ΜΕΡΟΣ 8 — Η δεύτερη υπογραφή που άλλαξε τα πάντα

Ο Μάικλ κοιτούσε το χαρτί σαν να είχε δει μπροστά του κάτι τρομακτικό.

«Τι συμβαίνει;» τον ρώτησε ο Γκραντ. «Τι είναι αυτό το έγγραφο;»

Ο αστυνομικός το άφησε πάνω στο τραπέζι.

Ήταν ένα αντίγραφο μιας αίτησης οικονομικής διευθέτησης. Ανάμεσα στα στοιχεία υπήρχε αναφορά σε μια δεύτερη υπογραφή, εκτός από εκείνη του Μάικλ.

Και αυτή η υπογραφή δεν ήταν δική του.

Ήταν το όνομα της Λίντα.

«Δεν το υπέγραψα ποτέ αυτό!» είπα, σηκώνοντας το βλέμμα μου. «Δεν έχω δώσει σε κανέναν την άδεια να υπογράψει στη θέση μου».

Ο Μάικλ έσκυψε το κεφάλι.

«Ξέρω…»

«Τι σημαίνει ότι ξέρεις;» φώναξα. «Ποιος έβαλε την υπογραφή μου;»

Ο αστυνομικός σήκωσε το χέρι του ζητώντας ηρεμία.

«Γι’ αυτό ακριβώς χρειάζεται να εξεταστεί το έγγραφο. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ακόμη ποιος το συμπλήρωσε ή πώς χρησιμοποιήθηκε η υπογραφή. Θα πρέπει να ελεγχθεί από τους αρμόδιους».

Ο Γκραντ γύρισε προς τον αδελφό του.

«Μας είπες ότι ήθελες απλώς να βρεις μια λύση για τα χρέη σου. Δεν μας είπες ότι υπήρχε έγγραφο με την υπογραφή της μαμάς».

Ο Μάικλ έτριψε νευρικά τα χέρια του.

«Όταν ξεκίνησα να ψάχνω λύση, γνώρισα έναν άνθρωπο που μου υποσχέθηκε ότι θα μπορούσε να τακτοποιήσει τα πάντα γρήγορα. Μου είπε ότι δεν χρειαζόταν να ανησυχώ για τις λεπτομέρειες».

«Και τον πίστεψες;» ρώτησε η αδελφή του.

«Ήμουν απελπισμένος. Χρωστούσα χρήματα και φοβόμουν ότι θα έχανα όσα είχα χτίσει».

«Και αποφάσισες να ρισκάρεις το σπίτι της μητέρας μας;» απάντησε ο Γκραντ.

Ο Μάικλ δεν είπε τίποτα.

Τότε κατάλαβα κάτι που με πόνεσε περισσότερο από όλα.

Δεν είχε σκεφτεί ούτε για μια στιγμή πώς θα ένιωθα αν μάθαινα ότι το σπίτι μου κινδύνευε. Είχε σκεφτεί μόνο πώς θα ξεφύγει από τα δικά του προβλήματα.

Ο αστυνομικός ζήτησε από τον Μάικλ να δώσει όλες τις πληροφορίες σχετικά με το πρόσωπο που τον είχε συμβουλεύσει. Του εξήγησε ότι έπρεπε να παραδοθούν όλα τα σχετικά μηνύματα και έγγραφα, ώστε να διαπιστωθεί τι ακριβώς είχε συμβεί.

Ο Μάικλ συμφώνησε.

Για πρώτη φορά, δεν προσπάθησε να δικαιολογηθεί.

Λίγο αργότερα, ο Γκραντ με πλησίασε.

«Μαμά, υπάρχει κι ένας ακόμη λόγος που θέλαμε να είμαστε όλοι εδώ απόψε».

Τον κοίταξα απορημένη.

«Δεν ήταν μόνο για το σπίτι;»

Χαμογέλασε αχνά.

«Όχι. Θέλαμε να σου ζητήσουμε συγγνώμη. Όλοι μας».

Τα υπόλοιπα παιδιά πλησίασαν.

Η μεγαλύτερη κόρη μου μού εξήγησε ότι, όταν έμαθαν για την υπόθεση, είχαν αποφασίσει να συγκεντρώσουν τα στοιχεία και να ζητήσουν βοήθεια πριν με ενημερώσουν. Είχαν φοβηθεί ότι θα πανικοβαλλόμουν και ότι κάποιος θα μπορούσε να με πιέσει να υπογράψω κάτι.

«Αλλά κάναμε λάθος που σε αφήσαμε μόνη στα γενέθλιά σου», είπε. «Δεν έπρεπε να σε κάνουμε να πιστέψεις ότι σε ξεχάσαμε».

Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα.

«Δεν ήθελα να μου λύσετε όλα τα προβλήματα. Ήθελα απλώς να είστε εκεί».

Ο Γκραντ με αγκάλιασε.

«Το ξέρουμε, μαμά. Και δεν θα το ξανακάνουμε».

Κοίταξα τα έξι παιδιά μου. Για πρώτη φορά εκείνο το βράδυ ήμασταν όλοι μαζί, αλλά η χαρά μου ήταν ανακατεμένη με πόνο και απογοήτευση.

Τότε ο αστυνομικός πλησίασε ξανά.

«Κυρία Χέντερσον, υπάρχει κάτι τελευταίο που πρέπει να γνωρίζετε. Το πρόσωπο που αναφέρθηκε ο γιος σας έχει ήδη κληθεί να δώσει εξηγήσεις».

Ο Μάικλ σήκωσε απότομα το κεφάλι.

«Τι; Ήδη;»

Ο αστυνομικός έγνεψε.

«Και υπάρχει ένα μήνυμα που μπορεί να βοηθήσει να ξεκαθαρίσει ποιος γνώριζε τι συνέβαινε».

Ο Γκραντ κοίταξε τον αδελφό του.

«Μάικλ, νομίζω πως ήρθε η ώρα να μας πεις όλη την αλήθεια».

Ο Μάικλ πήρε μια βαθιά ανάσα και έβγαλε το κινητό του.

«Υπάρχει κάτι που δεν σας είπα… Το άτομο που με πλησίασε δεν ήταν ένας άγνωστος».

Και μόλις είπε το όνομα, όλοι μέσα στο δωμάτιο έμειναν άφωνοι.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 9…

ΜΕΡΟΣ  9  ➡️