ΜΕΡΟΣ 4 — Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΛΕΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΕΙΠΝΟ… ΑΛΛΑ Ο ΝΕΪΘΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΥΓΕ!

Η Μπάρμπαρα είχε περάσει σχεδόν όλη την ημέρα προσπαθώντας να αποφασίσει πώς θα αντιμετώπιζε τον μεγαλύτερο γιο της.

Για μήνες, του έστελνε χρήματα πιστεύοντας ότι βοηθούσε μια νέα μητέρα και τα δύο εγγόνια της. Τώρα, όμως, είχε αρχίσει να αναρωτιέται αν ο γιος της τής έλεγε ποτέ την αλήθεια.

Κάθε φορά που σκεφτόταν την Έμιλι να στέκεται μόνη έξω από το νοσοκομείο με δύο νεογέννητα, ένιωθε την καρδιά της να σφίγγεται.

Πώς ήταν δυνατόν ο Νέιθαν να της ζητά χρήματα για την οικογένειά του, ενώ η γυναίκα του δεν είχε ούτε τα απαραίτητα;

Και γιατί είχε καταγγείλει τον ίδιο του τον αδελφό επειδή τη βοήθησε;

Το βράδυ του οικογενειακού δείπνου, η Μπάρμπαρα ετοίμασε το τραπέζι, αλλά σχεδόν δεν άγγιξε το φαγητό. Ο Ντάνιελ έφτασε λίγο πριν από την καθορισμένη ώρα. Μόλις μπήκε στο σπίτι, κατάλαβε ότι η μητέρα του ήταν πολύ πιο ταραγμένη απ’ όσο προσπαθούσε να δείξει.

«Είσαι σίγουρη ότι θέλεις να το κάνεις αυτό απόψε;» τη ρώτησε.

Η Μπάρμπαρα τον κοίταξε.

«Ναι. Δεν μπορώ να συνεχίσω να κάνω πως δεν συμβαίνει τίποτα. Αν ο Νέιθαν έκανε λάθος, πρέπει να το παραδεχτεί. Κι αν μου είπε ψέματα, έχω το δικαίωμα να μάθω γιατί.»

Ο Ντάνιελ δεν απάντησε. Είχε περάσει δέκα χρόνια αποφεύγοντας τον αδελφό του και πίστευε πως η απόσταση θα τον βοηθούσε να ξεπεράσει όσα είχαν συμβεί ανάμεσά τους.

Τώρα, όμως, ο Νέιθαν είχε καταφέρει να τον μπλέξει ξανά στη ζωή του.

Λίγο αργότερα, ακούστηκε το κουδούνι.

Ο Νέιθαν μπήκε στο σπίτι με ένα χαλαρό χαμόγελο, σαν να μην υπήρχε κανένα πρόβλημα. Χαιρέτησε τη μητέρα του, έβγαλε το σακάκι του και μόνο τότε πρόσεξε τον Ντάνιελ.

Το χαμόγελό του εξαφανίστηκε για μια στιγμή.

«Τι κάνει αυτός εδώ;» ρώτησε.

Η Μπάρμπαρα σηκώθηκε από την καρέκλα της.

«Είναι ο αδελφός σου. Το ίδιο σπίτι ανήκει και στους δυο σας ως οικογένεια, ακόμη κι αν έχετε επιλέξει να μη μιλάτε εδώ και χρόνια.»

Ο Νέιθαν γέλασε ειρωνικά.

«Αν ήξερα ότι θα ήταν εδώ, ίσως να μην ερχόμουν.»

«Κάθισε», είπε η μητέρα του με σταθερή φωνή. «Πρέπει να μιλήσουμε.»

Ο Νέιθαν κάθισε, αλλά το βλέμμα του παρέμεινε καρφωμένο στον Ντάνιελ.

«Αν είναι να μιλήσουμε για την καταγγελία, έχω ήδη πει όσα χρειάζεται να ξέρει το νοσοκομείο.»

Ο Ντάνιελ έγειρε μπροστά.

«Ωραία. Τότε ας ξεκινήσουμε από αυτό. Γιατί κατήγγειλες εμένα;»

«Επειδή ανακατεύτηκες στον γάμο μου.»

«Σε ποιο σημείο ακριβώς; Όταν πήγα την Έμιλι και τα παιδιά σου σε ένα ασφαλές σπίτι; Ή όταν αγόρασα πάνες και γάλα επειδή εκείνη δεν είχε τίποτα;»

Ο Νέιθαν σήκωσε τους ώμους.

«Δεν ξέρεις τι συμβαίνει στον γάμο μου.»

«Έχεις δίκιο. Δεν ξέρω τα πάντα. Αλλά ξέρω ότι την άφησες έξω από το νοσοκομείο με δύο μωρά μόλις έξι ημερών και πήρες μαζί σου την τσάντα της.»

Για πρώτη φορά, ο Νέιθαν φάνηκε να χάνει την ψυχραιμία του.

«Είχαμε έναν καβγά! Δεν σημαίνει ότι πρέπει να με παρουσιάζετε σαν τέρας!»

Η Μπάρμπαρα ακούμπησε τα χέρια της στο τραπέζι.

«Και τα χρήματα, Νέιθαν;»

Εκείνος γύρισε προς το μέρος της.

«Ποια χρήματα;»

«Αυτά που σου έστελνα για την Έμιλι και τα παιδιά. Μου έλεγες ότι δεν μπορούσατε να αγοράσετε τα απαραίτητα. Μου έλεγες ότι δυσκολευόσασταν να πληρώσετε τους λογαριασμούς.»

Ο Νέιθαν ανακάθισε στην καρέκλα του.

«Και τι μ' αυτό; Ήσουν η μητέρα μου. Ήθελες να βοηθήσεις.»

«Σε ρωτάω πού πήγαν τα χρήματα!»

Η φωνή της αντήχησε σε ολόκληρο το δωμάτιο.

Ο Νέιθαν κοίταξε για μια στιγμή το πιάτο του.

«Τα έξοδα ήταν πολλά. Δεν καταλαβαίνετε πόσο ακριβή είναι η ζωή σήμερα.»

«Η Έμιλι μού είπε ότι δεν έλαβε αυτά τα χρήματα», απάντησε ο Ντάνιελ.

Ο Νέιθαν σήκωσε απότομα το κεφάλι.

«Μίλησες μαζί της;»

«Ναι.»

«Δεν είχες κανένα δικαίωμα να ανακατευτείς!»

«Κι εσύ δεν είχες κανένα δικαίωμα να με κατηγορήσεις για κάτι που δεν έκανα.»

Η Μπάρμπαρα σηκώθηκε όρθια.

«Αρκετά! Δεν σας κάλεσα εδώ για να συνεχίσετε τον ίδιο καβγά που κρατάει δέκα χρόνια. Θέλω την αλήθεια.»

Για μερικά δευτερόλεπτα επικράτησε απόλυτη σιωπή.

Ύστερα, ο Νέιθαν έκανε κάτι που κανείς τους δεν περίμενε.

Έβγαλε το κινητό του, το ακούμπησε πάνω στο τραπέζι και είπε:

«Ξέρετε κάτι; Είμαι κουρασμένος να πρέπει να απολογούμαι σε όλους. Κανείς δεν ξέρει πόσα έχω περάσει.»

Η Μπάρμπαρα τον κοίταξε με δάκρυα στα μάτια.

«Τότε εξήγησέ μας. Γιατί άφησες τη γυναίκα σου μόνη με τα παιδιά σας;»

Ο Νέιθαν δεν απάντησε.

«Γιατί της έλεγες ότι δεν υπάρχουν χρήματα, ενώ δεχόσουν τη βοήθειά μου;» συνέχισε εκείνη.

Εκείνος έσφιξε το σαγόνι του.

«Δεν είναι τόσο απλό.»

«Τότε κάν' το απλό», είπε ο Ντάνιελ. «Πες μας πού πήγαν τα χρήματα.»

Ο Νέιθαν σηκώθηκε απότομα.

«Δεν θα κάτσω εδώ να με ανακρίνετε σαν εγκληματία!»

Η μητέρα του δεν υποχώρησε.

«Κανείς δεν σε ανακρίνει. Σου ζητάμε να είσαι ειλικρινής με την οικογένειά σου.»

Ο Νέιθαν πήρε το σακάκι του από την πλάτη της καρέκλας.

«Αν έχετε ήδη αποφασίσει ότι φταίω εγώ για όλα, τότε δεν υπάρχει λόγος να μείνω.»

«Νέιθαν, κάθισε!» φώναξε η Μπάρμπαρα.

Αλλά εκείνος είχε ήδη κατευθυνθεί προς την πόρτα.

Πριν φύγει, γύρισε προς τον Ντάνιελ.

«Μείνε μακριά από την οικογένειά μου. Δεν έχεις ιδέα τι πραγματικά συμβαίνει.»

Ο Ντάνιελ τον κοίταξε ψυχρά.

«Η οικογένειά σου δεν είναι μόνο δική σου. Υπάρχουν δύο παιδιά που χρειάζονται φροντίδα και μια γυναίκα που προσπαθεί να σταθεί ξανά στα πόδια της.»

Ο Νέιθαν δεν απάντησε. Έκλεισε την πόρτα πίσω του τόσο δυνατά, που τα πιάτα πάνω στο τραπέζι έτριξαν.

Η Μπάρμπαρα κάθισε αργά στην καρέκλα της και κάλυψε το πρόσωπό της με τα χέρια της.

«Είναι ο γιος μου», ψιθύρισε. «Δεν θέλω να πιστεύω ότι είναι ικανός για κάτι τέτοιο.»

Ο Ντάνιελ κάθισε δίπλα της.

«Το ότι είναι γιος σου δεν σημαίνει ότι πρέπει να δικαιολογείς όσα κάνει.»

Η μητέρα του σκούπισε τα μάτια της.

«Και τώρα τι θα γίνει με την Έμιλι; Με τα μωρά;»

«Θα τη βοηθήσουμε, αλλά αυτή τη φορά χωρίς να περνούν όλα μέσα από τον Νέιθαν. Αν χρειάζεται στήριξη, πρέπει να τη λαμβάνει η ίδια.»

Η Μπάρμπαρα έγνεψε αργά.

Για πρώτη φορά, άρχισε να καταλαβαίνει ότι η αγάπη για ένα παιδί δεν σημαίνει πως πρέπει να κλείνεις τα μάτια μπροστά στα λάθη του.

Ωστόσο, καθώς ο Ντάνιελ ετοιμαζόταν να φύγει, το τηλέφωνό του δονήθηκε.

Ήταν ένα μήνυμα από την Έμιλι.

«Ντάνιελ, έμαθα ότι συναντηθήκατε με τον Νέιθαν. Δεν ξέρω τι σας είπε, αλλά υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρετε. Υπάρχει ένας λόγος που φοβάμαι να επιστρέψω κοντά του… και δεν σας έχω πει ακόμη όλη την αλήθεια.»

Ο Ντάνιελ διάβασε το μήνυμα δύο φορές.

Η συζήτηση στο οικογενειακό τραπέζι δεν είχε αποκαλύψει τα πάντα.

Ίσως, μάλιστα, να μην είχε αποκαλύψει ούτε τα χειρότερα.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 5…

ΜΕΡΟΣ  5    ➡️