ΜΕΡΟΣ 6 — Το όνομα που κανείς μας δεν ήθελε να ακούσει

Για αρκετά δευτερόλεπτα, κανείς δεν μίλησε.

Κοίταζα τον Γκραντ, περιμένοντας να μου πει επιτέλους ποιος είχε εμπλακεί στην υπόθεση.

«Πες μου», του είπα. «Δεν αντέχω άλλο αυτή την αγωνία».

Ο Γκραντ κοίταξε τα αδέλφια του και μετά γύρισε προς το μέρος μου.

«Μαμά… ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός μας».

Ένιωσα σαν να με χτύπησε κάτι στο στήθος.

«Ο Μάικλ;» ψιθύρισα.

Ο Γκραντ έγνεψε.

Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Ο Μάικλ ήταν το πρώτο μου παιδί. Τον είχα κρατήσει στην αγκαλιά μου όταν ήταν ακόμη μωρό και είχα περάσει αμέτρητες νύχτες δίπλα του όταν αρρώσταινε.

«Όχι… αποκλείεται. Κάποιο λάθος έχει γίνει».

Η κόρη μου άνοιξε τον φάκελο και μου έδειξε μερικά μηνύματα.

«Δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις, μαμά. Αλλά υπάρχουν επικοινωνίες που δείχνουν ότι ο Μάικλ μίλησε με τον μεσίτη και ζήτησε πληροφορίες για την πώληση του σπιτιού».

«Μα γιατί;» φώναξα. «Γιατί να θέλει να πουλήσει το δικό μου σπίτι;»

Ο μικρότερος γιος μου πήρε μια βαθιά ανάσα.

«Είχε οικονομικά προβλήματα. Το μάθαμε πρόσφατα. Είχε χρέη και προσπαθούσε να βρει χρήματα».

Έμεινα ακίνητη.

Θυμήθηκα ότι ο Μάικλ είχε ζητήσει να μάθει αν σκεφτόμουν ποτέ να μετακομίσω. Τότε είχα θεωρήσει πως απλώς ενδιαφερόταν για το μέλλον μου.

Τώρα εκείνη η συζήτηση αποκτούσε ένα εντελώς διαφορετικό νόημα.

«Μου είχε πει ότι ήθελε να με βοηθήσει να βρω ένα μικρότερο σπίτι», ψιθύρισα.

«Ίσως αυτό να ήταν μέρος του σχεδίου», είπε ο Γκραντ. «Αλλά δεν θέλουμε να κατηγορήσουμε κανέναν πριν ολοκληρωθεί η έρευνα».

Ο αστυνομικός επιβεβαίωσε ότι είχαν ήδη ξεκινήσει οι απαραίτητες διαδικασίες για να ελεγχθούν τα έγγραφα και οι επικοινωνίες. Μου εξήγησε επίσης ότι δεν έπρεπε να υπογράψω τίποτα ούτε να παραδώσω προσωπικά έγγραφα σε οποιονδήποτε χωρίς προηγούμενο έλεγχο.

Εκείνη τη στιγμή άνοιξε η πόρτα.

Ο Μάικλ μπήκε στο δωμάτιο.

Μόλις με είδε, σταμάτησε.

«Μαμά…»

Δεν σηκώθηκα.

«Εσύ;» τον ρώτησα με σπασμένη φωνή. «Ήσουν εσύ που προσπαθούσες να κάνεις κάτι με το σπίτι μου;»

Κοίταξε τα αδέλφια του και μετά τον φάκελο πάνω στο τραπέζι.

«Δεν είναι όπως νομίζεις».

«Τότε εξήγησέ μου! Γιατί δεν ήρθες στα γενέθλιά μου; Γιατί δεν απάντησες στο τηλέφωνό μου; Και γιατί υπάρχουν έγγραφα με το όνομά μου που δεν έχω υπογράψει;»

Ο Μάικλ κατέβασε το κεφάλι.

«Ήθελα να τακτοποιήσω κάποια πράγματα…»

«Ποια πράγματα; Με ποιο δικαίωμα;»

Δεν απάντησε.

Ο Γκραντ σηκώθηκε.

«Μάικλ, τώρα πρέπει να πεις την αλήθεια. Δεν μπορείς να συνεχίσεις να κρύβεσαι πίσω από δικαιολογίες».

Ο μεγαλύτερος γιος μου κοίταξε τη μητέρα του.

Τα μάτια του είχαν γεμίσει δάκρυα.

«Μαμά, έκανα ένα μεγάλο λάθος. Αλλά υπάρχει κάτι που δεν ξέρεις ακόμη…»

Πλησίασε το τραπέζι, πήρε ένα τελευταίο έγγραφο από τον φάκελο και το άφησε μπροστά μου.

Όταν διάβασα τι έγραφε, κατάλαβα ότι η υπόθεση ήταν πολύ πιο σοβαρή απ’ όσο είχα φανταστεί.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 7…

ΜΕΡΟΣ  7  ➡️