ΜΕΡΟΣ 8 — «Το κουτί του πατέρα μου ήταν ανοιχτό, αλλά ο άνθρωπος που το άφησε εκεί είχε κρύψει κάτι που κανείς δεν είχε προσέξει για χρόνια»

Κατέβηκα πρώτος.

Το υπόγειο ήταν σκοτεινό.

Άναψα το φως.

Το παλιό ξύλινο κουτί βρισκόταν στο πάτωμα.

Ανοιχτό.

Άδειο.

«Όχι…»

Η γυναίκα μου στάθηκε πίσω μου.

«Το είχαν βρει.»

Έσκυψα.

Κοίταξα προσεκτικά.

Τότε παρατήρησα κάτι.

Ένα μικρό μεταλλικό εξάρτημα ήταν κολλημένο στο εσωτερικό του καπακιού.

Το τράβηξα.

Άνοιξε ένα κρυφό διαμέρισμα.

Μέσα υπήρχε μια κάρτα μνήμης.

Και ένα γράμμα.

Το γράμμα ήταν γραμμένο από τον πατέρα μου.

«Γκραντ, αν διαβάζεις αυτό, σημαίνει ότι κάποιος έψαξε το σπίτι.»

Ένιωσα τα χέρια μου να τρέμουν.

Συνέχισα.

«Μην εμπιστευτείς κανέναν που θα σου πει ότι όλα τελείωσαν.»

Η γυναίκα μου έβαλε το χέρι στο στόμα.

Το γράμμα εξηγούσε ότι χρόνια πριν, ο πατέρας μου είχε ανακαλύψει μια οικονομική απάτη που αφορούσε ανθρώπους τους οποίους θεωρούσε φίλους.

Δεν είχε προλάβει να την αποκαλύψει.

Αλλά είχε κρατήσει στοιχεία.

Τα στοιχεία βρίσκονταν στην κάρτα.

Βάλαμε την κάρτα στον υπολογιστή.

Αρχεία.

Ημερομηνίες.

Φωτογραφίες.

Συμβόλαια.

Και ονόματα.

Όλα έδειχναν προς τον ίδιο άνθρωπο.

Ο άντρας που πίστευα ότι ήταν απλώς ένας γνωστός.

Ο άνθρωπος που είχε δημιουργήσει ολόκληρη την παγίδα.

Αλλά τότε είδα κάτι που δεν περίμενα.

Υπήρχε ένα αρχείο με τίτλο:

«ΤΕΣΣΑ»

Το άνοιξα.

Ήταν ένα παλιό βίντεο.

Η Τέσα ήταν μικρότερη.

Ο πατέρας μου την κρατούσε στην αγκαλιά του.

Και της έλεγε:

«Όταν μεγαλώσεις, θα καταλάβεις γιατί ο πατέρας σου πρέπει να ξέρει την αλήθεια.»

Σταμάτησα το βίντεο.

Η γυναίκα μου έκλαιγε.

«Γιατί είχε τραβήξει αυτό;»

«Δεν ξέρω.»

Στο τέλος του βίντεο υπήρχε ένας κωδικός.

Τον πληκτρολόγησα.

Εμφανίστηκε ένα τελευταίο αρχείο.

Μια ηχογράφηση.

Η φωνή του πατέρα μου ακούστηκε:

«Γκραντ, δεν ξέρω πότε θα ακούσεις αυτό το μήνυμα. Αλλά αν το ακούς, προστατεύεις ήδη την οικογένειά σου από ανθρώπους που νομίζουν ότι μπορούν να αγοράσουν τους πάντες.»

Έκλεισα τα μάτια.

«Και υπάρχει κάτι ακόμα», συνέχισε.

«Ο άνθρωπος που ψάχνεις δεν είναι μόνος.»

Τότε ακούστηκε ένας θόρυβος πίσω μας.

Γυρίσαμε.

Η πόρτα του υπογείου έκλεισε.

Κάποιος την είχε κλειδώσει απ' έξω.

Η Τέσα άρχισε να φωνάζει.

Πήγα προς την πόρτα.

«Ποιος είναι εκεί;»

Καμία απάντηση.

Μετά ακούστηκε μια φωνή.

«Γκραντ, αν θες να ζήσουν ήσυχα τα παιδιά σου, άσε το αρχείο.»

Κοίταξα τη γυναίκα μου.

Ύστερα κοίταξα την Τέσα.

Και ήξερα πλέον ότι δεν μπορούσα να κάνω πίσω.

---

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 9…