ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΝΤΑΝΙΕΛ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ Ο ΒΙΝΣΕΝΤ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΜΑΘΩ…

Διάβασα ξανά το μήνυμα του Ντάνιελ.

«Άννα, βρήκα κάτι που πρέπει να συζητήσουμε. Δεν θέλω να σε τρομάξω, αλλά υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που χρειάζονται εξήγηση».

Τα χέρια μου άρχισαν να τρέμουν.

Τον κάλεσα αμέσως.

«Ντάνιελ; Τι ανακάλυψες;»

«Προτιμώ να μη σου τα εξηγήσω από το τηλέφωνο. Μπορώ να περάσω από το νοσοκομείο;»

«Ναι. Σε παρακαλώ, έλα όσο πιο γρήγορα μπορείς».

Περίμενα κοιτάζοντας συνεχώς την πόρτα. Κάθε λεπτό που περνούσε μου φαινόταν ατελείωτο.

Όταν ο Ντάνιελ εμφανίστηκε, κρατούσε έναν λεπτό φάκελο.

«Πριν σου δείξω οτιδήποτε, θέλω να καταλάβεις κάτι», είπε. «Δεν έχω αποδείξεις ότι κάποιος προκάλεσε σκόπιμα το ατύχημα. Δεν θέλω να σε οδηγήσω σε λάθος συμπεράσματα».

«Τότε τι βρήκες;»

Άνοιξε τον φάκελο και έβγαλε μερικά αντίγραφα τεχνικών καταγραφών.

«Πριν από την πτήση υπήρχε μια αναφορά για ένα πρόβλημα που έπρεπε να ελεγχθεί. Είχα ζητήσει να εξεταστεί προσεκτικά πριν δοθεί άδεια για την αναχώρηση».

Κοίταξα τα χαρτιά.

«Και το αεροπλάνο απογειώθηκε παρ' όλα αυτά;»

«Ναι. Αυτό ακριβώς προσπαθώ να καταλάβω. Πρέπει να εξακριβωθεί ποιος ενέκρινε την τελική διαδικασία και αν είχαν ολοκληρωθεί όλοι οι απαραίτητοι έλεγχοι».

Έδειξα την υπογραφή που είχα δει στο προηγούμενο έγγραφο.

«Ο Βίνσεντ υπέγραψε αυτό».

Ο Ντάνιελ εξέτασε τη σελίδα.

«Η υπογραφή δείχνει ότι ενέκρινε ένα συγκεκριμένο διοικητικό έγγραφο. Δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι γνώριζε το τεχνικό πρόβλημα ή ότι ευθύνεται για την πτήση».

Ένιωσα ένα βάρος στο στήθος μου.

«Άρα μπορεί να μην ήξερε τίποτα;»

«Μπορεί. Χρειάζονται περισσότερα στοιχεία».

Έμεινα σιωπηλή.

Δεν ήθελα να πιστέψω ότι ο άντρας που αγαπούσα θα μπορούσε να έχει θέσει τη ζωή μας σε κίνδυνο. Αλλά δεν μπορούσα πια να αγνοώ τις ερωτήσεις.

«Γιατί με βοηθάς τόσο πολύ;» τον ρώτησα ξαφνικά.

Ο Ντάνιελ χαμήλωσε για λίγο το βλέμμα.

«Επειδή εκείνη τη στιγμή ήσουν ένας άνθρωπος που χρειαζόταν βοήθεια. Δεν υπήρχε τίποτα άλλο που έπρεπε να σκεφτώ».

Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα.

«Εκείνος ήταν ο σύζυγός μου».

Ο Ντάνιελ δεν προσπάθησε να δικαιολογήσει τον Βίνσεντ.

«Το ξέρω, Άννα».

---

Το ίδιο βράδυ, ο Βίνσεντ επέστρεψε στο νοσοκομείο.

Μόλις μπήκε, παρατήρησε τον φάκελο πάνω στο τραπεζάκι.

«Τι είναι αυτά;» ρώτησε.

«Οι τεχνικές καταγραφές του αεροπλάνου».

Το πρόσωπό του σκλήρυνε.

«Ποιος σου τα έδωσε;»

«Ο Ντάνιελ».

«Δεν έπρεπε να ανακατεύεται σε αυτή την υπόθεση».

«Γιατί; Επειδή προσπαθεί να μάθει τι συνέβη;»

Ο Βίνσεντ πλησίασε το κρεβάτι.

«Άννα, δεν καταλαβαίνεις πώς λειτουργούν αυτές οι εταιρείες. Υπάρχουν διαδικασίες, συμβάσεις και άνθρωποι που πρέπει να ελεγχθούν. Δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι όποιον σου δίνει μερικά χαρτιά».

«Τότε βοήθησέ με να καταλάβω. Τι σημαίνει η υπογραφή σου;»

Έμεινε ακίνητος.

«Σου είπα ότι θα ελέγξω τα πάντα».

«Και εγώ σου λέω ότι θέλω την αλήθεια».

Για πρώτη φορά, η φωνή του υψώθηκε.

«Δεν μπορείς να συνεχίσεις να με αντιμετωπίζεις σαν να είμαι εχθρός σου!»

Τον κοίταξα χωρίς να κουνηθώ.

«Δεν έγινα εγώ εχθρός σου, Βίνσεντ. Εσύ με άφησες πίσω όταν σε χρειαζόμουν περισσότερο».

Η σιωπή που ακολούθησε ήταν βαριά.

Τελικά, πήρε τον φάκελο και τον άφησε ξανά κάτω.

«Θα μιλήσουμε όταν θα έχεις ξεκουραστεί».

«Όχι. Θα μιλήσουμε όταν θα είσαι έτοιμος να μου απαντήσεις».

Ο Βίνσεντ έφυγε χωρίς να πει άλλη λέξη.

---

Αργότερα, έμεινα μόνη με τις σκέψεις μου.

Ακούμπησα το χέρι μου στην κοιλιά μου και ένιωσα μια μικρή κίνηση.

Το μωρό μου.

Ήταν η μόνη σκέψη που μπορούσε ακόμη να μου δώσει δύναμη.

Τότε το τηλέφωνό μου φωτίστηκε.

Ήταν ένα μήνυμα από άγνωστο αριθμό.

«Κυρία Μορέτι, υπάρχουν πράγματα σχετικά με εκείνη την πτήση που δεν γνωρίζετε. Και δεν αφορούν μόνο το αεροπλάνο».

Το διάβασα ξανά και ξανά.

Ποιος μου έστελνε αυτό το μήνυμα;

Και τι άλλο μπορούσε να κρύβεται πίσω από εκείνη τη νύχτα;

Πριν προλάβω να απαντήσω, έφτασε δεύτερο μήνυμα:

«Πρέπει να μάθετε τι συνέβη πριν επιβιβαστεί η κυρία Κάρτερ».

Πάγωσα.

Γιατί τώρα κάποιος συνέδεε την παρουσία της Σοφίας με κάτι που είχε συμβεί πριν από την αναχώρησή μας;

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 8…

ΜΕΡΟΣ  8   ➡️

⬅️ ΠΙΣΩ