ΜΕΡΟΣ 5 — Το μυστικό που έκρυβαν από μένα είχε ξεκινήσει μήνες πριν

«Τι εννοείς ότι δεν ήσασταν οι μόνοι που γνωρίζατε;» ρώτησα, κοιτάζοντας τον μικρότερο γιο μου.

Ο Γκραντ τράβηξε μια καρέκλα και κάθισε δίπλα μου.

«Μαμά, πριν από περίπου τρεις μήνες, η αδελφή μου έλαβε ένα τηλεφώνημα από κάποιον που ισχυριζόταν ότι εκπροσωπούσε μια εταιρεία οικονομικών συμβούλων. Της είπε ότι υπήρχε μια διαδικασία σχετικά με το σπίτι σου».

«Το σπίτι μου;» επανέλαβα.

Το σπίτι εκείνο ήταν το μοναδικό μέρος που είχα καταφέρει να κρατήσω μετά την εγκατάλειψη του πατέρα τους. Εκεί είχα μεγαλώσει τα παιδιά μου, εκεί είχα περάσει τις πιο δύσκολες και τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου.

«Τι ήθελαν από το σπίτι μου;»

Η κόρη μου άνοιξε έναν δεύτερο φάκελο.

«Μας είπαν ότι κάποιος είχε ζητήσει πληροφορίες για τη μεταβίβασή του. Στην αρχή πιστέψαμε ότι επρόκειτο για κάποιο λάθος. Όμως, όταν ψάξαμε περισσότερο, βρήκαμε έγγραφα που έφεραν τα προσωπικά σου στοιχεία».

Ένιωσα το στομάχι μου να σφίγγεται.

«Εγώ δεν υπέγραψα τίποτα».

«Το ξέρουμε, μαμά», απάντησε ο Γκραντ. «Γι’ αυτό αρχίσαμε να ψάχνουμε».

Ο μεγαλύτερος γιος μου πήρε τον λόγο.

«Προσπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε με το γραφείο που εμφανιζόταν στα έγγραφα. Μας έδωσαν αντικρουόμενες απαντήσεις. Κάποιος είχε χρησιμοποιήσει πληροφορίες που δεν θα έπρεπε να έχει».

Κοίταξα ξανά τα χαρτιά.

Υπήρχαν ημερομηνίες, αριθμοί και αντίγραφα εγγράφων. Δεν μπορούσα να καταλάβω όλες τις λεπτομέρειες, αλλά ένα πράγμα ήταν ξεκάθαρο: κάποιος είχε κινηθεί χωρίς τη συγκατάθεσή μου.

«Γιατί δεν μου το είπατε από την αρχή;» ρώτησα με δάκρυα στα μάτια.

Η κόρη μου έπιασε το χέρι μου.

«Δεν θέλαμε να σε τρομάξουμε πριν βεβαιωθούμε ότι υπήρχε πραγματικό πρόβλημα. Και φοβόμασταν ότι κάποιος θα προσπαθούσε να καταστρέψει τα στοιχεία».

Ο Γκραντ έβγαλε από την τσέπη του ένα μικρό χαρτί.

«Αυτό είναι που μας έκανε να ζητήσουμε βοήθεια από την αστυνομία».

Ήταν μια εκτύπωση ενός μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Το διάβασα αργά.

Αναφερόταν στο σπίτι μου και σε μια υποτιθέμενη συμφωνία που θα μπορούσε να προχωρήσει σύντομα.

«Ποιος το έστειλε;» ρώτησα.

Ο Γκραντ κοίταξε τον αστυνομικό.

Εκείνος εξήγησε ότι η υπόθεση βρισκόταν υπό διερεύνηση και ότι δεν έπρεπε να βγάλουμε βιαστικά συμπεράσματα για κανέναν.

Ύστερα ο γιος μου γύρισε προς το μέρος μου.

«Μαμά, υπάρχει κάτι ακόμη. Όταν προσπαθήσαμε να βρούμε ποιος είχε πρόσβαση στα έγγραφα, ανακαλύψαμε ότι ένα άτομο από το στενό μας περιβάλλον είχε ήδη επικοινωνήσει με τον μεσίτη».

Ένιωσα το δωμάτιο να περιστρέφεται.

«Κάποιος από την οικογένεια;»

Κανείς δεν απάντησε αμέσως.

Τότε ο Γκραντ έσκυψε προς το μέρος μου και είπε χαμηλόφωνα:

«Δεν θέλαμε να το πιστέψουμε ούτε εμείς, μαμά. Αλλά τα στοιχεία οδηγούν σε κάποιον που γνωρίζεις πολύ καλά».

Κοίταξα ένα ένα τα παιδιά μου.

Και για πρώτη φορά εκείνο το βράδυ, δεν αναρωτιόμουν γιατί δεν είχαν έρθει στα γενέθλιά μου.

Αναρωτιόμουν ποιος από τους ανθρώπους που αγαπούσα είχε προσπαθήσει να πάρει κάτι που μου ανήκε.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 6…

ΜΕΡΟΣ  6  ➡️