ΜΕΡΟΣ 3 – ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΡΟΛΟΪ ΤΟΥ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΠΟΥ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ
Ο Μέντεζ επέστρεψε στο γραφείο του με γρήγορα βήματα.
Ζήτησε να του φέρουν τον πρωτότυπο φάκελο της υπόθεσης Φουέντες και τηλεφώνησε αμέσως στο αρχηγείο.
«Θέλω να επιβεβαιώσετε πού βρίσκεται σήμερα ο επιθεωρητής Ορτέγκα».
Η απάντηση που έλαβε τον έκανε να συνοφρυωθεί.
Ο Ορτέγκα είχε αποσυρθεί από την ενεργό υπηρεσία πριν από δύο χρόνια. Επισήμως, είχε φύγει από την αστυνομία με άριστες συστάσεις.
Ο Μέντεζ ζήτησε να μην ενημερωθεί ακόμη κανείς για την επανεξέταση της υπόθεσης.
Όταν έφτασε ο φάκελος, άρχισε να διαβάζει από την πρώτη σελίδα.
Η δολοφονία είχε συμβεί πέντε χρόνια νωρίτερα, λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Το θύμα ήταν η σύζυγος του Ραμίρο, η Ελένα.
Η αρχική αναφορά ανέφερε ότι ο Ραμίρο είχε βρεθεί μέσα στο σπίτι κρατώντας το όπλο. Τα ρούχα του είχαν ίχνη αίματος και τα αποτυπώματά του υπήρχαν πάνω στο όπλο.
Όλα έδειχναν ενοχή.
Όμως ο Μέντεζ παρατήρησε κάτι περίεργο.
Στην πρώτη αναφορά υπήρχε αναφορά σε ένα δεύτερο ποτήρι πάνω στο τραπέζι. Στις επόμενες αναφορές, το ποτήρι δεν αναφερόταν πουθενά.
Υπήρχε επίσης μια φωτογραφία της εισόδου του σπιτιού, στην οποία φαινόταν ένα μικρό σημάδι κοντά στην κλειδαριά.
Το σημάδι δεν είχε καταγραφεί στην τελική έκθεση.
«Γιατί αφαιρέθηκαν αυτά τα στοιχεία;» μουρμούρισε.
Λίγο αργότερα, μπήκε στο γραφείο ο νεαρός φύλακας με έναν δεύτερο φάκελο.
«Βρήκαμε και την αρχική κατάθεση της κοινωνικής λειτουργού».
Ο Μέντεζ την άνοιξε.
Η πρώτη κατάθεση της μικρής Σαλoμέ, γραμμένη λίγες ημέρες μετά τη δολοφονία, περιείχε μια φράση που δεν υπήρχε στην τελική έκδοση:
«Το παιδί ανέφερε ότι είδε έναν άντρα με σημάδι στο πρόσωπο να μπαίνει στο σπίτι πριν από την άφιξη του πατέρα».
Ο Μέντεζ διάβασε τη φράση δύο φορές.
«Αυτό δεν βρίσκεται στην τελική δικογραφία».
«Όχι, κύριε. Η τελική έκθεση λέει ότι το παιδί δεν μπορούσε να δώσει αξιόπιστη περιγραφή».
Ο συνταγματάρχης έκλεισε τον φάκελο.
«Ποιος άλλαξε την κατάθεση;»
Ο νεαρός φύλακας δίστασε.
«Η υπογραφή στο κάτω μέρος ανήκει στον επιθεωρητή Ορτέγκα».
Ο Μέντεζ ένιωσε την πρώτη πραγματική ανησυχία.
Δεν επρόκειτο πια μόνο για μια παιδική ανάμνηση. Υπήρχε μια αρχική κατάθεση που είχε αλλάξει. Υπήρχε ένα στοιχείο που είχε εξαφανιστεί. Και υπήρχε ένας αστυνομικός που είχε αναλάβει προσωπικά την υπόθεση.
Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό του.
Ήταν ο ανώτερος αξιωματικός του αρχηγείου.
«Μέντεζ, έμαθα ότι ζήτησες να ανασταλεί η διαδικασία. Τι ακριβώς συμβαίνει;»
«Έχουμε νέα μαρτυρία και ενδείξεις ότι σημαντικά στοιχεία δεν συμπεριλήφθηκαν στον τελικό φάκελο».
«Μιλάμε για καταδικασμένο δολοφόνο. Δεν μπορείς να σταματάς τα πάντα επειδή ένα παιδί θυμήθηκε κάτι πέντε χρόνια αργότερα».
«Δεν είναι μόνο η μαρτυρία. Υπάρχει διαφορετική αρχική κατάθεση».
Ακολούθησε σιωπή.
«Μην κάνεις κάτι που θα καταστρέψει την καριέρα σου», είπε τελικά ο αξιωματικός.
Ο Μέντεζ κοίταξε τη φωτογραφία της μικρής Σαλoμέ που είχε αφήσει πάνω στο γραφείο του.
«Αν κάποιος είναι αθώος, η καριέρα μου δεν έχει καμία σημασία».
Έκλεισε το τηλέφωνο.
Λίγο αργότερα, ζήτησε να μεταφερθεί ο Ραμίρο σε ασφαλή χώρο και να καταγραφεί επίσημα η νέα κατάθεση της κόρης του, παρουσία ειδικού παιδικής προστασίας.
Δεν ήθελε να της υποβάλει ερωτήσεις ούτε να την πιέσει να θυμηθεί περισσότερα. Ήθελε να ακουστεί με τον σωστό τρόπο, χωρίς φόβο και χωρίς καθοδήγηση.
Και τότε συνέβη κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό.
Ένας υπάλληλος του αρχείου τηλεφώνησε στον Μέντεζ.
«Κύριε, υπάρχει πρόβλημα. Η ηλεκτρονική καταγραφή δείχνει ότι κάποιος προσπάθησε να αποκτήσει πρόσβαση στον φάκελο της υπόθεσης πριν από λίγα λεπτά».
«Ποιος;»
«Δεν έχουμε ακόμη επιβεβαιώσει την ταυτότητα. Αλλά η πρόσβαση έγινε από παλιό υπηρεσιακό λογαριασμό».
Ο Μέντεζ κοίταξε ξανά το όνομα στην πρώτη σελίδα.
Επιθεωρητής Ορτέγκα.
Κάποιος είχε αρχίσει να ανησυχεί.
Και αυτό σήμαινε ότι η αλήθεια ίσως ήταν πολύ πιο επικίνδυνη απ' όσο είχαν φανταστεί.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 4…
0 comments:
Post a Comment