ΜΕΡΟΣ 5ο — Ο ΛΟΓΚΑΝ ΕΣΤΗΣΕ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ… ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΠΟΙΑ ΕΙΧΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ

Το Σάββατο έφτασε.

Η πλατεία του Silver Creek είχε γεμίσει κόσμο. Η εκδήλωση της κοινότητας περιλάμβανε μουσική, φαγητό, παιχνίδια για παιδιά και μια μικρή αθλητική επίδειξη που είχε οργανώσει ο Λόγκαν με τη βοήθεια του πατέρα του.

Ο Γκραντ είχε φροντίσει να υπάρχουν παντού κάμερες.

Ήθελε κοινό.

Ήθελε χειροκροτήματα.

Και, πάνω απ' όλα, ήθελε να με δει να χάνω την ψυχραιμία μου.

Εγώ πήγα μαζί με τον Νόα, επειδή δεν ήθελα να του στερήσω μια εκδήλωση που περίμενε εδώ και εβδομάδες. Δεν είχα καμία πρόθεση να συμμετάσχω στην επίδειξη.

Μόλις φτάσαμε, η κυρία Μίλερ ήρθε κοντά μας.

«Κλερ, χαίρομαι που ήρθες. Πρόσεχε μόνο. Ο Γκραντ μιλάει για σένα από το πρωί».

«Δεν με εκπλήσσει», απάντησα.

Λίγο αργότερα, ο Λόγκαν ανέβηκε στην πρόχειρη εξέδρα.

Φορούσε αθλητικό σορτσάκι, μπλούζα χωρίς μανίκια και τα γνωστά του γάντια. Ο πατέρας του στεκόταν δίπλα του, χαμογελώντας σαν να είχε ήδη κερδίσει κάποιο πρωτάθλημα.

«Κυρίες και κύριοι!» φώναξε ο Λόγκαν. «Σήμερα θα σας δείξω τι σημαίνει πραγματική δύναμη!»

Το πλήθος χειροκρότησε ευγενικά.

Ο Λόγκαν άρχισε να παρουσιάζει μερικές κινήσεις, να χτυπάει τους στόχους προπόνησης και να επιδεικνύει την ταχύτητά του.

Ύστερα σταμάτησε.

Το βλέμμα του στράφηκε κατευθείαν προς εμένα.

«Υπάρχει όμως ένα άτομο εδώ που εξακολουθεί να πιστεύει ότι είναι καλύτερο από όλους μας!»

Μερικοί άνθρωποι γύρισαν προς το μέρος μου.

Ο Νόα έσφιξε το χέρι μου.

«Μαμά, μην του δώσεις σημασία».

«Δεν θα του δώσω», του ψιθύρισα.

Ο Λόγκαν συνέχισε:

«Η γειτόνισσά μου, η συνταγματάρχης! Μας είπε ότι δεν φοβάται κανέναν. Αλλά όταν της πρότεινα να δοκιμάσουμε τις ικανότητές μας, εξαφανίστηκε!»

Ο Γκραντ γέλασε δυνατά.

«Ίσως σήμερα να αλλάξει γνώμη!» φώναξε.

Το πλήθος άρχισε να ψιθυρίζει.

Τότε ο Λόγκαν έκανε την κίνηση που περίμενε να καταγράψει ο πατέρας του.

Κατέβηκε από την εξέδρα, πήρε ένα δεύτερο ζευγάρι γάντια και τα άφησε μπροστά στα πόδια μου.

«Έλα. Μόνο λίγα λεπτά. Μπροστά σε όλους. Χωρίς δικαιολογίες».

Κοίταξα τα γάντια και ύστερα εκείνον.

«Σου έχω ήδη εξηγήσει ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχω σε έναν καβγά που οργανώνεις για να διασκεδάσεις το κοινό».

«Άρα παραδέχεσαι ότι φοβάσαι».

«Όχι. Παραδέχομαι ότι έχω περισσότερη κρίση απ' όση έχεις εσύ».

Μερικοί από τους παρευρισκόμενους γέλασαν.

Το πρόσωπό του σκοτείνιασε.

«Δεν μπορείς να κρύβεσαι για πάντα πίσω από την ηλικία και τον τίτλο σου».

Πήρα τον Νόα από το χέρι και ετοιμάστηκα να φύγω.

Τότε ο Γκραντ πλησίασε και στάθηκε μπροστά μας.

«Πού πάτε; Δεν τελείωσε ακόμη η επίδειξη».

Τον κοίταξα στα μάτια.

«Κάντε στην άκρη».

«Ο γιος μου θέλει μόνο να αποδείξει κάτι».

«Τότε ας το αποδείξει μέσα σε ένα γυμναστήριο, με προπονητή, κανόνες και αντίπαλο που έχει συμφωνήσει να συμμετάσχει».

Ο Γκραντ χαμογέλασε ειρωνικά.

«Δεν είσαι τόσο γενναία όσο θέλεις να δείχνεις».

Πριν προλάβω να απαντήσω, μια αντρική φωνή ακούστηκε πίσω μας.

«Αφήστε την οικογένεια να περάσει».

Γυρίσαμε όλοι.

Ένας ψηλός άντρας, γύρω στα πενήντα, πλησίαζε από το πλάι της πλατείας. Φορούσε ένα απλό μαύρο μπουφάν και κρατούσε ένα μικρό σακίδιο.

Ο Λόγκαν τον αναγνώρισε αμέσως.

Το χαμόγελό του χάθηκε.

«Τι κάνεις εδώ;» τον ρώτησε.

Ο άντρας δεν του απάντησε. Κοίταξε πρώτα εμένα.

«Συνταγματάρχη Μπένετ;»

Έγνεψα.

«Μάλιστα».

«Με λένε Τζέιμς Κόουλ. Ήμουν εκπαιδευτής σε ένα πρόγραμμα μαχητικής εκπαίδευσης. Έμαθα τι συνέβη στη γειτονιά σας και θεώρησα πως έπρεπε να σας μιλήσω».

Ο Γκραντ μπήκε αμέσως στη συζήτηση.

«Δεν ξέρω ποιος σας κάλεσε, αλλά αυτό είναι οικογενειακό ζήτημα».

Ο Κόουλ τον κοίταξε ψυχρά.

«Δεν είναι οικογενειακό ζήτημα όταν κάποιος εκφοβίζει ανθρώπους και τους προκαλεί δημόσια».

Ο Λόγκαν έσφιξε τις γροθιές του.

«Δεν έχεις ιδέα τι λες».

Ο Κόουλ γύρισε προς το μέρος του.

«Ξέρω περισσότερα απ' όσα νομίζεις».

Για πρώτη φορά εκείνη την ημέρα, ο Λόγκαν έμοιαζε πραγματικά ανήσυχος.

Ο Κόουλ συνέχισε:

«Κλερ, πριν από μερικούς μήνες, ο Λόγκαν προπονούνταν σε ένα πρόγραμμα όπου είχα την ευθύνη της επίβλεψης. Η συνεργασία μας σταμάτησε μετά από ένα σοβαρό περιστατικό».

Ο Γκραντ έκανε ένα βήμα μπροστά.

«Αυτό δεν αφορά κανέναν εδώ».

«Αφορά όσους θέλουν να γνωρίζουν με ποιον έχουν να κάνουν», απάντησε ο Κόουλ.

Έβγαλε από το σακίδιό του έναν φάκελο.

«Δεν πρόκειται να παρουσιάσω προσωπικά στοιχεία μπροστά σε όλο τον κόσμο. Έχω όμως ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές για όσα γνωρίζω και μπορώ να καταθέσω επίσημα».

Ο Λόγκαν κοίταξε τον πατέρα του.

«Μπαμπά, κάνε κάτι!»

Ο Γκραντ δεν απάντησε αμέσως.

Για πρώτη φορά, η βεβαιότητά του είχε αρχίσει να ραγίζει.

Ο Κόουλ γύρισε ξανά προς εμένα.

«Δεν ήρθα για να σας ζητήσω να παλέψετε. Ήρθα για να σας πω ότι δεν χρειάζεται να αποδείξετε τίποτα σε αυτόν τον άνθρωπο».

Ένιωσα τον Νόα να σφίγγει το χέρι μου.

Τον κοίταξα και χαμογέλασα.

«Το ξέρω».

Εκείνη τη στιγμή, ακούστηκαν σειρήνες από τον δρόμο.

Δύο αστυνομικοί πλησίασαν την πλατεία.

Ο Γκραντ κατέβασε αργά το κινητό του.

Ο Λόγκαν έκανε ένα βήμα πίσω.

Και τότε ο ένας αστυνομικός στάθηκε μπροστά τους.

«Κύριε Γουίτμορ; Κύριε Λόγκαν; Θα θέλαμε να μιλήσουμε μαζί σας για ορισμένα περιστατικά και για το υλικό που έχει καταγραφεί».

Ο Γκραντ προσπάθησε να χαμογελάσει.

«Φυσικά. Υπάρχει κάποια παρεξήγηση».

Ο αστυνομικός δεν χαμογέλασε.

«Αυτό θα το διαπιστώσουμε».

Κοίταξα τον Λόγκαν.

Δεν ένιωθα νίκη.

Ένιωθα μόνο ανακούφιση που, επιτέλους, κάποιος είχε αποφασίσει να αντιμετωπίσει σοβαρά όσα συνέβαιναν.

Ο Λόγκαν όμως δεν είχε πει την τελευταία του λέξη.

Καθώς οι αστυνομικοί τον απομάκρυναν για να του πάρουν κατάθεση, γύρισε προς το μέρος μου.

«Δεν τελείωσε, Κλερ! Θα μάθεις ποια είμαι πραγματικά!»

Τον κοίταξα χωρίς να απαντήσω.

Ο Τζέιμς Κόουλ στάθηκε δίπλα μου.

«Συνταγματάρχη, υπάρχει κάτι ακόμη που πρέπει να γνωρίζετε για τον γιο του Γουίτμορ. Και αυτή τη φορά, δεν αφορά τις ικανότητές του στο ΜΜΑ».

Τον κοίταξα απορημένη.

«Τι εννοείτε;»

Έριξε μια ματιά προς τους αστυνομικούς.

«Το περιστατικό στο προηγούμενο γυμναστήριο δεν ήταν το μόνο. Υπάρχει ένας άνθρωπος που είχε προσπαθήσει να τον σταματήσει πριν από εσάς. Και ο Γκραντ φρόντισε να μη μιλήσει ποτέ δημόσια».

Πάγωσα.

Γιατί τώρα καταλάβαινα ότι η ιστορία αυτή ήταν πολύ μεγαλύτερη από μια απλή διαμάχη ανάμεσα σε γείτονες.

Συνεχίζεται στο ΤΕΛΙΚΟ…

ΤΕΛΙΚΟ   ➡️