ΜΕΡΟΣ 3ο — ΟΛΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΜΟΥ… ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΕΙΧΑ ΑΛΛΟ ΣΧΕΔΙΟ

Η σιωπή απλώθηκε στον δρόμο.

Ο Λόγκαν στεκόταν απέναντί μου με ένα αυτάρεσκο χαμόγελο. Ο πατέρας του κρατούσε ακόμη το κινητό, βέβαιος πως σε λίγα λεπτά θα είχε το βίντεο που θα έκανε τον γιο του διάσημο.

Οι γείτονες είχαν σταματήσει ό,τι έκαναν.

Κι εγώ ένιωθα το βλέμμα του Νόα πάνω μου.

«Λοιπόν;» φώναξε ο Λόγκαν. «Θα σηκώσεις τα γάντια ή θα συνεχίσεις να κρύβεσαι πίσω από τον στρατιωτικό σου τίτλο;»

Τον κοίταξα ήρεμα.

«Ο τίτλος μου δεν έχει καμία σχέση με αυτό που συμβαίνει εδώ».

«Τότε απόδειξέ το!»

Έσκυψα και πήρα τα γάντια από το έδαφος. Τα κράτησα για λίγα δευτερόλεπτα, χωρίς να τα φορέσω.

«Άκουσέ με προσεκτικά, Λόγκαν. Δεν είμαστε σε αγώνα. Δεν υπάρχει διαιτητής, δεν υπάρχουν κανόνες και δεν υπάρχει κανένας λόγος να μετατρέψουμε έναν καβγά της γειτονιάς σε θέαμα».

Εκείνος γέλασε δυνατά.

«Φοβάσαι!»

«Όχι. Απλώς ξέρω τη διαφορά ανάμεσα στην αυτοπεποίθηση και στην απερισκεψία».

Το χαμόγελό του εξαφανίστηκε.

«Μη μου κάνεις μαθήματα! Έχω τρεις νίκες στο ερασιτεχνικό ΜΜΑ!»

«Το ξέρω».

«Τότε ξέρεις ότι δεν έχεις καμία πιθανότητα».

«Οι τρεις νίκες δεν σου δίνουν το δικαίωμα να εκφοβίζεις ανθρώπους».

Ο Γκραντ πλησίασε.

«Αρκετά με τις ομιλίες. Ο γιος μου σου προσφέρει μια ευκαιρία να δείξεις τι αξίζεις».

Γύρισα προς το μέρος του.

«Η αξία μου δεν εξαρτάται από την έγκριση του γιου σας».

Μερικοί γείτονες χαμογέλασαν διακριτικά.

Αυτό εξόργισε τον Λόγκαν.

Έκανε ένα απότομο βήμα μπροστά και έσπρωξε τα γάντια από τα χέρια μου.

«Σταμάτα να μιλάς σαν να είσαι ανώτερή μου!»

Δεν κουνήθηκα.

«Κάνε πίσω».

«Και αν δεν κάνω;»

«Τότε θα καλέσω την αστυνομία και θα αφήσω τις αρχές να ασχοληθούν μαζί σου».

Ο Γκραντ γέλασε.

«Αστυνομία; Για ένα αστείο;»

«Δεν ήταν αστείο όταν έσπρωξες εκείνον τον εργαζόμενο της παράδοσης. Ούτε όταν απείλησες τους γείτονες. Και σίγουρα δεν είναι αστείο όταν προσπαθείς να προκαλέσεις έναν καβγά μπροστά σε ένα παιδί».

Το πρόσωπο του Λόγκαν κοκκίνισε.

«Ποιος σου είπε ότι μπορείς να μιλάς για μένα;»

«Οι πράξεις σου μιλούν από μόνες τους».

Τότε έκανε κάτι που δεν περίμενα.

Άρπαξε τον καρπό μου.

Ο Νόα φώναξε από τη βεράντα:

«Μαμά!»

Για μια στιγμή, όλη η γειτονιά πάγωσε.

Κοίταξα το χέρι του πάνω μου.

«Άφησέ με».

«Τι θα κάνεις;» ψιθύρισε.

Δεν ύψωσα τη φωνή μου. Δεν προσπάθησα να τον χτυπήσω. Απλώς του έδωσα άλλη μία ευκαιρία να καταλάβει ότι είχε περάσει ένα όριο.

«Τώρα».

Ο Λόγκαν με άφησε απότομα, αλλά δεν απομακρύνθηκε.

Ο Γκραντ συνέχιζε να καταγράφει.

«Αυτό είναι! Δείξε της τι σημαίνει να προκαλείς έναν επαγγελματία!»

Τον κοίταξα.

«Ο γιος σας δεν είναι επαγγελματίας. Και το ότι ξέρει να παλεύει σε ένα γυμναστήριο δεν σημαίνει ότι μπορεί να επιτίθεται σε ανθρώπους στον δρόμο».

Μια γειτόνισσα, η κυρία Μίλερ, έκανε ένα βήμα μπροστά.

«Γκραντ, αρκετά. Όλοι έχουμε δει τι κάνει ο γιος σου εδώ και εβδομάδες».

Ο Γκραντ γύρισε απότομα.

«Κανείς δεν σου ζήτησε τη γνώμη σου».

«Δεν χρειάζεται να μου τη ζητήσει κανείς», απάντησε εκείνη. «Έχουμε κουραστεί να φοβόμαστε να βγούμε από τα σπίτια μας».

Για πρώτη φορά, ο Λόγκαν δεν είχε το κοινό που περίμενε.

Κι αυτό τον έκανε ακόμη πιο επιθετικό.

«Εντάξει!» φώναξε. «Αν δεν θέλει να παλέψει, θα την κάνω να το μετανιώσει!»

Έβγαλε το κινητό του και άρχισε να με καταγράφει από κοντά.

«Πες το στην κάμερα, Κλερ. Πες ότι φοβάσαι έναν εικοσιδυάχρονο».

Τον κοίταξα κατευθείαν στον φακό.

«Δεν φοβάμαι εσένα, Λόγκαν. Φοβάμαι μόνο τι μπορεί να συμβεί όταν κάποιος πιστεύει ότι δεν υπάρχουν συνέπειες για τις πράξεις του».

Έκλεισε απότομα την κάμερα.

Εκείνη τη στιγμή, άκουσα τον Νόα να κατεβαίνει τα σκαλιά.

«Μαμά, έλα μέσα».

Γύρισα προς το μέρος του.

«Είμαι καλά, αγόρι μου».

Του έβαλα απαλά το χέρι στον ώμο και τον οδήγησα πίσω στο σπίτι.

Πριν κλείσω την πόρτα, άκουσα τον Γκραντ να λέει στον γιο του:

«Μην ανησυχείς. Θα βρούμε τρόπο να την κάνουμε να δεχτεί».

Δεν απάντησα.

Μπήκα μέσα, πήρα το τηλέφωνό μου και κάλεσα τον αριθμό που είχα ήδη αποθηκευμένο.

Δεν τηλεφώνησα σε κάποιον φίλο.

Δεν τηλεφώνησα σε συνάδελφο για να απειλήσει τον Λόγκαν.

Κάλεσα τις αρμόδιες αρχές για να καταγράψω το περιστατικό και να ζητήσω να αντιμετωπιστεί επίσημα.

Όταν τελείωσα, ο Νόα με κοίταξε ανήσυχος.

«Θα σταματήσει τώρα;»

Τον αγκάλιασα.

«Θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να είμαστε ασφαλείς».

Αργότερα, καθώς ετοίμαζα το δείπνο, το κινητό μου άρχισε να χτυπάει συνεχώς.

Η κυρία Μίλερ μού είχε στείλει ένα βίντεο.

Ήταν το βίντεο που είχε τραβήξει ο Γκραντ.

Το είχε ήδη ανεβάσει στο διαδίκτυο, συνοδεύοντάς το με μια προσβλητική λεζάντα για τη «δειλή συνταγματάρχη που αρνήθηκε να αντιμετωπίσει έναν πραγματικό μαχητή».

Αλλά υπήρχε κάτι που ο Γκραντ δεν είχε προσέξει.

Στο βίντεο φαινόταν καθαρά η στιγμή που ο Λόγκαν άρπαζε τον καρπό μου.

Και ακριβώς πριν με αγγίξει, ακουγόταν η φωνή του να με απειλεί.

Το βίντεο που προοριζόταν να με ταπεινώσει είχε καταγράψει κάτι εντελώς διαφορετικό.

Κάτι που θα μπορούσε να αλλάξει τα πάντα.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 4…

ΜΕΡΟΣ   4   ➡️