ΜΕΡΟΣ 4: Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΠΟΥ Ο ΝΤΕΡΕΚ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΘΑΨΕΙ… ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΑΠΕΙΛΟΥΣΕ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΔΥΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

Κοίταξα την οθόνη του κινητού της κόρης μου.

Το μήνυμα της Μία ήταν ακόμη εκεί.

«Audrey, πρέπει να μιλήσουμε. Υπάρχει κάτι που δεν σου είπα ποτέ για τον μπαμπά μου. Και νομίζω ότι αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που φοβάται τόσο πολύ να μάθουμε την αλήθεια.»

Η Όντρεϊ κρατούσε το τηλέφωνο με τα δύο χέρια. Τα δάχτυλά της έτρεμαν ελαφρά, κι εγώ ένιωθα πως κάθε λεπτό που περνούσε την έκανε να απομακρύνεται όλο και περισσότερο από το παιδί που γνώριζα.

«Θέλεις να της απαντήσεις;» τη ρώτησα απαλά.

Με κοίταξε σαν να μην ήταν σίγουρη ότι είχε το δικαίωμα να το κάνει.

«Κι αν ο Ντέρεκ μάθει ότι μιλήσαμε;»

Ο Σκοτ, που στεκόταν κοντά στο παράθυρο, γύρισε απότομα.

«Δεν πρόκειται να σε τιμωρήσει κανείς επειδή μιλάς με τη φίλη σου», είπε. «Και κανένας ενήλικας δεν έχει το δικαίωμα να σε κάνει να φοβάσαι να πεις την αλήθεια.»

Η Όντρεϊ χαμήλωσε το βλέμμα.

«Δεν είναι τόσο απλό, μπαμπά. Η Μία φοβάται κι εκείνη.»

Τότε κατάλαβα πως η κόρη μου δεν προσπαθούσε απλώς να προστατεύσει τον Ντέρεκ. Προσπαθούσε να προστατεύσει τη Μία, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να κρατήσει μόνη της ένα βάρος που δεν της ανήκε.

Της είπα ότι μπορούσε να μιλήσει με τη φίλη της, αλλά δεν χρειαζόταν να το κάνει μόνη της. Αν ήθελε, θα ήμουν δίπλα της.

Μετά από μερικά δευτερόλεπτα, πληκτρολόγησε:

«Είμαι εδώ. Μπορείς να μου πεις την αλήθεια.»

Η απάντηση ήρθε σχεδόν αμέσως.

«Μπορούμε να μιλήσουμε στο σπίτι σου; Δεν θέλω να είναι ο μπαμπάς μου κοντά.»

Ο Σκοτ κι εγώ ανταλλάξαμε μια ματιά.

Δεν χρειαζόταν να πούμε τίποτα. Και οι δύο είχαμε καταλάβει πως αυτή η ιστορία ήταν πολύ μεγαλύτερη από τις χαμένες πρόβες μπαλέτου.

---

Η Μία έφτασε περίπου σαράντα λεπτά αργότερα.

Η μητέρα της, η Λόρα, την είχε φέρει μέχρι την πόρτα, αλλά δεν μπήκε αμέσως μέσα. Έμεινε για λίγο στο κατώφλι, κοιτάζοντας την κόρη της με μια ανησυχία που δεν μπορούσε να κρύψει.

«Θα είμαι στο αυτοκίνητο», της είπε. «Αν χρειαστείς οτιδήποτε, πάρε με αμέσως.»

Η Μία έγνεψε, χωρίς να την κοιτάξει στα μάτια.

Όταν η Λόρα έφυγε, η κόρη μου αγκάλιασε τη φίλη της. Δεν ήταν μια συνηθισμένη αγκαλιά δύο κοριτσιών που είχαν να συναντηθούν μερικές μέρες. Ήταν η αγκαλιά δύο ανθρώπων που είχαν περάσει εβδομάδες φοβούμενοι ότι η αλήθεια θα κατέστρεφε όσα αγαπούσαν.

Καθίσαμε όλοι στο σαλόνι.

Η Μία δεν μιλούσε. Έτριβε συνεχώς τις παλάμες της, ενώ τα μάτια της πήγαιναν από τον Σκοτ σε εμένα και ύστερα στην Όντρεϊ.

«Δεν ξέρω από πού να αρχίσω», ψιθύρισε.

«Από εκεί που νιώθεις έτοιμη», της είπα.

Πήρε μια βαθιά ανάσα.

«Ο μπαμπάς μου έχει ένα μυστικό από τη μαμά μου. Και όταν ανακάλυψα τι συνέβαινε, προσπάθησε να με πείσει ότι, αν μιλούσα, θα κατέστρεφα την οικογένειά μας.»

Ο Σκοτ έσφιξε τα χέρια του.

«Τι είδους μυστικό;»

Η Μία δίστασε.

«Πριν από μερικούς μήνες, είδα κάποια έγγραφα στο γραφείο του. Δεν έψαχνα τα πράγματά του. Είχα πάει να πάρω τον φορτιστή μου και τα χαρτιά ήταν ανοιχτά πάνω στο γραφείο.»

Σταμάτησε για λίγο και συνέχισε.

«Ο μπαμπάς μου είχε χρησιμοποιήσει χρήματα από τον κοινό λογαριασμό των γονιών μου για να καλύψει χρέη που δεν ήξερα ότι είχε. Δεν ήταν μόνο ένας λογαριασμός ή μια καθυστερημένη πληρωμή. Υπήρχαν μεταφορές χρημάτων, ειδοποιήσεις από την τράπεζα και μηνύματα που έδειχναν ότι προσπαθούσε να κρατήσει τη μαμά μου στο σκοτάδι.»

Η σιωπή που ακολούθησε ήταν βαριά.

Ο Ντέρεκ, ο άνθρωπος που ερχόταν στο σπίτι μας για δείπνο, που γελούσε με τον Σκοτ σαν αδελφός του και που μας είχε εμπιστευτεί την κόρη του τόσες φορές, έκρυβε ένα οικονομικό πρόβλημα από τη γυναίκα του.

Αυτό από μόνο του ήταν σοβαρό. Όμως η Μία δεν είχε τελειώσει.

«Όταν με είδε να κρατάω τα χαρτιά, πανικοβλήθηκε. Μου είπε ότι τα πράγματα δεν ήταν όπως φαίνονταν και ότι θα μου εξηγούσε τα πάντα. Αλλά μετά μου ζήτησε να μην πω τίποτα στη μαμά. Είπε ότι προσπαθούσε να διορθώσει το πρόβλημα και ότι χρειαζόταν χρόνο.»

«Και εσύ τον πίστεψες;» ρώτησε η Όντρεϊ.

Η Μία έγνεψε αργά.

«Στην αρχή, ναι. Είναι ο μπαμπάς μου. Ήθελα να πιστεύω ότι είχε τον έλεγχο. Αλλά μετά άρχισαν να έρχονται κι άλλα γράμματα. Και κάθε φορά που τον ρωτούσα, θύμωνε ή μου έλεγε ότι δεν καταλάβαινα τις δυσκολίες που περνούσε.»

Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό της.

«Ύστερα άρχισε να λέει ότι, αν η μαμά μάθαινε τα πάντα, θα μπορούσε να φύγει. Ότι θα χάναμε το σπίτι μας, ότι θα χωρίζαμε και ότι θα έφταιγα εγώ, επειδή δεν κράτησα το στόμα μου κλειστό.»

Η Λόρα δεν είχε μπει στο σπίτι, αλλά μπορούσα σχεδόν να φανταστώ την έκφρασή της αν άκουγε αυτά τα λόγια.

Η Μία συνέχισε:

«Όταν ο μπαμπάς άρχισε να οδηγεί την Όντρεϊ στο μπαλέτο, βρήκε την ευκαιρία να με ρωτάει τι έλεγα στη φίλη μου. Ήθελε να μάθει αν της είχα μιλήσει για τα χαρτιά ή αν είχα πει κάτι στη μαμά. Δεν ήθελε να με ρωτήσει απευθείας, γιατί φοβόταν ότι θα καταλάβαινα πως προσπαθούσε να με ελέγξει.»

Η Όντρεϊ έμεινε ακίνητη.

«Γι' αυτό με ρωτούσε συνέχεια για τα μηνύματά σου;» ψιθύρισε.

«Ναι», απάντησε η Μία. «Και όταν κατάλαβε ότι είχαμε μιλήσει, σου είπε πως έπρεπε να κρατήσεις τα πράγματα μυστικά. Δεν ήθελε να με βοηθήσεις. Ήθελε να μάθει τι ήξερα, χωρίς να με ρωτήσει ο ίδιος.»

Τώρα όλα άρχιζαν να βγάζουν νόημα.

Οι χαμένες πρόβες. Η αλλαγή στη συμπεριφορά της Όντρεϊ. Ο φόβος της να μιλήσει. Η επιμονή του Ντέρεκ να συζητήσει μαζί μου πριν προλάβω να μιλήσω στην κόρη μου.

Δεν προσπαθούσε να προστατεύσει την Όντρεϊ από ένα λάθος.

Προσπαθούσε να προστατεύσει το μυστικό του, χρησιμοποιώντας δύο δεκαεξάχρονα κορίτσια σαν να ήταν υπεύθυνες για τα προβλήματα των ενηλίκων.

---

«Υπάρχει όμως κάτι ακόμη», είπε η Μία.

Η φωνή της έγινε τόσο χαμηλή, που χρειάστηκε να σκύψουμε λίγο προς το μέρος της για να την ακούσουμε.

«Την ημέρα που ο μπαμπάς πήρε την Όντρεϊ στο εμπορικό κέντρο αντί να την πάει στο μάθημα, εγώ είχα ήδη αποφασίσει να πω στη μαμά την αλήθεια.»

Η Όντρεϊ άνοιξε διάπλατα τα μάτια.

«Δεν μου το είπες ποτέ.»

«Το ξέρω. Συγγνώμη.»

Η Μία πήρε το κινητό της και άνοιξε μια παλιά συνομιλία.

«Εκείνο το πρωί είχα στείλει στον μπαμπά μήνυμα ότι δεν μπορούσα να συνεχίσω να λέω ψέματα. Του είπα πως θα μιλούσα στη μαμά μετά το σχολείο. Εκείνος μου απάντησε ότι έπρεπε να ηρεμήσω και ότι θα συζητούσαμε όταν θα γυρνούσε.»

Μας έδειξε την οθόνη, αλλά δεν χρειάστηκε να διαβάσω κάθε λέξη για να καταλάβω.

Ο Ντέρεκ δεν είχε απλώς φοβηθεί ότι η Μία θα αποκάλυπτε το μυστικό του. Είχε προσπαθήσει να μάθει πόσα γνώριζε, ποιον είχε ενημερώσει και αν υπήρχε ακόμη χρόνος να την αποτρέψει.

«Εκείνη την ημέρα», συνέχισε η Μία, «όταν η Όντρεϊ δεν πήγε στο μάθημα, ο μπαμπάς μου τής έδειξε ένα δικό μου μήνυμα και της είπε ότι έπρεπε να με βοηθήσει. Της έκανε να πιστέψει πως, αν μιλούσε σε κάποιον, θα κατέστρεφε τη ζωή μου.»

Η Όντρεϊ άρχισε να κλαίει.

«Μου είπε ότι, αν το μάθαινε ο μπαμπάς μου, θα έχανε τον καλύτερό του φίλο. Ότι ο δικός μου μπαμπάς θα τον μισούσε για πάντα. Και ότι θα ήμουν εγώ η αιτία.»

Ο Σκοτ σηκώθηκε από την πολυθρόνα.

Δεν φώναξε. Δεν χτύπησε τίποτα. Αλλά το πρόσωπό του είχε αλλάξει.

«Ο Ντέρεκ είναι φίλος μου εδώ και τριάντα χρόνια», είπε αργά. «Αν έχει οικονομικά προβλήματα, αν έκανε λάθη, αν φοβάται να αντιμετωπίσει τη γυναίκα του, αυτά είναι δικά του ζητήματα. Δεν έχει κανένα δικαίωμα να τα φορτώνει στην κόρη μου.»

Ύστερα γονάτισε μπροστά στην Όντρεϊ.

«Κοίταξέ με, αγάπη μου. Δεν θα χάσω έναν φίλο επειδή μου λες την αλήθεια. Αν μια φιλία καταρρεύσει επειδή κάποιος αρνείται να αναλάβει την ευθύνη των πράξεών του, τότε δεν ήταν η αλήθεια που την κατέστρεψε.»

Η κόρη μου έπεσε στην αγκαλιά του.

Για πρώτη φορά μετά από εβδομάδες, την είδα να κλαίει χωρίς να προσπαθεί να κρύψει τα δάκρυά της.

Κι εγώ συνειδητοποίησα πόσο καιρό είχε μείνει μόνη της με έναν φόβο που κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να κουβαλά.

---

Εκείνο το βράδυ, η Λόρα επέστρεψε στο σπίτι μας.

Η Μία είχε ζητήσει να της πει η ίδια την αλήθεια, αλλά ήθελε να είμαστε κοντά της. Η Λόρα κάθισε δίπλα στην κόρη της και την άκουσε χωρίς να τη διακόψει.

Όταν η Μία τελείωσε, η μητέρα της έμεινε σιωπηλή.

«Δεν ήθελα να σε πληγώσω», ψιθύρισε η Μία. «Νόμιζα ότι, αν δεν έλεγα τίποτα, θα μπορούσα να κρατήσω την οικογένειά μας ενωμένη.»

Η Λόρα την αγκάλιασε σφιχτά.

«Δεν ήταν ποτέ δική σου δουλειά να κρατήσεις τον γάμο μας ενωμένο, καρδιά μου. Ούτε να λύσεις τα οικονομικά προβλήματα του πατέρα σου. Είσαι το παιδί μου. Έπρεπε να αισθάνεσαι ασφαλής να μου μιλήσεις.»

Ύστερα σήκωσε το βλέμμα της προς εμένα.

«Πρέπει να μιλήσω με τον Ντέρεκ. Και αυτή τη φορά δεν θα του επιτρέψω να αλλάξει θέμα ή να με πείσει ότι υπερβάλλουμε.»

Ο Σκοτ προσφέρθηκε να είναι παρών. Η Λόρα συμφώνησε, αλλά είπε ότι ήθελε πρώτα να δει τα έγγραφα και να μάθει ακριβώς τι είχε συμβεί με τα χρήματα.

Δεν ήταν ώρα για βιαστικές κατηγορίες ή αποφάσεις που θα μπορούσαν να κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Έπρεπε να μάθουμε την αλήθεια και να προστατεύσουμε τα κορίτσια από οποιαδήποτε περαιτέρω πίεση.

Πριν φύγουν, η Μία γύρισε προς την Όντρεϊ.

«Συγγνώμη που σε έβαλα σε όλο αυτό.»

Η Όντρεϊ της έπιασε το χέρι.

«Δεν φταις εσύ. Και δεν θα ξανακρατήσουμε μυστικά που μας κάνουν να φοβόμαστε.»

Τις είδα να αγκαλιάζονται και ένιωσα για πρώτη φορά μια μικρή ανακούφιση.

Όχι επειδή λύθηκαν όλα τα προβλήματα. Αλλά επειδή τα κορίτσια είχαν σταματήσει να τα αντιμετωπίζουν μόνα τους.

---

Το επόμενο πρωί, ο Σκοτ τηλεφώνησε στον Ντέρεκ.

Δεν του είπε πού βρισκόταν η Μία ούτε τι ακριβώς μας είχε αποκαλύψει. Του ζήτησε μόνο να έρθει στο σπίτι μας για μια συζήτηση.

Ο Ντέρεκ έφτασε λίγο μετά τις δέκα.

Μπήκε στο σαλόνι με την ίδια σιγουριά που είχε πάντα, σαν να περίμενε ότι με λίγες εξηγήσεις θα μπορούσε να επιστρέψει τα πάντα στην κανονικότητα.

«Σκοτ, χαίρομαι που με πήρες», είπε. «Νομίζω ότι όλη αυτή η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχο.»

Ο Σκοτ δεν του πρόσφερε καφέ. Δεν τον ρώτησε πώς ήταν η δουλειά του.

«Θέλω να μου εξηγήσεις γιατί έβαλες την κόρη μου να κρατάει μυστικά για τα προβλήματα της δικής σου οικογένειας.»

Για πρώτη φορά, ο Ντέρεκ δεν απάντησε αμέσως.

Το βλέμμα του στράφηκε προς εμένα και μετά επέστρεψε στον Σκοτ.

«Δεν ξέρεις όλη την ιστορία.»

«Τότε πες την.»

Ο Ντέρεκ πέρασε το χέρι του από το πρόσωπό του.

«Έκανα κάποια λάθη με τα χρήματα. Προσπαθούσα να τα διορθώσω πριν τα μάθει η Λόρα. Δεν ήθελα να την τρομάξω χωρίς λόγο.»

«Και γι' αυτό έκανες δύο παιδιά να φοβούνται να μιλήσουν;» τον ρώτησα.

«Δεν τις ανάγκασα να κάνουν τίποτα!»

«Η Όντρεϊ σταμάτησε να πηγαίνει στο μπαλέτο επειδή φοβόταν», είπα. «Και η Μία πίστευε ότι θα κατέστρεφε την οικογένειά της αν έλεγε στη μητέρα της τι είχε ανακαλύψει. Μπορείς να μας εξηγήσεις πώς ακριβώς αυτό είναι προστασία;»

Ο Ντέρεκ σηκώθηκε όρθιος.

«Προσπαθούσα να κερδίσω χρόνο!»

«Για να διορθώσεις τα λάθη σου ή για να βεβαιωθείς ότι κανείς δεν θα τα ανακάλυπτε;» τον ρώτησε ο Σκοτ.

Ο Ντέρεκ άνοιξε το στόμα του, αλλά δεν βγήκε καμία λέξη.

Τότε ο Σκοτ έβγαλε το κινητό του και το ακούμπησε πάνω στο τραπέζι.

«Η Λόρα γνωρίζει ότι υπάρχουν οικονομικά προβλήματα. Η Μία τής μίλησε. Και η Όντρεϊ δεν θα ξαναμπεί στο αυτοκίνητό σου ούτε θα δεχτεί άλλα μηνύματα που την κάνουν να αισθάνεται υπεύθυνη για τη ζωή σου.»

Ο Ντέρεκ κοίταξε τον φίλο του σαν να μην αναγνώριζε τον άνθρωπο που στεκόταν απέναντί του.

«Μετά από τριάντα χρόνια φιλίας, αυτό είναι που έχεις να μου πεις;»

Ο Σκοτ τον κοίταξε κατευθείαν στα μάτια.

«Μετά από τριάντα χρόνια φιλίας, περίμενα να φερθείς σαν άνθρωπος που αξίζει την εμπιστοσύνη μου. Δεν περίμενα να χρησιμοποιήσεις την κόρη μου για να προστατεύσεις τον εαυτό σου.»

Η έκφραση του Ντέρεκ άλλαξε. Ο θυμός έδωσε τη θέση του σε κάτι που έμοιαζε με πανικό.

Και τότε έκανε κάτι που δεν περίμενα.

Αντί να ζητήσει συγγνώμη, γύρισε προς εμένα και είπε:

«Υπάρχει κάτι που δεν ξέρετε. Και αν η Λόρα το ανακαλύψει, δεν θα είναι μόνο τα χρήματα που θα χάσω.»

Ο Σκοτ πάγωσε.

«Τι εννοείς;»

Ο Ντέρεκ κοίταξε το κινητό του. Η οθόνη άναψε με μια νέα ειδοποίηση.

Το διάβασε και το πρόσωπό του άσπρισε.

Ύστερα ψιθύρισε:

«Έχει ήδη βρει το δεύτερο αρχείο…»

Κανείς μας δεν μίλησε.

«Ποιο δεύτερο αρχείο;» ρώτησα.

Ο Ντέρεκ σήκωσε αργά το βλέμμα του.

«Το αρχείο που αποδεικνύει ότι τα χρήματα δεν ήταν το μόνο πράγμα για το οποίο της είπα ψέματα.»

Και εκείνη τη στιγμή, το κινητό του χτύπησε ξανά.

Στην οθόνη εμφανίστηκε το όνομα της Λόρας.

Ο Ντέρεκ δεν απάντησε.

Γιατί, απ' ό,τι φαινόταν, η γυναίκα του είχε μόλις ανακαλύψει κάτι πολύ χειρότερο από τα χρέη του.

Κάτι που θα μπορούσε να αλλάξει για πάντα όχι μόνο τον γάμο τους, αλλά και την αλήθεια που πίστευαν όλοι για εκείνον.

Συνεχίζεται στο ΤΕΛΙΚΟΣ…