«Μη Με Αφήσεις να Φύγω Χωρίς να Σου Πω Αυτό» — Ο Ανδρέας Μεταφέρεται Εσπευσμένα στο Νοσοκομείο και Η Σοφία Φοβάται Ότι Μετά από 78 Χρόνια Θα Πρέπει Επιτέλους να Αποχωριστεί τον Άντρα της
Ο Ανδρέας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο μέσα στη νύχτα.
Η Σοφία πήγε μαζί του.
Δεν άφησε το χέρι του ούτε για ένα λεπτό.
Οι γιατροί έκαναν εξετάσεις.
Πέρασαν ώρες.
Η οικογένεια περίμενε στον διάδρομο.
Τελικά ένας γιατρός βγήκε.
«Η κατάσταση είναι σοβαρή.»
Η Σοφία δεν έκλαψε.
«Θα τα καταφέρει;»
«Δεν μπορώ να σας υποσχεθώ τίποτα.»
Μπήκε στο δωμάτιο.
Ο Ανδρέας ήταν ξύπνιος.
«Ήρθες.»
«Πού αλλού θα ήμουν;»
Χαμογέλασε.
«Θυμάσαι την πρώτη μας νύχτα;»
«Ναι.»
«Ήσουν τρομαγμένη.»
«Κι εσύ έκανες πως δεν φοβάσαι.»
Γέλασε.
«Ήμουν τρομοκρατημένος.»
«Το ήξερα.»
«Πώς;»
«Το χέρι σου έτρεμε.»
Ο Ανδρέας χαμογέλασε.
«Κι όμως με παντρεύτηκες.»
«Ναι.»
Έσφιξε το χέρι της.
«Σοφία.»
«Ναι;»
«Αν φύγω…»
«Μην το λες.»
«Άκουσέ με.»
Η φωνή του ήταν αδύναμη.
«Δεν θέλω να φύγω χωρίς να σου πω κάτι.»
«Τι;»
«Εσύ ήσουν το καλύτερο πράγμα που μου συνέβη.»
Η Σοφία άρχισε να κλαίει.
«Το ξέρεις ότι το ίδιο ισχύει και για μένα.»
«Δεν φοβάμαι τον θάνατο.»
«Εγώ φοβάμαι.»
«Γιατί;»
«Γιατί δεν ξέρω πώς είναι η ζωή χωρίς εσένα.»
Ο Ανδρέας χαμογέλασε.
«Δεν χρειάζεται να ξέρεις σήμερα.»
«Τότε πότε;»
«Όταν έρθει η ώρα.»
Η Σοφία έσκυψε πάνω του.
«Θέλω να γυρίσουμε σπίτι.»
«Κι εγώ.»
«Τότε θα γυρίσουμε.»
Οι ώρες πέρασαν.
Και προς το πρωί η κατάσταση σταθεροποιήθηκε.
Ο γιατρός μπήκε.
«Πέρασε τον κίνδυνο για τώρα.»
Η Σοφία έκλαψε από ανακούφιση.
Ο Ανδρέας γύρισε σπίτι λίγες μέρες αργότερα.
Αλλά είχε αλλάξει κάτι.
Όχι στην αγάπη τους.
Στον χρόνο.
Κατάλαβαν ότι δεν είχαν πλέον αμέτρητες μέρες μπροστά τους.
Είχαν μόνο τις μέρες που τους είχαν απομείνει.
Και αποφάσισαν να τις ζήσουν χωρίς άλλα μυστικά.
Ο Ανδρέας πήρε ένα παλιό τετράδιο.
Έγραψε στην πρώτη σελίδα:
«Όσα δεν είπαμε ποτέ.»
Κάθε βράδυ έγραφαν κάτι.
Μια ανάμνηση.
Μια συγγνώμη.
Ένα ευχαριστώ.
Ένα μυστικό.
Μια στιγμή που δεν ήθελαν να ξεχάσουν.
Μέχρι που μια μέρα η Σοφία έγραψε:
«Σε επέλεξα το 1946.»
Ο Ανδρέας έγραψε από κάτω:
«Και εγώ σε επέλεξα σήμερα.»
Το τετράδιο έγινε οικογενειακό κειμήλιο.
Αλλά υπήρχε ακόμα μια τελευταία σελίδα.
Ο Ανδρέας δεν την άφηνε ποτέ να τη διαβάσει.
Πάνω της είχε γράψει:
«Μόνο όταν δεν θα μπορώ να της το πω ο ίδιος.»
Η Σοφία δεν τον πίεσε.
Μέχρι ένα πρωινό.
Όταν ξύπνησε και βρήκε το χέρι του δίπλα στο δικό της.
Ακίνητο.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 8…
0 التعليقات:
إرسال تعليق