ΜΕΡΟΣ 6 – «ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΟΣ» — Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΜΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΠΟΙΟΣ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ, ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Ο Γκουστάβο άρχισε επιτέλους να μιλά.

Όχι επειδή ξαφνικά έγινε γενναίος.

Αλλά επειδή κατάλαβε πως η σιωπή του δεν μπορούσε πια να τον προστατεύσει.

Σύμφωνα με την κατάθεσή του, είχε μπλέξει σε ένα σύστημα παράτυπων πληρωμών που σχετιζόταν με προμήθειες ιατρικού εξοπλισμού.

Στην αρχή, ισχυρίστηκε, πίστευε πως επρόκειτο για «λογιστικές διευκολύνσεις».

Ύστερα άρχισε να λαμβάνει χρήματα.

Πολλά χρήματα.

Περισσότερα από όσα είχε κερδίσει σε ολόκληρη τη ζωή του.

Και όταν προσπάθησε να απομακρυνθεί, του είπαν πως ήταν ήδη πολύ αργά.

Η Άνα ανακάλυψε τις ύποπτες κινήσεις κατά τη διάρκεια εσωτερικού ελέγχου.

Αντί να τις αγνοήσει, συγκέντρωσε αντίγραφα.

Είχε σκοπό να απευθυνθεί στις αρμόδιες αρχές.

«Την παρακάλεσα να περιμένει», είπε ο Γκουστάβο.

Η Λουσία τον ρώτησε:

«Γιατί;»

«Επειδή ήξερα ότι ο Βάργκας δεν θα την άφηνε».

«Τι εννοείτε;»

Ο Γκουστάβο χαμήλωσε το κεφάλι.

«Ο Ρικάρντο δεν ανεχόταν όσους του δημιουργούσαν προβλήματα».

Την ημέρα του δυστυχήματος, ο Γκουστάβο συνάντησε την Άνα στον σταθμό εξυπηρέτησης.

Της ζήτησε τον φάκελο.

Εκείνη αρνήθηκε.

«Μου είπε πως θα προτιμούσε να με δει στη φυλακή παρά να συνεχίσω να κλέβω χρήματα που προορίζονταν για νοσοκομεία».

Η φωνή του έσπασε.

«Και είχε δίκιο».

Όταν η Άνα έφυγε, ο Γκουστάβο τηλεφώνησε στον Βάργκας.

Του είπε ότι δεν είχε καταφέρει να πάρει τα έγγραφα.

Ο Βάργκας απάντησε πως θα «αναλάμβανε ο ίδιος».

Λίγο αργότερα, ένα όχημα συνδεδεμένο με συνεργάτη του εμφανίστηκε να ακολουθεί την Άνα.

«Ξέρατε ότι θα της έκαναν κακό;» τον ρώτησε η Λουσία.

Ο Γκουστάβο άρχισε να κλαίει.

«Δεν ήξερα τι θα έκαναν».

«Δεν σας ρώτησα αυτό. Σας ρώτησα αν πιστεύατε ότι κινδύνευε».

Δεν απάντησε.

Και η σιωπή του είπε περισσότερα από οποιαδήποτε λέξη.

Όταν η αστυνομία εξέτασε τις τηλεφωνικές επικοινωνίες και τα στοιχεία του οχήματος, προέκυψε ότι ο Βάργκας είχε επικοινωνήσει επανειλημμένα με τον οδηγό εκείνη την ημέρα.

Ο οδηγός εντοπίστηκε.

Στην αρχή αρνήθηκε κάθε εμπλοκή.

Ύστερα παραδέχτηκε ότι είχε ακολουθήσει την Άνα.

Υποστήριξε πως είχε εντολή μόνο να διαπιστώσει πού θα πήγαινε.

Δεν παραδέχτηκε ότι προκάλεσε τη σύγκρουση.

Οι ερευνητές συνέχισαν να εξετάζουν αν η παρουσία του συνέβαλε στο δυστύχημα και τι ακριβώς είχε συμβεί στον δρόμο.

Εγώ, όμως, ήξερα ήδη κάτι.

Η Άνα δεν είχε οδηγήσει εκείνη την ημέρα απλώς προς το σπίτι.

Προσπαθούσε να ξεφύγει από μια κατάσταση που την τρόμαζε.

Και δεν μου είχε πει τίποτα.

Ίσως επειδή ήθελε να με προστατεύσει.

Ίσως επειδή πίστευε πως θα προλάβαινε να διορθώσει τα πάντα.

Αυτή η σκέψη με βασάνιζε.

Το βράδυ, κάθισα δίπλα στον Μιγκέλ.

Η νεογνολόγος με ενημέρωσε ότι η αναπνευστική του κατάσταση παρέμενε εύθραυστη.

«Δεν μπορούμε να προβλέψουμε την εξέλιξη», είπε. «Αλλά συνεχίζουμε».

Κοίταξα το μικροσκοπικό του χέρι.

«Η μαμά σου ήταν πιο γενναία από όλους μας», ψιθύρισα.

Και τότε, για πρώτη φορά, κατάφερα να αγγίξω απαλά το δαχτυλάκι του με την καθοδήγηση της νοσηλεύτριας.

Δεν ξέρω αν ήταν σύμπτωση.

Αλλά τα δάχτυλά του κινήθηκαν ελάχιστα.

Και εγώ ένιωσα πως η Άνα βρισκόταν κάπου κοντά μας.

Την επόμενη ημέρα, η Λουσία με κάλεσε ξανά.

«Έχουμε νέα από την πραγματογνωμοσύνη του αυτοκινήτου».

Η καρδιά μου χτύπησε δυνατά.

«Τι βρήκατε;»

«Δεν έχουμε ακόμα πλήρη εικόνα για το σύστημα πέδησης. Αλλά εντοπίστηκε υλικό από άλλη κάμερα, λίγο πριν από το σημείο της σύγκρουσης».

«Τι δείχνει;»

«Το αυτοκίνητο που ακολουθούσε την Άνα πλησίασε επικίνδυνα το δικό της».

Έκλεισα τα μάτια.

«Την καταδίωκαν;»

«Το εξετάζουμε. Στο βίντεο φαίνεται ένας ελιγμός και, λίγο αργότερα, η Άνα χάνει τον έλεγχο».

Ένιωσα θυμό τόσο δυνατό που δεν μπορούσα να μιλήσω.

«Και ο Βάργκας;»

«Αρνείται ότι έδωσε εντολή για οποιαδήποτε επικίνδυνη ενέργεια».

«Τότε γιατί εξαφανίστηκαν τα έγγραφα;»

Η Λουσία δεν απάντησε αμέσως.

«Επειδή κάποιος φαίνεται πως προσπάθησε να αποτρέψει την επανεξέταση του θανάτου της».

Πριν κλείσουμε, μου είπε κάτι ακόμα.

«Ο Γκουστάβο μάς έδωσε μια τελευταία πληροφορία».

«Ποια;»

«Η Άνα δεν κρατούσε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία στην αποθήκη».

Πάγωσα.

«Πού ήταν τα υπόλοιπα;»

«Σύμφωνα με τον Γκουστάβο, είχε παραδώσει ένα δεύτερο αντίγραφο σε κάποιον που εμπιστευόταν απόλυτα».

«Σε ποιον;»

Η Λουσία χαμήλωσε τη φωνή της.

«Σε έναν άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα σας από την ημέρα της κηδείας».

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 7…

ΜΕΡΟΣ 7 ➡️