ΜΕΡΟΣ 6 — ΤΟ ΤΕΣΤ DNA ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ
Ο γενετιστής άνοιξε τον φάκελο και άρχισε να εξηγεί.
«Πρώτα απ' όλα, πρέπει να καταλάβετε κάτι. Το χρώμα του δέρματος και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά δεν μπορούν να αποδείξουν αν ένας άνθρωπος είναι παιδί κάποιου άλλου. Η γενετική κληρονομικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη.»
Ο Ματέο έγνεψε.
«Αυτό το γνωρίζουμε. Θέλουμε να μάθουμε την αλήθεια.»
Ο ειδικός έδειξε τα αποτελέσματα.
Οι πέντε άντρες είχαν γενετικά στοιχεία που συνδέονταν με πληθυσμούς της Δυτικής και Κεντρικής Αφρικής, αλλά και με ευρωπαϊκές καταγωγές.
Το εύρημα από μόνο του δεν ήταν παράξενο.
«Η καταγωγή αυτή μπορεί να έχει περάσει από πολλές γενιές», εξήγησε. «Ακόμη και άνθρωποι με ανοιχτόχρωμο δέρμα μπορεί να έχουν μακρινούς προγόνους από διαφορετικές ηπείρους. Και το αντίστροφο.»
Ο Λούκας, που μέχρι τότε δεν είχε μιλήσει, ρώτησε:
«Δηλαδή ο πατέρας μας μπορεί να είχε τέτοια καταγωγή;»
«Αυτό είναι ένα ενδεχόμενο. Όμως, για να επιβεβαιώσουμε την πατρότητα του Αλεχάντρο Μοντόγια, χρειαζόμαστε δικό του δείγμα ή κατάλληλα δείγματα από στενούς συγγενείς του.»
Ο Ντανιέλ έσφιξε τα χείλη.
«Και αν αρνηθεί;»
«Τότε θα πρέπει να εξετάσουμε άλλες διαθέσιμες επιλογές, εφόσον υπάρχουν νόμιμα και αξιόπιστα δείγματα.»
Τα αδέλφια αποφάσισαν να επικοινωνήσουν ξανά με τον δικηγόρο του Αλεχάντρο.
Αυτή τη φορά, όμως, εκείνος δέχτηκε να συναντηθεί μαζί τους.
Η συνάντηση ορίστηκε στην έπαυλη Μοντόγια, την ίδια έπαυλη από την οποία είχε διώξει τη μητέρα τους τριάντα χρόνια νωρίτερα.
Όταν έφτασαν, ο Αλεχάντρο στεκόταν μπροστά στο μεγάλο παράθυρο του σαλονιού.
Είχε γεράσει. Τα μαλλιά του είχαν ασπρίσει και το πρόσωπό του έδειχνε κουρασμένο.
Μόλις είδε τους πέντε άντρες, έμεινε ακίνητος.
Ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπε όλους μαζί.
«Μοιάζετε…» ψιθύρισε.
Ο Ματέο απάντησε ψυχρά:
«Δεν ήρθαμε για να ακούσουμε αν σου μοιάζουμε.»
Ο Αλεχάντρο κάθισε.
«Ξέρω ότι δεν έχω δικαίωμα να ζητήσω συγχώρεση.»
«Σωστά», είπε ο Σαμουέλ.
«Θέλω όμως να μάθω τι συνέβη.»
Ο Ντανιέλ έβγαλε τα έγγραφα.
«Θα κάνεις τεστ DNA;»
Ο Αλεχάντρο κοίταξε τα χαρτιά.
Για αρκετή ώρα δεν απάντησε.
Ύστερα είπε:
«Ναι.»
Ο Ματέο συνοφρυώθηκε.
«Γιατί;»
Ο ηλικιωμένος άντρας χαμήλωσε το βλέμμα.
«Επειδή πέρασα τριάντα χρόνια προσπαθώντας να πείσω τον εαυτό μου ότι δεν ήσασταν παιδιά μου. Και ίσως ήρθε η ώρα να μάθω αν έκανα το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου.»
Ο Σαμουέλ τον κοίταξε χωρίς να συγκινηθεί.
«Δεν χρειάζεται να το μάθεις για να καταλάβεις ότι έκανες λάθος. Έπρεπε να είσαι εκεί.»
Ο Αλεχάντρο δεν αντέδρασε.
Το δείγμα συλλέχθηκε με την κατάλληλη διαδικασία και στάλθηκε στο εργαστήριο.
Οι ημέρες που ακολούθησαν ήταν βασανιστικές.
Η Λουσία περίμενε τα αποτελέσματα στο σπίτι.
Ένα βράδυ, ο Ματέο την πλησίασε.
«Μαμά, αν αποδειχθεί ότι είναι ο πατέρας μας, θα νιώσεις δικαιωμένη;»
Η Λουσία τον κοίταξε.
«Δεν χρειάζομαι ένα χαρτί για να ξέρω ποια είναι η αλήθεια της ζωής μου. Εγώ σας γέννησα. Εγώ σας μεγάλωσα. Αλλά θέλω να μάθετε την καταγωγή σας, για να μην κουβαλάτε άλλο την αμφιβολία.»
Το τηλέφωνο χτύπησε.
Ήταν ο γενετιστής.
«Έχουμε τα αποτελέσματα», είπε.
«Και;» ρώτησε ο Ματέο.
Ακολούθησε μια σύντομη σιωπή.
«Η πιθανότητα βιολογικής πατρότητας του κυρίου Μοντόγια είναι εξαιρετικά υψηλή. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι είναι ο βιολογικός πατέρας και των πέντε παιδιών.»
Ο Ματέο έκλεισε τα μάτια.
Ο Ντανιέλ κάλυψε το στόμα του με το χέρι.
Ο Λούκας άρχισε να κλαίει.
Η μητέρα τους είχε πει την αλήθεια από την πρώτη ημέρα.
Όμως η ιστορία δεν τελείωνε εκεί.
Ο γενετιστής πρόσθεσε:
«Υπάρχει και κάτι ακόμη. Έχουμε εντοπίσει μια οικογενειακή γενετική γραμμή που συνδέεται με την αφρικανική καταγωγή. Το εύρημα είναι συμβατό με το οικογενειακό ιστορικό που μας περιγράψατε.»
Ο Ματέο γύρισε προς τη μητέρα του.
«Μαμά…»
Η Λουσία έκλαιγε σιωπηλά.
Τριάντα χρόνια ψέματα είχαν καταρρεύσει.
Και ο άνθρωπος που είχε εγκαταλείψει τα παιδιά του δεν μπορούσε πλέον να κρυφτεί πίσω από την εμφάνισή τους.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 7…
0 comments:
Post a Comment