ΜΕΡΟΣ 7 — Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΑΛΛΑ ΨΕΜΑΤΑ… ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΠΩΣ ΕΙΧΑΝ ΧΑΘΕΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ!

Η Μπάρμπαρα διάβασε το μήνυμα του Νέιθαν μέχρι την τελευταία γραμμή.

Ήταν γεμάτο κατηγορίες εναντίον του Ντάνιελ, παλιές πικρίες και αναφορές στη διαμάχη τους για το σπίτι του πατέρα τους. Ο Νέιθαν προσπαθούσε να την πείσει ότι ο μικρότερος αδελφός του ήταν πάντα το πρόβλημα.

Παλαιότερα, ίσως να είχε αμφιβάλει.

Ίσως να είχε τηλεφωνήσει στον Ντάνιελ θυμωμένη, ζητώντας του εξηγήσεις. Ίσως να είχε προσπαθήσει να συμφιλιώσει τους γιους της χωρίς να εξετάσει πραγματικά τι είχε συμβεί.

Αυτή τη φορά, όμως, έκανε κάτι διαφορετικό.

Έκλεισε το μήνυμα και τηλεφώνησε στον Ντάνιελ.

«Γιε μου, έλα να με δεις όταν μπορέσεις. Θέλω να μιλήσουμε για το σπίτι του πατέρα σου.»

Ο Ντάνιελ κατάλαβε αμέσως ότι ο Νέιθαν είχε επικοινωνήσει μαζί της.

«Σου έστειλε το μήνυμα;» τη ρώτησε.

«Ναι. Αλλά δεν θέλω να ακούσω άλλες κατηγορίες. Θέλω να καταλάβω τι συνέβη πραγματικά.»

Ο Ντάνιελ δέχτηκε.

Δεν είχε κανένα λόγο να κρύψει το παρελθόν. Απλώς είχε κουραστεί να επιστρέφει συνεχώς σε μια ιστορία που του είχε κοστίσει τη σχέση με τον αδελφό του.

Όταν έφτασε στο σπίτι της μητέρας του, εκείνη τον περίμενε στο σαλόνι με τις παλιές φωτογραφίες της οικογένειας πάνω στο τραπέζι.

«Θυμάσαι αυτή τη φωτογραφία;» τον ρώτησε.

Ο Ντάνιελ χαμογέλασε αχνά.

«Ναι. Ήμουν περίπου δώδεκα χρονών. Ο Νέιθαν είχε μόλις πάρει το πρώτο του αυτοκίνητο και δεν σταματούσε να καυχιέται.»

Η Μπάρμπαρα γέλασε για μια στιγμή, αλλά το χαμόγελό της χάθηκε γρήγορα.

«Πώς φτάσατε από εκεί σε αυτό που είστε σήμερα;»

Ο Ντάνιελ κάθισε απέναντί της.

«Όταν πέθανε ο πατέρας μας, κανείς μας δεν ήταν πραγματικά έτοιμος να αντιμετωπίσει όσα ακολούθησαν. Το σπίτι έγινε το επίκεντρο κάθε διαφωνίας. Ο Νέιθαν πίστευε ότι έπρεπε να έχει τον τελευταίο λόγο. Εγώ πίστευα ότι έπρεπε να συζητήσουμε τα πάντα μαζί.»

«Και δεν μπορούσατε να βρείτε μια λύση;»

«Προσπαθήσαμε. Αλλά κάθε συζήτηση κατέληγε σε καβγά. Κάποια στιγμή, ένιωσα ότι δεν μπορούσα να συνεχίσω να ζω μέσα σε αυτή την ένταση. Απομακρύνθηκα.»

Η Μπάρμπαρα τον κοίταξε με θλίψη.

«Ο Νέιθαν λέει ότι τον εγκατέλειψες όταν σε χρειαζόταν.»

«Ίσως έτσι να το ένιωσε. Αλλά δεν προσπάθησα ποτέ να τον καταστρέψω. Ήθελα απλώς να σταματήσουμε να πληγώνουμε ο ένας τον άλλον.»

Η μητέρα του έμεινε σιωπηλή.

Για πρώτη φορά, άρχισε να βλέπει τη διαφορά ανάμεσα σε δύο πράγματα: στο να έχει κάποιος μια διαφορετική ανάμνηση από το παρελθόν και στο να χρησιμοποιεί αυτή την ανάμνηση για να δικαιολογεί τις πράξεις του στο παρόν.

«Ντάνιελ», είπε τελικά, «ό,τι κι αν συνέβη τότε, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο αδελφός σου σε κατήγγειλε επειδή βοήθησες την Έμιλι.»

Ο Ντάνιελ έγνεψε.

«Ούτε εγώ.»

---

Λίγες ώρες αργότερα, η Μπάρμπαρα αποφάσισε να επικοινωνήσει ξανά με την Έμιλι.

Δεν ήθελε να την αναγκάσει να μιλήσει για τον γάμο της. Ήθελε μόνο να τη βοηθήσει να οργανώσει τα πράγματα που χρειάζονταν τα μωρά.

Όταν έφτασε στο σπίτι της Σόφι, βρήκε την Έμιλι να ταΐζει το ένα μωρό, ενώ το άλλο κοιμόταν στην κούνια.

«Πώς είσαι σήμερα;» τη ρώτησε.

Η Έμιλι χαμογέλασε κουρασμένα.

«Καλύτερα. Η Σόφι με βοηθάει πολύ. Αλλά υπάρχουν στιγμές που φοβάμαι ότι δεν θα καταφέρω να τα αντιμετωπίσω όλα.»

Η Μπάρμπαρα κάθισε δίπλα της.

«Δεν χρειάζεται να τα αντιμετωπίσεις όλα μόνη σου. Θα σε βοηθήσω με ό,τι χρειάζεσαι για τα παιδιά.»

Η Έμιλι χαμήλωσε το βλέμμα.

«Δεν θέλω να αισθανθείτε ότι πρέπει να πληρώνετε για τα λάθη του γιου σας.»

Η Μπάρμπαρα την κοίταξε με ειλικρίνεια.

«Δεν το κάνω για να τιμωρήσω τον Νέιθαν. Το κάνω επειδή αυτά τα παιδιά είναι εγγόνια μου και αξίζουν φροντίδα. Και επειδή τώρα γνωρίζω ότι πρέπει να ακούω τους ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια, όχι μόνο εκείνους που ζητούν χρήματα στο όνομά τους.»

Η Έμιλι δάκρυσε.

«Σας ευχαριστώ.»

Η Μπάρμπαρα πήρε το χέρι της.

«Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείς. Θέλω μόνο να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνη.»

---

Εκείνο το απόγευμα, η Μπάρμπαρα αποφάσισε να ελέγξει ξανά τις μεταφορές χρημάτων που είχε κάνει στον Νέιθαν.

Δεν μπορούσε να γνωρίζει με βεβαιότητα πού είχε χρησιμοποιηθεί κάθε ποσό, αλλά ήθελε να καταγράψει όσα του είχε στείλει και τις ημερομηνίες των μεταφορών.

Καθώς κοιτούσε τις σημειώσεις της, θυμήθηκε μια συζήτηση που είχαν κάνει λίγες εβδομάδες νωρίτερα.

Ο Νέιθαν τής είχε ζητήσει επιπλέον χρήματα, λέγοντας ότι η Έμιλι χρειαζόταν ειδικά προϊόντα για τα μωρά.

Εκείνη του τα είχε στείλει αμέσως.

Τώρα, όμως, η Έμιλι τής είχε πει ότι δεν είχε λάβει καμία τέτοια βοήθεια.

Η Μπάρμπαρα δεν μπορούσε να αποδείξει από μόνη της πού είχαν καταλήξει τα χρήματα. Μπορούσε, όμως, να σταματήσει να τα στέλνει χωρίς να γνωρίζει πώς χρησιμοποιούνταν.

Τηλεφώνησε στον Νέιθαν.

Αυτή τη φορά, εκείνος απάντησε.

«Τι θέλεις πάλι, μαμά;»

«Θέλω να ξεκαθαρίσουμε το θέμα των χρημάτων.»

«Σου έχω ήδη εξηγήσει ότι τα έξοδα είναι πολλά.»

«Δεν μου έχεις εξηγήσει τίποτα. Η Έμιλι λέει ότι δεν έλαβε τα χρήματα που σου έστελνα για εκείνη και τα παιδιά.»

Ο Νέιθαν αναστέναξε εκνευρισμένος.

«Δεν γνωρίζει όλες τις οικονομικές μας υποχρεώσεις.»

«Τότε πες μου εσύ πού πήγαν.»

Εκείνος δίστασε.

«Πλήρωσα λογαριασμούς. Υπήρχαν και άλλα έξοδα.»

«Ποια άλλα έξοδα;»

«Μαμά, δεν θα σου δώσω αναφορά για κάθε ευρώ που ξοδεύω!»

Η Μπάρμπαρα έκλεισε τα μάτια της.

«Δεν σου ζητώ να μου δώσεις αναφορά για όλη σου τη ζωή. Σου ζητώ να μου εξηγήσεις γιατί μου ζητούσες χρήματα για την Έμιλι και τα παιδιά, ενώ εκείνα δεν είχαν όσα χρειάζονταν.»

Ο Νέιθαν ύψωσε τη φωνή του.

«Αν δεν με εμπιστεύεσαι, τότε μην μου ξαναστείλεις τίποτα!»

Η Μπάρμπαρα έμεινε σιωπηλή για λίγο.

«Αυτό ακριβώς θα κάνω. Από εδώ και πέρα, όποια βοήθεια χρειάζονται η Έμιλι και τα παιδιά θα πηγαίνει απευθείας σε εκείνη.»

«Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό!»

«Μπορώ. Και θα το κάνω.»

Ο Νέιθαν έκλεισε απότομα το τηλέφωνο.

Η Μπάρμπαρα άφησε τη συσκευή στο τραπέζι. Τα χέρια της έτρεμαν, αλλά για πρώτη φορά δεν ένιωθε ότι έπρεπε να ζητήσει συγγνώμη επειδή έθεσε ένα όριο.

---

Το ίδιο βράδυ, ο Ντάνιελ επισκέφθηκε ξανά την Έμιλι και τη Σόφι, έχοντας μαζί του ορισμένα απαραίτητα για τα μωρά.

Η Έμιλι τον ευχαρίστησε, αλλά εκείνος της είπε ότι δεν χρειαζόταν να αισθάνεται υποχρεωμένη απέναντί του.

«Δεν θέλω να σου δημιουργήσω την αίσθηση ότι μου χρωστάς κάτι», της είπε. «Θέλω μόνο να ξέρω ότι έχετε όσα χρειάζεστε.»

Η Έμιλι τον κοίταξε συγκινημένη.

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που έκανες για εμάς εκείνο το βράδυ.»

Ο Ντάνιελ χαμογέλασε.

«Δεν χρειάζεται να το θυμάσαι ως κάτι μεγάλο. Το σημαντικό είναι ότι τώρα είστε ασφαλείς.»

Καθώς ετοιμαζόταν να φύγει, η Έμιλι τον σταμάτησε.

«Ντάνιελ, υπάρχει κάτι που θέλω να σου πω.»

Εκείνος γύρισε προς το μέρος της.

«Σε ακούω.»

«Δεν ξέρω τι θα γίνει με τον Νέιθαν. Δεν ξέρω αν θα μπορέσουμε ποτέ να έχουμε ξανά μια φυσιολογική σχέση. Αλλά δεν θέλω τα παιδιά μου να μεγαλώσουν πιστεύοντας ότι η αγάπη σημαίνει πως πρέπει να ανέχονται τα πάντα.»

Ο Ντάνιελ την κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα.

«Τότε έχεις ήδη αρχίσει να τους δίνεις κάτι πολύ σημαντικό. Τους δείχνεις ότι αξίζουν ασφάλεια και σεβασμό.»

Η Έμιλι χαμογέλασε αχνά.

Για πρώτη φορά μετά από πολλές ημέρες, δεν αισθανόταν ότι έπρεπε να λύσει ολόκληρη τη ζωή της μέσα σε μία νύχτα.

---

Όμως ο Νέιθαν δεν είχε εγκαταλείψει την προσπάθειά του να στρέψει την οικογένεια εναντίον του Ντάνιελ.

Αργά εκείνο το βράδυ, έστειλε ένα ακόμη μήνυμα στη μητέρα τους.

«Αν θέλεις πραγματικά να μάθεις ποιος είναι ο Ντάνιελ, πρέπει να ακούσεις και τη δική μου πλευρά για όσα έγιναν μετά τον θάνατο του πατέρα μας.»

Η Μπάρμπαρα διάβασε το μήνυμα και δεν απάντησε.

Αυτή τη φορά δεν θα επέτρεπε στις παλιές οικογενειακές διαμάχες να την αποσπάσουν από αυτό που είχε μπροστά της.

Δύο νεογέννητα παιδιά χρειάζονταν φροντίδα. Μια μητέρα προσπαθούσε να ξαναβρεί τη δύναμή της. Και ο γιος της εξακολουθούσε να αποφεύγει τις ερωτήσεις για τα χρήματα.

Η Μπάρμπαρα δεν ήξερε αν ο Νέιθαν θα παραδεχόταν ποτέ τα λάθη του.

Αλλά ήξερε ότι δεν θα τον προστάτευε πια από τις συνέπειες των πράξεών του.

Και τότε πήρε μια απόφαση που θα άλλαζε οριστικά τη σχέση τους.

Την επόμενη φορά που θα συναντούσε τον Νέιθαν, δεν θα του ζητούσε απλώς να εξηγήσει τον εαυτό του.

Θα του έλεγε ότι η βοήθειά της προς την Έμιλι και τα παιδιά θα συνεχιζόταν, είτε εκείνος συμφωνούσε είτε όχι.

Συνεχίζεται στο ΤΕΛΙΚΟ…

ΤΕΛΙΚΟ   ➡️