ΜΕΡΟΣ 7 — Ο ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΙΣΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ — ΑΛΛΑ ΠΡΙΝ ΒΓΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΕΣΤ DNA, Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΑΓΙΔΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΚΟΜΗ ΚΛΕΙΣΕΙ

«Το ενδεχόμενο να είσαι κόρη μου».

Τα λόγια του Γκάμπριελ Φαλκόνε αντηχούσαν ξανά και ξανά στο μυαλό μου.

Καθόμουν δίπλα στο νοσοκομειακό του κρεβάτι.

Τα χέρια μου ήταν παγωμένα.

Δεν μπορούσα να καταλάβω αν ήθελα να κλάψω, να φωνάξω ή να φύγω.

«Όχι», ψιθύρισα.

Ο Γκάμπριελ με κοίταξε.

«Σοφία…»

«Δεν μπορείτε να μου το λέτε έτσι».

Η φωνή μου έτρεμε.

«Δεν μπορείτε να εμφανίζεστε ξαφνικά στη ζωή μου και να μου λέτε ότι ίσως είστε ο πατέρας μου».

Ο Γκάμπριελ χαμήλωσε το βλέμμα.

«Έχεις δίκιο».

«Η μητέρα μου πέθανε χωρίς να μου πει ποτέ το όνομά του».

Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα.

«Και τώρα μου λέτε ότι μπορεί να είστε εσείς;»

Ο Γκάμπριελ πήρε μια βαθιά ανάσα.

«Δεν σου ζητώ να με πιστέψεις».

«Τότε τι ζητάτε;»

«Να μάθουμε την αλήθεια».

Έμεινα σιωπηλή.

Ο Γκάμπριελ συνέχισε.

«Μπορούμε να κάνουμε εξέταση DNA. Με τη δική σου συγκατάθεση».

Κοίταξα το πάτωμα.

Για όλη μου τη ζωή είχα φανταστεί τον πατέρα μου.

Μερικές φορές πίστευα ότι ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος που είχε φοβηθεί τις ευθύνες του.

Άλλες φορές φανταζόμουν ότι δεν γνώριζε καν πως υπάρχω.

Ποτέ όμως δεν είχα σκεφτεί ότι θα μπορούσε να είναι ο Γκάμπριελ Φαλκόνε.

Ο άνθρωπος που είχε χτίσει μια αυτοκρατορία πάνω στον φόβο.

Ο άνθρωπος που είχε εχθρούς σε κάθε γωνιά της πόλης.

Και που τώρα βρισκόταν στο νοσοκομείο επειδή κάποιος είχε προσπαθήσει να τον σκοτώσει.

«Θέλω να ξέρω», είπα τελικά.

Ο Γκάμπριελ έγνεψε.

«Κι εγώ».

Η εξέταση οργανώθηκε με τη βοήθεια ανεξάρτητου εργαστηρίου.

Στο μεταξύ, τα στοιχεία από το USB της μητέρας μου παραδόθηκαν στις αρμόδιες αρχές.

Οι οικονομικές καταγραφές έδειχναν ύποπτες μεταφορές χρημάτων.

Εταιρείες χωρίς πραγματική δραστηριότητα.

Συμβάσεις με ονόματα ανθρώπων που δεν είχαν υπογράψει ποτέ.

Και πληρωμές που συνδέονταν με τον Λούκα.

Αλλά υπήρχε κάτι ακόμη.

Ένα αρχείο με ημερομηνία λίγες ημέρες πριν από την επίθεση στον Γκάμπριελ.

Περιείχε καταγραφή επικοινωνίας ανάμεσα σε εταιρεία συνδεδεμένη με τον Λούκα και έναν ιατρικό προμηθευτή.

Ο Ντάνιελ Ριντ, που είχε συνεργαστεί με τις αρχές, επιβεβαίωσε ότι τα ύποπτα ράμματα είχαν σταλεί για εργαστηριακή ανάλυση.

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα έδειχναν ότι το υλικό δεν αντιστοιχούσε στα καταγεγραμμένα χειρουργικά ράμματα της επέμβασης.

Χρειαζόταν περαιτέρω διερεύνηση για να διαπιστωθεί πώς είχε χρησιμοποιηθεί.

Ο δρ Κόουλ βρέθηκε στο επίκεντρο της έρευνας.

Αλλά ο Λούκα παρέμενε άφαντος.

Και τότε, τρεις ημέρες αργότερα, έλαβα ένα μήνυμα.

Από άγνωστο αριθμό.

«Η ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ ΣΟΥ ΕΚΡΥΨΕ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΗ. ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΛΑ ΜΟΝΗ».

Ένιωσα το αίμα μου να παγώνει.

Κάτω από το μήνυμα υπήρχε μια διεύθυνση.

Ένα παλιό κτίριο στο Μπρούκλιν.

Δεν απάντησα.

Αντίθετα, έδειξα το μήνυμα στον δικηγόρο μου και στους ανθρώπους που χειρίζονταν την υπόθεση.

Δεν ήθελα να πέσω σε παγίδα.

Είχα ήδη χάσει τη μητέρα μου.

Δεν θα διακινδύνευα τη ζωή μου για να ικανοποιήσω κάποιον που με απειλούσε.

Οι αρχές εξέτασαν το μήνυμα.

Και λίγες ώρες αργότερα, ο Καρμίνε με ενημέρωσε ότι η διεύθυνση συνδεόταν με παλιά αποθήκη του εργοστασίου Μπλάκγουελ.

Ένιωσα ένα ρίγος.

«Του εργοστασίου της μητέρας μου;»

«Ναι».

«Τι υπάρχει εκεί;»

Ο Καρμίνε δίστασε.

«Αυτό προσπαθούν να διαπιστώσουν».

Το ίδιο βράδυ, ο Γκάμπριελ ζήτησε να με δει.

Ήταν καλύτερα.

Ο πυρετός είχε υποχωρήσει.

Αλλά οι γιατροί επέμεναν ότι χρειαζόταν ακόμη θεραπεία και παρακολούθηση.

«Σοφία», είπε, «θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη».

Τον κοίταξα.

«Για τι;»

«Για το ότι δεν έψαξα περισσότερο όταν η Έλενα εξαφανίστηκε από τη ζωή μου».

Έμεινα σιωπηλή.

Ο Γκάμπριελ συνέχισε.

«Τότε πίστεψα ότι δεν ήθελε να με ξαναδεί».

«Και δεν προσπαθήσατε να τη βρείτε;»

Χαμήλωσε το βλέμμα.

«Όχι όσο θα έπρεπε».

Ένιωσα έναν κόμπο στον λαιμό.

«Η μητέρα μου πέρασε πολύ δύσκολα».

«Το ξέρω τώρα».

«Εργαζόταν μέχρι εξάντλησης».

Ο Γκάμπριελ έκλεισε τα μάτια.

«Λυπάμαι».

«Και εγώ μεγάλωσα πιστεύοντας ότι ο πατέρας μου δεν με ήθελε».

Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό μου.

Ο Γκάμπριελ με κοίταξε.

«Αν είσαι κόρη μου, τότε έχασα είκοσι δύο χρόνια που δεν μπορώ να πάρω πίσω».

Δεν απάντησα.

«Και αν δεν είσαι», συνέχισε, «πάλι σου χρωστώ την αλήθεια για όσα συνέβησαν στη μητέρα σου».

Για πρώτη φορά, ένιωσα ότι ο άντρας απέναντί μου καταλάβαινε πως τα χρήματα δεν μπορούσαν να διορθώσουν τα πάντα.

Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο του δικηγόρου.

Απάντησε.

Άκουσε για λίγα δευτερόλεπτα.

Ύστερα γύρισε προς το μέρος μας.

«Έχουμε τα αποτελέσματα».

Η καρδιά μου σταμάτησε για μια στιγμή.

Ο Γκάμπριελ έμεινε ακίνητος.

Ο δικηγόρος άνοιξε τον φάκελο.

Διάβασε την πρώτη σελίδα.

Και σήκωσε αργά το βλέμμα.

«Η εξέταση επιβεβαιώνει τη βιολογική πατρότητα».

Ένιωσα τον κόσμο να σταματά.

Ο Γκάμπριελ έκλεισε τα μάτια.

Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό του.

«Σοφία…»

Δεν μπορούσα να μιλήσω.

Ο πατέρας μου ήταν μπροστά μου.

Ο άνθρωπος που δεν είχα γνωρίσει ποτέ.

Αλλά πριν προλάβω να συνειδητοποιήσω τι σήμαινε αυτό, χτύπησε το κινητό μου.

Ένα νέο μήνυμα.

Από τον ίδιο άγνωστο αριθμό.

«ΤΩΡΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΥ. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ΓΙΑΤΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ ΤΟΝ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ».

Κάτω από το μήνυμα υπήρχε μια φωτογραφία.

Η μητέρα μου.

Νεότερη.

Κρατούσε ένα μωρό στην αγκαλιά της.

Εμένα.

Και δίπλα της στεκόταν ένας άντρας.

Όχι ο Γκάμπριελ.

Ο Λούκα.

Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας υπήρχε μια χειρόγραφη σημείωση:

«ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Η ΕΛΕΝΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ».

Συνεχίζεται στο ΤΕΛΙΚΟ…

ΤΕΛΙΚΟ   ➡️