτεται.

Αλλά κανείς μας δεν ήταν έτοιμος για το όνομα που θα ακουγόταν μέσα στην εκκλησία.

Συνεχίζεται στο ΤΕΛΙΚΟ…

ΤΕΛΙΚΟ   ➡️