ΜΕΡΟΣ 9 — «Ο άνθρωπος που εμπιστευόμουν περισσότερο ήταν εκείνος που έκρυβε το μεγαλύτερο μυστικό»

Η Τζοάνα κοίταξε τον Ρόμπερτ.

Για αρκετά δευτερόλεπτα δεν μπορούσε να πει τίποτα.

Ο άνθρωπος που είχε σταθεί δίπλα της από τη στιγμή που γεννήθηκε ο γιος της.

Ο άνθρωπος που της είχε παραδώσει το γράμμα του Λόγκαν.

Ο άνθρωπος που της είχε πει ότι ο γιος του ήταν άρρωστος.

Ο άνθρωπος που την είχε βοηθήσει να ξαναβρεί τον Λόγκαν.

Τώρα στεκόταν μπροστά της με το πρόσωπο ενός ανθρώπου που μόλις είχε αποκαλυφθεί ότι ίσως ήταν υπεύθυνος για όλα.

«Ρόμπερτ…»

Εκείνος δεν απάντησε.

«Είναι αλήθεια;»

Ο Λόγκαν κοίταξε τον πατέρα του.

«Μπαμπά;»

Ο Ρόμπερτ έκλεισε τα μάτια.

«Όχι όπως το νομίζετε.»

Η Τζοάνα γέλασε πικρά.

«Αυτό ακριβώς λέει κάποιος όταν προσπαθεί να κρύψει κάτι.»

«Δεν προσπάθησα να σας καταστρέψω.»

«Τότε πες μου τι έκανες.»

Ο Ρόμπερτ πήρε μια βαθιά ανάσα.

«Πριν από δεκαπέντε χρόνια, δούλευα σε μια ιδιωτική κλινική.»

Η Τζοάνα δεν μιλούσε.

«Εκεί γνώρισα ανθρώπους που είχαν πρόσβαση σε μεγάλες οικονομικές συναλλαγές και ιατρικά αρχεία.»

«Και;»

«Στην αρχή πίστευα ότι ήταν απλώς επιχειρηματίες.»

«Δεν ήταν;»

«Όχι.»

Ο Ρόμπερτ κοίταξε τον πατέρα της Τζοάνα.

«Ο πατέρας σου είχε ήδη αρχίσει να τους υποψιάζεται.»

Ο άντρας έγνεψε.

«Και ο Μάικλ το ανακάλυψε.»

«Ναι.»

Η Τζοάνα ένιωσε το κεφάλι της να γυρίζει.

«Και εσύ;»

Ο Ρόμπερτ κατέβασε το βλέμμα.

«Έκανα ένα λάθος.»

«Τι λάθος;»

«Υπέγραψα ένα έγγραφο χωρίς να γνωρίζω τι ακριβώς περιείχε.»

«Και αυτό το έγγραφο;»

«Έδωσε σε εκείνους τους ανθρώπους πρόσβαση σε στοιχεία που δεν έπρεπε να έχουν.»

Η Τζοάνα τον κοίταξε.

«Τα στοιχεία του Μάικλ;»

«Ναι.»

Ο Μάικλ, ακόμη στην τηλεφωνική γραμμή, μίλησε.

«Και τα δικά μου.»

Ο Λόγκαν πάγωσε.

«Τι στοιχεία;»

«Ιατρικά στοιχεία.»

Η Τζοάνα κοίταξε τον Λόγκαν.

«Τι σχέση έχει αυτό με σένα;»

Ο Μάικλ απάντησε:

«Πολύ μεγαλύτερη απ' όσο νομίζεις.»

Ο Ρόμπερτ έσκυψε το κεφάλι.

«Όταν ο Λόγκαν αρρώστησε, οι ίδιοι άνθρωποι προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την ασθένειά του.»

«Για ποιο λόγο;»

«Για να πάρουν κάτι που ήθελαν.»

«Τι;»

Ο Ρόμπερτ δεν απάντησε.

Ο Λόγκαν πήρε τον λόγο.

«Το μόσχευμα.»

Η Τζοάνα τον κοίταξε.

«Τι εννοείς;»

«Υπήρχε ένας συγκεκριμένος συμβατός δότης.»

«Ο Μάικλ.»

«Ναι.»

«Και εκείνοι ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τον Μάικλ για να με πιέσουν;»

Ο Μάικλ μίλησε από το τηλέφωνο.

«Ήθελαν να με βγάλουν από την κρυψώνα μου.»

Η Τζοάνα κατάλαβε.

«Γι' αυτό επέστρεψες.»

«Ναι.»

«Για να σώσεις τον Λόγκαν.»

«Ναι.»

«Και ήξερες ότι αν εμφανιζόσουν, θα σε έβρισκαν.»

«Ναι.»

Η Τζοάνα έκλεισε τα μάτια.

«Και παρ' όλα αυτά το έκανες.»

«Είναι ο άντρας που αγαπάς.»

Η φωνή του Μάικλ έσπασε.

«Και είναι ο πατέρας του παιδιού σου.»

Ο Λόγκαν έσκυψε το κεφάλι.

Τα μάτια του γέμισαν δάκρυα.

«Μάικλ…»

«Δεν μπορούσα να σε αφήσω να πεθάνεις.»

Η Τζοάνα κοίταξε τον αδελφό της.

Για πρώτη φορά μετά από δώδεκα χρόνια, ένιωσε ότι ίσως είχε αρχίσει να καταλαβαίνει γιατί είχε εξαφανιστεί.

Όμως υπήρχε ακόμη ένα ερώτημα.

«Ρόμπερτ.»

Ο άντρας σήκωσε το βλέμμα.

«Γιατί κράτησες όλα αυτά κρυφά;»

«Γιατί φοβόμουν.»

«Από ποιον;»

«Από τους ανθρώπους που είχαν τα στοιχεία.»

«Και ποιοι είναι;»

Ο Ρόμπερτ δίστασε.

«Δεν μπορώ να σου πω όλα τα ονόματα.»

«Γιατί;»

«Γιατί κάποιοι εξακολουθούν να έχουν δύναμη.»

Ο πατέρας της Τζοάνα παρενέβη.

«Τώρα τελείωσε.»

Ο Ρόμπερτ τον κοίταξε.

«Δεν έχει τελειώσει.»

«Έχει.»

«Όχι.»

Ο Ρόμπερτ πήρε το USB από τον φάκελο.

«Αυτό περιέχει όλα τα αρχεία.»

Η Τζοάνα κοίταξε το μικρό αντικείμενο.

«Τότε γιατί δεν το έδωσες νωρίτερα;»

«Γιατί αν το έδινα, θα έβαζα εσένα και το παιδί σε κίνδυνο.»

«Πάλι το ίδιο.»

Η Τζοάνα χαμογέλασε με πόνο.

«Όλοι λέτε ότι με προστατεύετε.»

Σήκωσε τον φάκελο.

«Κι όμως, κανείς δεν κατάλαβε ότι το χειρότερο πράγμα για μένα δεν ήταν η αλήθεια.»

Κοίταξε έναν έναν τους άντρες.

«Ήταν το ότι δεν είχα δικαίωμα να τη γνωρίζω.»

Σιωπή.

Τότε το μωρό άρχισε να κλαίει.

Η Τζοάνα το πήρε πιο κοντά.

Ο Λόγκαν άπλωσε τα χέρια.

«Δώσ' τον μου.»

Η Τζοάνα τον κοίταξε.

Και για πρώτη φορά δεν είδε τον άντρα που την είχε εγκαταλείψει.

Είδε τον πατέρα του παιδιού της.

Του έδωσε το μωρό.

Ο Λόγκαν το κράτησε απαλά.

«Είναι τόσο μικρός.»

Η Τζοάνα χαμογέλασε μέσα από τα δάκρυά της.

«Και τόσο δυνατός.»

Ο Λόγκαν κοίταξε το παιδί.

«Θα τον προστατεύσω.»

Η Τζοάνα απάντησε:

«Αυτή τη φορά δεν θα αποφασίσεις μόνος σου.»

Ο Λόγκαν έγνεψε.

«Όχι.»

«Ό,τι κι αν γίνει.»

«Ό,τι κι αν γίνει.»

Για λίγα δευτερόλεπτα υπήρχε μόνο ησυχία.

Μια οικογένεια που είχε διαλυθεί από μυστικά προσπαθούσε για πρώτη φορά να σταθεί ξανά μαζί.

Όμως τότε ο Ρόμπερτ άνοιξε τον υπολογιστή.

«Πρέπει να δείτε κάτι.»

Η Τζοάνα πλησίασε.

Στην οθόνη εμφανίστηκε ένα παλιό βίντεο.

Μια αποθήκη.

Ένα τραπέζι.

Τρεις άντρες.

Ο ένας ήταν ο πατέρας της.

Ο δεύτερος ήταν ο Ρόμπερτ.

Ο τρίτος…

Η Τζοάνα πάγωσε.

Ήταν ο άντρας από τη φωτογραφία.

Ο άνθρωπος που όλοι θεωρούσαν νεκρό.

Ο Ρόμπερτ πάτησε αναπαραγωγή.

Η φωνή του τρίτου άντρα ακούστηκε:

«Αν ο Μάικλ μιλήσει, τελειώσαμε.»

Ο πατέρας της Τζοάνα απάντησε:

«Δεν θα μιλήσει.»

«Και αν μιλήσει;»

Ο Ρόμπερτ εμφανίστηκε στο πλάνο.

«Θα φροντίσω να μη φτάσει ποτέ σε κανέναν.»

Η Τζοάνα γύρισε αργά προς τον Ρόμπερτ.

«Εσύ το είπες αυτό.»

Ο Ρόμπερτ έκλεισε τα μάτια.

«Ναι.»

«Τι σήμαινε;»

«Ήθελα να τους κάνω να πιστέψουν ότι ήμουν με το μέρος τους.»

«Και ήσουν;»

«Όχι.»

«Πώς να σε πιστέψω τώρα;»

Ο Ρόμπερτ δεν απάντησε.

Το βίντεο συνέχισε.

Ο τρίτος άντρας πλησίασε τον πατέρα της.

«Η κόρη σου δεν πρέπει να μάθει τίποτα.»

Η Τζοάνα πάγωσε.

Στην οθόνη εμφανίστηκε το δικό της όνομα.

ΤΖΟΑΝΑ.

Η ημερομηνία ήταν ίδια με εκείνη της εξαφάνισης του Μάικλ.

Και τότε ακούστηκε η φωνή του άντρα:

«Αν χρειαστεί, θα χρησιμοποιήσουμε την κόρη σου για να τον βρούμε.»

Η Τζοάνα ένιωσε το αίμα της να παγώνει.

Ο Λόγκαν έσφιξε το μωρό στην αγκαλιά του.

Ο Μάικλ φώναξε από το τηλέφωνο:

«Κλείστε το βίντεο! Τώρα!»

Αλλά ήταν αργά.

Στο τέλος της ηχογράφησης, ο τρίτος άντρας γύρισε προς την κάμερα.

Κοίταξε κατευθείαν στον φακό.

Και είπε:

«Αν κάποτε η Τζοάνα δει αυτή την κασέτα, σημαίνει ότι ο Μάικλ απέτυχε να την προστατεύσει.»

Η οθόνη μαύρισε.

Η Τζοάνα δεν μπορούσε να μιλήσει.

Ο πατέρας της πλησίασε.

«Τώρα καταλαβαίνεις γιατί έπρεπε να εξαφανιστούμε.»

Εκείνη σήκωσε το βλέμμα.

«Όχι.»

Η φωνή της ήταν διαφορετική τώρα.

Ήρεμη.

Αποφασισμένη.

«Τώρα καταλαβαίνω γιατί πρέπει να τελειώσει.»

Ο Λόγκαν την κοίταξε.

«Τι θα κάνεις;»

Η Τζοάνα πήρε το χέρι του.

«Θα βρούμε τον άνθρωπο που το έκανε.»

Ο Μάικλ μίλησε από το τηλέφωνο.

«Τζοάνα…»

«Ναι;»

«Υπάρχει ένα πρόβλημα.»

«Τι;»

«Ξέρω ποιος είναι.»

Η Τζοάνα πάγωσε.

«Ποιος;»

Η φωνή του Μάικλ έγινε σχεδόν ψίθυρος.

«Ο άνθρωπος που ψάχνουμε…»

Μια μεγάλη παύση.

«…ήταν ο γιατρός που έσωσε τη ζωή του Λόγκαν.»

Η Τζοάνα κοίταξε τον Ρόμπερτ.

Ο Ρόμπερτ είχε δακρύσει.

Και τότε κατάλαβε ότι η ιστορία δεν αφορούσε μόνο το παρελθόν.

Αφορούσε και το παιδί που μόλις είχε γεννηθεί.

Γιατί το όνομα του παιδιού ήταν γραμμένο σε ένα από τα παλιά έγγραφα.

Και δίπλα του υπήρχε μία λέξη:

«Κληρονόμος.»

Συνεχίζεται στο ΤΕΛΙΚΟ…