Τζένα ήθελε να πει την αλήθεια, γιατί δεν το είχε κάνει πριν από τον γάμο; Γιατί δεν είχε σταματήσει τη σχέση της με τον Μαρκ όταν είχε ακόμη την ευκαιρία να προστατεύσει τον Ντάνιελ; Το γεγονός ότι τώρα φοβόταν τις συνέπειες δεν την έκανε αθώα. Παρόλα αυτά, το μήνυμά της ανέφερε κάτι συγκεκριμένο: ότι ο Μαρκ είχε αποκρύψει πράγματα. Απάντησα τελικά. «Θα συναντηθούμε σε δημόσιο χώρο. Δεν θα συζητήσουμε οικονομικά ή νομικά ζητήματα χωρίς τους δικηγόρους μας. Και δεν θέλω δικαιολογίες». Η απάντησή της ήρθε αμέσως. «Το καταλαβαίνω». Συναντηθήκαμε το επόμενο απόγευμα σε ένα μικρό καφέ. Η Τζένα είχε φτάσει νωρίτερα. Καθόταν σε ένα τραπέζι στο βάθος και κρατούσε τα χέρια της γύρω από ένα φλιτζάνι που είχε ήδη κρυώσει. Όταν με είδε, σηκώθηκε. «Κάρολ». Κάθισα απέναντί της. «Μίλα». Έσκυψε το κεφάλι. «Ξέρω ότι με μισείς». «Δεν ήρθα εδώ για να συζητήσουμε τι αισθάνομαι για εσένα». Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα. «Έχεις δίκιο». Έμεινε σιωπηλή για λίγο και ύστερα πήρε μια βαθιά ανάσα. «Ο Μαρκ μου είπε ότι ο γάμος σας είχε τελειώσει εδώ και χρόνια». Δεν αντέδρασα. «Μου είπε ότι ζούσατε σαν συγκάτοικοι. Ότι κοιμόσασταν σε ξεχωριστά δωμάτια και ότι είχατε αποφασίσει να χωρίσετε, αλλά δεν το είχατε ανακοινώσει στην οικογένεια». Την κοίταξα στα μάτια. «Και τον πίστεψες;» Η Τζένα άρχισε να κλαίει. «Ναι». «Ακόμη κι όταν με έβλεπες να του φτιάχνω πρωινό; Ακόμη κι όταν ερχόσουν στο σπίτι μας και μας έβλεπες μαζί;» «Δεν ξέρω τι σκεφτόμουν». «Όχι. Ξέρεις. Απλώς δεν θέλεις να το πεις». Η Τζένα σκούπισε τα μάγουλά της. «Στην αρχή, μου έλεγε ότι ήθελε να φύγει, αλλά φοβόταν ότι θα πληγώσει τον Ντάνιελ. Μετά μου είπε ότι περίμενε να περάσει ο γάμος σας με την Έιμι και να τακτοποιηθούν κάποια οικονομικά θέματα». Ένιωσα τα δάχτυλά μου να σφίγγονται γύρω από το φλιτζάνι. «Ποια οικονομικά θέματα;» «Δεν μου εξήγησε ακριβώς. Έλεγε ότι είχε ευθύνες, ότι δεν μπορούσε να αλλάξει τη ζωή του από τη μια μέρα στην άλλη». «Και εσύ συνέχισες να τον συναντάς». Η Τζένα έγνεψε καταφατικά. «Ναι». Δεν προσπάθησε να δικαιολογηθεί. Για πρώτη φορά, εκτίμησα ότι τουλάχιστον δεν προσποιούνταν πως δεν είχε κάνει τίποτα. «Τι άλλο;» ρώτησα. Άνοιξε την τσάντα της και έβγαλε το τηλέφωνό της. «Έχω μηνύματα». Δεν πήρα το κινητό από τα χέρια της. Της ζήτησα να μου δείξει μόνο όσα αφορούσαν την υπόθεση και να διατηρήσει τα πρωτότυπα για τους δικηγόρους. Μου έδειξε μια συνομιλία στην οποία ο Μαρκ της έλεγε ότι, όταν θα ξεκαθάριζε η κατάσταση, θα μπορούσαν να αρχίσουν μια νέα ζωή. Σε άλλο μήνυμα, της είχε γράψει ότι δεν έπρεπε να ανησυχεί για τα χρήματα. «Θα φροντίσω εγώ να είσαι ασφαλής», έλεγε. «Τι εννοούσε;» ρώτησα. «Δεν ξέρω». «Τζένα, θέλω την αλήθεια». «Μου είπε ότι θα με βοηθούσε να ξεχρεώσω και ότι θα μπορούσα να φύγω από τον γάμο μου όταν θα ήμουν έτοιμη». Έμεινα σιωπηλή. «Σου έδωσε χρήματα;» «Όχι απευθείας. Τουλάχιστον όχι όπως το εννοείς. Μερικές φορές πλήρωνε το ξενοδοχείο. Άλλες φορές έλεγε ότι θα με βοηθούσε αργότερα». «Και οι μεταφορές από τον κοινό λογαριασμό με τον Ντάνιελ;» Η Τζένα έκλεισε τα μάτια. «Κάποια χρήματα τα κράτησα για να πληρώσω τα χρέη μου. Κάποια τα χρησιμοποίησα για προσωπικά έξοδα. Και ναι, κάποια συνδέονταν με τη σχέση μου με τον Μαρκ». Δεν της είπα ότι την καταλάβαινα. Δεν την καταλάβαινα. «Γιατί μου τα λες τώρα;» Σήκωσε το βλέμμα της. «Επειδή ο Μαρκ μου είπε ότι όλα θα ήταν εύκολα, ότι θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε τη ζωή
Μέρος 11 από 18
0 comments:
Post a Comment