ΜΕΡΟΣ 5 – «ΜΑΜΑ, ΘΑ ΣΤΑ ΕΠΕΣΤΡΕΦΑ!» — ΟΤΑΝ ΑΝΟΙΞΕ Ο ΦΑΚΕΛΟΣ ΜΕ ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ, ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΟΤΙ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΚΡΥΨΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΟΥ

Ο Ντάνιελ έμεινε ακίνητος.

Η Ρενέ γύρισε προς το μέρος του.

«Τι εννοεί ο δικηγόρος;»

«Τίποτα σημαντικό», απάντησε βιαστικά.

Ο Τζόναθαν άνοιξε τον φάκελο.

«Ας είμαστε ακριβείς. Μετά την πώληση του σπιτιού της κυρίας Μπριγκς στο Τουσόν, μεταφέρθηκαν χρήματα από τον λογαριασμό της προς λογαριασμό που χρησιμοποιούσατε εσείς».

Ο Ντάνιελ έσφιξε τα χείλη.

«Η μητέρα μου το ήξερε».

Τον κοίταξα.

«Ήξερα ότι σου είχα δανείσει χρήματα. Δεν ήξερα όμως πόσα είχες χρησιμοποιήσει συνολικά».

Η Ρενέ έκανε ένα βήμα πίσω.

«Ντάνιελ, για ποιο ποσό μιλάμε;»

Ο Τζόναθαν ανέφερε το ποσό.

Εβδομήντα δύο χιλιάδες δολάρια.

Η Ρενέ άνοιξε το στόμα της.

«Εβδομήντα δύο χιλιάδες;»

Ο Ντάνιελ πέρασε το χέρι του από τα μαλλιά.

«Ήταν προσωρινό».

«Για ποιο πράγμα;» ρώτησα.

Δεν απάντησε.

«Ντάνιελ, κοίταξέ με».

Σήκωσε αργά τα μάτια.

«Για το σπίτι», είπε.

«Ποιο σπίτι;»

«Για να προετοιμάσουμε τα οικονομικά μας. Είχαμε ορισμένα χρέη. Ήθελα να βελτιώσω την εικόνα μας πριν ζητήσουμε μεγαλύτερο στεγαστικό δάνειο».

Η Ρενέ τον κοίταξε αποσβολωμένη.

«Μου είπες ότι αυτά τα χρήματα προέρχονταν από ένα επενδυτικό μπόνους!»

Ο Ντάνιελ γύρισε προς το μέρος της.

«Θα τα επέστρεφα!»

«Πότε;» ρώτησα.

«Μόλις τα πράγματα πήγαιναν καλύτερα».

«Και γιατί δεν μου το είπες;»

«Επειδή ήξερα ότι θα ανησυχούσες».

Ένιωσα κάτι να παγώνει μέσα μου.

Δεν ήταν μόνο το ποσό.

Ήταν ότι ο γιος μου είχε χρησιμοποιήσει την εμπιστοσύνη μου και μετά είχε αρχίσει να με αντιμετωπίζει σαν να του χρωστούσα ευγνωμοσύνη.

Ο Τζόναθαν έδειξε ένα έγγραφο.

«Υπάρχουν ενδείξεις ότι ορισμένες κινήσεις έγιναν βάσει εξουσιοδότησης που είχε δοθεί για περιορισμένο σκοπό. Χρειάζεται να εξακριβωθεί αν η χρήση της ήταν σύμφωνη με όσα είχε εγκρίνει η κυρία Μπριγκς».

Ο Ντάνιελ κάθισε βαριά.

«Δεν προσπάθησα να την κλέψω».

Ο δικηγόρος απάντησε:

«Τότε θα βοηθήσει να δώσετε πλήρη στοιχεία και να συνεργαστείτε».

Κοίταξα τον γιο μου.

«Θα μπορούσες να μου ζητήσεις βοήθεια».

«Δεν ήθελα να με θεωρήσεις αποτυχημένο».

«Και προτίμησες να με αφήσεις να πιστεύω ότι είμαι βάρος;»

Τα μάτια του γέμισαν δάκρυα.

«Δεν ήταν έτσι».

«Τότε πώς ήταν, Ντάνιελ;»

Η Ρενέ κάθισε στην απέναντι καρέκλα.

Για πρώτη φορά, η υπεροψία της είχε εξαφανιστεί.

«Δεν ήξερα», είπε χαμηλόφωνα.

Την κοίταξα.

«Μπορεί να μην ήξερες για τα χρήματα. Αλλά ήξερες πώς μου μιλούσες».

Κατέβασε το κεφάλι.

Κανείς δεν μίλησε για αρκετή ώρα.

Ύστερα ο Ντάνιελ είπε:

«Μαμά, αν έχεις τόσα χρήματα ώστε να αγοράσεις αυτό το σπίτι, γιατί δεν μας βοήθησες;»

Έμεινα να τον κοιτάζω.

Αυτή ήταν η στιγμή που κατάλαβα πόσο βαθιά είχε ριζώσει η αντίληψή του ότι όσα είχα ήταν διαθέσιμα για εκείνον.

«Ντάνιελ», απάντησα, «σε βοήθησα σε όλη σου τη ζωή. Αλλά η βοήθεια δεν σημαίνει ότι παύω να έχω δικαιώματα πάνω στη δική μου ζωή».

«Δεν είπα αυτό».

«Μου ζήτησες να φύγω από το σπίτι σου επειδή χρειαζόσουν χώρο. Το σεβάστηκα. Τώρα πρέπει να σεβαστείς ότι το δικό μου σπίτι δεν πωλείται».

Ο Ντάνιελ σηκώθηκε.

«Και τι θα γίνει με τα εβδομήντα δύο χιλιάδες;»

«Θα συζητήσεις με τον Τζόναθαν έναν τρόπο να τα επιστρέψεις, αφού ξεκαθαριστούν όλα τα στοιχεία».

«Θα με πας στα δικαστήρια;»

«Δεν θέλω να σε τιμωρήσω. Θέλω να αναλάβεις την ευθύνη σου».

Η Ρενέ τον πλησίασε.

«Πάμε».

Πριν φύγουν, ο Ντάνιελ γύρισε.

«Μαμά... είσαι πλούσια;»

Τον κοίταξα για αρκετή ώρα.

«Ναι».

Έμεινε άφωνος.

«Πόσο;»

Δεν απάντησα.

Η Ρενέ ψιθύρισε:

«Μάργκαρετ, τι ακριβώς σημαίνει πλούσια;»

Χαμογέλασα θλιμμένα.

«Σημαίνει ότι δεν χρειάζεται πια να φοβάμαι πως θα μείνω χωρίς στέγη».

Έφυγαν.

Πίστεψα ότι η συζήτηση είχε τελειώσει.

Αλλά εκείνο το βράδυ δέχτηκα ένα μήνυμα από τη Ρενέ.

Δεν περιείχε συγγνώμη.

Ούτε ερώτηση για το πώς ένιωθα.

Έγραφε:

«Αν έχεις πραγματικά τόσα χρήματα, τότε πρέπει να σκεφτείς τι οφείλεις στα εγγόνια σου».

Διάβασα το μήνυμα δύο φορές.

Και τότε κατάλαβα ότι η επόμενη δοκιμασία μου δεν θα ήταν να προστατεύσω τα χρήματά μου.

Θα ήταν να προστατεύσω τη σχέση μου με τα εγγόνια μου από τις απαιτήσεις των γονιών τους.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 6…

ΜΕΡΟΣ   6   ➡️