ΜΕΡΟΣ 6 – Η ΠΛΗΡΩΜΗ, ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΟΡΤΕΓΚΑ
Η τραπεζική συναλλαγή είχε πραγματοποιηθεί λίγες ημέρες μετά τον θάνατο της Ελένα.
Το ποσό δεν ήταν τεράστιο, αλλά η διαδρομή του ήταν ύποπτη. Τα χρήματα είχαν περάσει από έναν λογαριασμό που συνδεόταν με τον Λουίς Βάργκας και κατέληγαν σε εταιρεία που είχε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν ο αδελφός του επιθεωρητή Ορτέγκα.
Οι ερευνητές άρχισαν να εξετάζουν κάθε οικονομική σύνδεση.
Παράλληλα, ανακάλυψαν ότι η Ελένα είχε προσπαθήσει να καταγγείλει οικονομικές απειλές λίγες εβδομάδες πριν από τον θάνατό της.
Η καταγγελία δεν είχε προχωρήσει.
Στο σχετικό έγγραφο υπήρχε μια χειρόγραφη σημείωση:
«Να επικοινωνήσει με τον επιθεωρητή Ορτέγκα».
Ο ίδιος ο άνθρωπος που είχε αναλάβει την υπόθεση του θανάτου της είχε προηγουμένως λάβει γνώση των απειλών που δεχόταν.
Ο Μέντεζ ένιωσε οργή.
«Πώς γίνεται να μην το είδε κανείς;» ρώτησε.
Ο ανεξάρτητος ερευνητής απάντησε:
«Κάποιος φρόντισε να μη φτάσει ποτέ στα χέρια των ανθρώπων που έπρεπε».
Τότε ο Ορτέγκα κλήθηκε ξανά για κατάθεση.
Αυτή τη φορά, του παρουσιάστηκαν τα οικονομικά στοιχεία, οι τηλεφωνικές επικοινωνίες και η αρχική μαρτυρία της Σαλoμέ.
Ο πρώην επιθεωρητής προσπάθησε να διατηρήσει την ψυχραιμία του.
«Δεν έκανα τίποτα παράνομο. Ο Βάργκας ήταν πληροφοριοδότης μου».
«Τότε γιατί αποκρύψατε την παρουσία του από τον φάκελο;»
«Δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία».
«Και γιατί δεν καταγράψατε την πρώτη μαρτυρία της μικρής;»
Ο Ορτέγκα σιώπησε.
Ο ερευνητής έβγαλε ένα ακόμη έγγραφο.
«Έχουμε επίσης ενδείξεις ότι προσπαθήσατε να αποκρύψετε την οικονομική σας σχέση με τον Βάργκας».
Ο Ορτέγκα σηκώθηκε απότομα.
«Αυτό είναι γελοίο!»
«Καθίστε. Η ανάκριση δεν έχει τελειώσει».
Για πρώτη φορά, ο άνθρωπος που κάποτε είχε εμφανιστεί ως ο βέβαιος υπερασπιστής της αλήθειας δεν είχε εύκολη απάντηση.
Ο Βάργκας, από την άλλη, άρχισε να δίνει περισσότερες πληροφορίες. Η κατάθεσή του, όμως, έπρεπε να διασταυρωθεί με ανεξάρτητα στοιχεία. Οι αρχές δεν μπορούσαν να βασιστούν μόνο στα λόγια ενός ανθρώπου που είχε ήδη εμπλακεί στην υπόθεση.
Στο μεταξύ, ο Ραμίρο περίμενε νέα.
Η Σαλoμέ καθόταν δίπλα του και ζωγράφιζε σε ένα μικρό τετράδιο.
«Τι ζωγραφίζεις;» τη ρώτησε.
«Ένα σπίτι».
«Ποιο σπίτι;»
«Το δικό μας. Εκείνο που μέναμε με τη μαμά».
Ο Ραμίρο χαμογέλασε με θλίψη.
«Θυμάσαι ακόμη το σπίτι μας;»
«Θυμάμαι και το δωμάτιό μου. Και τη μαμά που μου τραγουδούσε πριν κοιμηθώ».
Ο Ραμίρο την κοίταξε με μάτια γεμάτα δάκρυα.
«Κι εγώ τη θυμάμαι κάθε μέρα».
Η μικρή δίπλωσε το χαρτί και του το έδωσε.
«Όταν βγεις, θέλω να το βάλουμε στο καινούργιο μας σπίτι».
Ο Ραμίρο την αγκάλιασε.
«Θα προσπαθήσουμε, αγάπη μου».
Λίγο αργότερα, ο Μέντεζ μπήκε στο δωμάτιο.
«Έχουμε αρκετά στοιχεία για να ζητήσουμε επίσημη επανεξέταση της καταδίκης σου. Η διαδικασία θα χρειαστεί χρόνο, αλλά η αναστολή παραμένει σε ισχύ».
Ο Ραμίρο δεν μίλησε.
«Αυτό σημαίνει ότι δεν θα πεθάνω σήμερα;» ρώτησε τελικά.
«Σημαίνει ότι η υπόθεσή σου δεν θα προχωρήσει μέχρι να εξεταστούν όλα τα νέα στοιχεία».
Ο Ραμίρο έκρυψε το πρόσωπό του στα χέρια του.
Η κόρη του τον κράτησε από το χέρι.
Για πρώτη φορά, το αύριο δεν έμοιαζε με μια κλειστή πόρτα.
Όμως ο Μέντεζ δεν είχε ακόμη τελειώσει.
«Υπάρχει κάτι που πρέπει να γνωρίζεις. Ο Ορτέγκα δεν είναι πλέον απλώς μάρτυρας της υπόθεσης. Οι αρχές εξετάζουν σοβαρά τον ρόλο του στην απόκρυψη στοιχείων».
Ο Ραμίρο σήκωσε το κεφάλι.
«Θα πληρώσει για όσα έκανε;»
Ο Μέντεζ απάντησε προσεκτικά:
«Αν αποδειχθούν οι κατηγορίες, θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες».
Και αυτή τη φορά, η αλήθεια δεν θα κρινόταν από έναν άνθρωπο με στολή και χρυσό ρολόι.
Θα κρινόταν από τα στοιχεία.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 7…
0 comments:
Post a Comment