ΜΕΡΟΣ 6 — ΣΕ ΜΙΑ ΜΥΣΤΙΚΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ Ο ΛΟΥΚΑ ΑΠΕΙΛΟΥΣΕ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ — ΚΑΙ ΟΤΑΝ Ο ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ ΑΚΟΥΣΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ, ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

«Τότε θα αναγκαστώ να πω στον Γκάμπριελ ποια είναι πραγματικά η Σοφία».

Η φωνή του Λούκα ακούστηκε καθαρά από το ηχείο.

Έμεινα ακίνητη.

Ο δικηγόρος σταμάτησε την ηχογράφηση.

«Σοφία, είσαι καλά;»

Δεν μπορούσα να απαντήσω.

Ποια ήμουν πραγματικά;

Τι εννοούσε;

Γιατί η μητέρα μου είχε κρατήσει αυτή τη συνομιλία;

Και γιατί ο Λούκα πίστευε ότι η αλήθεια για εμένα θα μπορούσε να την εκβιάσει;

«Θέλω να ακούσω τη συνέχεια», είπα.

Ο δικηγόρος δίστασε.

«Είσαι σίγουρη;»

«Ναι».

Η ηχογράφηση συνεχίστηκε.

Ακούστηκε η μητέρα μου.

«Μην τολμήσεις να χρησιμοποιήσεις τη Σοφία».

Η φωνή της έτρεμε.

Ο Λούκα απάντησε:

«Τότε δώσε μου τα έγγραφα».

«Όχι».

«Έλενα, δεν καταλαβαίνεις με ποιον μιλάς».

Η μητέρα μου πήρε μια βαθιά ανάσα.

«Καταλαβαίνω πολύ καλά. Γι' αυτό ηχογραφώ αυτή τη συζήτηση».

Ακολούθησε ένας απότομος θόρυβος.

Ύστερα η ηχογράφηση σταμάτησε.

Έμεινα να κοιτάζω την οθόνη.

Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα.

Η μητέρα μου είχε αντιμετωπίσει τον Λούκα.

Μόνη της.

Χωρίς προστασία.

Χωρίς χρήματα.

Και το είχε κάνει για να με προστατεύσει.

«Πρέπει να μάθω τι εννοούσε», ψιθύρισα.

Ο δικηγόρος έγνεψε.

«Θα εξετάσουμε τα υπόλοιπα αρχεία».

Αλλά πριν προλάβουμε να συνεχίσουμε, χτύπησε το τηλέφωνό μου.

Ήταν η Άγκνες.

Απάντησα.

«Σοφία;»

Η φωνή της ήταν γεμάτη αγωνία.

«Τι συνέβη;»

«Ο κύριος Φαλκόνε μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο».

Η καρδιά μου χτύπησε δυνατά.

«Είναι καλά;»

«Η κατάστασή του παραμένει σοβαρή, αλλά οι γιατροί λένε ότι ανταποκρίνεται στη θεραπεία».

Άφησα μια βαθιά ανάσα.

«Τότε γιατί ακούγεσαι έτσι;»

Η Άγκνες δίστασε.

«Επειδή ο κύριος Λούκα εξαφανίστηκε».

Ένιωσα το στομάχι μου να σφίγγεται.

«Τι εννοείς εξαφανίστηκε;»

«Δεν απαντά στα τηλέφωνα. Και κάποιοι από τους ανθρώπους του δεν εμφανίστηκαν σήμερα».

Κοίταξα τον δικηγόρο.

«Πρέπει να μιλήσω στον Γκάμπριελ».

Εκείνος με κοίταξε σοβαρά.

«Σοφία, πρέπει πρώτα να εξασφαλίσουμε ότι είσαι ασφαλής».

«Το ξέρω».

«Τα αρχεία αυτά πρέπει να παραδοθούν στις αρμόδιες αρχές».

Έγνεψα.

«Συμφωνώ».

Δεν ήθελα να εμπλακώ σε πόλεμο ανάμεσα σε εγκληματικές οικογένειες.

Δεν ήθελα να γίνω ηρωίδα.

Ήθελα μόνο να μάθω γιατί η μητέρα μου είχε πεθάνει φοβισμένη.

Και γιατί κάποιος χρησιμοποιούσε το όνομά μου.

Την επόμενη ημέρα, αφού μιλήσαμε με τις αρχές και οργανώθηκαν μέτρα προστασίας, επισκέφθηκα τον Γκάμπριελ στο νοσοκομείο.

Ήταν ξαπλωμένος σε ένα δωμάτιο με αυξημένη ασφάλεια.

Το πρόσωπό του είχε ακόμη σημάδια εξάντλησης.

Αλλά ήταν ξύπνιος.

Όταν με είδε, χαμογέλασε ελαφρά.

«Η μικρή καθαρίστρια».

Δεν χαμογέλασα.

«Βρήκα κάτι».

Το βλέμμα του σοβάρεψε.

«Τι;»

Του εξήγησα για το κουτί.

Τη φωτογραφία.

Το USB.

Και την ηχογράφηση.

Ο Γκάμπριελ με άκουγε χωρίς να με διακόπτει.

Όταν ολοκλήρωσα, έμεινε για πολλή ώρα σιωπηλός.

«Ο Λούκα είπε ότι θα σου αποκάλυπτε ποια είμαι πραγματικά», του είπα.

Ο Γκάμπριελ χαμήλωσε το βλέμμα.

«Σοφία…»

Ένιωσα την καρδιά μου να χτυπά δυνατά.

«Ξέρετε κάτι;»

Δεν απάντησε αμέσως.

Ύστερα με ρώτησε:

«Η μητέρα σου σου μίλησε ποτέ για τον πατέρα σου;»

Έμεινα ακίνητη.

«Όχι».

«Τίποτα;»

«Μου είπε μόνο ότι έφυγε πριν γεννηθώ».

Ο Γκάμπριελ έκλεισε τα μάτια.

Για μια στιγμή έμοιαζε να παλεύει με κάποια ανάμνηση.

«Πώς ήταν η μητέρα σου όταν ήταν νέα;»

Η ερώτηση με ξάφνιασε.

«Γιατί;»

«Σε παρακαλώ».

Έβγαλα από την τσάντα μου τη φωτογραφία που είχα βρει στο κουτί.

Του την έδειξα.

Ο Γκάμπριελ την πήρε.

Τα δάχτυλά του έτρεμαν.

Κοίταξε τη μητέρα μου.

Ύστερα τον Λούκα.

Και ξανά τη μητέρα μου.

«Θεέ μου», ψιθύρισε.

Ένιωσα το αίμα μου να παγώνει.

«Τι συμβαίνει;»

Ο Γκάμπριελ με κοίταξε.

Τα μάτια του ήταν γεμάτα κάτι που δεν μπορούσα να αναγνωρίσω.

Θλίψη;

Ενοχή;

Έκπληξη;

«Πριν από είκοσι τρία χρόνια», είπε αργά, «γνώρισα μια γυναίκα».

Η καρδιά μου χτύπησε δυνατά.

«Την έλεγαν Έλενα».

Ένιωσα την αναπνοή μου να σταματά.

Ο Γκάμπριελ συνέχισε.

«Δεν ήμουν ακόμη ο άνθρωπος που έγινα αργότερα. Είχα μόλις αρχίσει να εργάζομαι στις οικογενειακές επιχειρήσεις».

Κοίταξε τη φωτογραφία.

«Εκείνη ήταν διαφορετική από όλους όσους γνώριζα».

Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα.

«Τι σχέση είχατε;»

Ο Γκάμπριελ πήρε μια βαθιά ανάσα.

«Ήμασταν μαζί για λίγο καιρό».

Ένιωσα το δωμάτιο να περιστρέφεται.

«Και μετά;»

«Μια ημέρα εξαφανίστηκε».

«Γιατί;»

Ο Γκάμπριελ κούνησε το κεφάλι.

«Δεν έμαθα ποτέ».

Έμεινα ακίνητη.

Ο Γκάμπριελ με κοίταξε.

«Σοφία, πόσων ετών είσαι;»

«Είκοσι δύο».

Έκλεισε τα μάτια.

Ύστερα ψιθύρισε:

«Υπάρχει κάτι που πρέπει να εξετάσουμε».

Ένιωσα την καρδιά μου να σταματά.

«Τι;»

Ο Γκάμπριελ άνοιξε τα μάτια.

«Το ενδεχόμενο να είσαι κόρη μου».

Δεν μπορούσα να μιλήσω.

Δεν μπορούσα να αναπνεύσω.

Ο άνθρωπος που ολόκληρη η Νέα Υόρκη φοβόταν ίσως ήταν ο πατέρας που δεν είχα γνωρίσει ποτέ.

Και τότε ο Γκάμπριελ πρόσθεσε κάτι ακόμη.

«Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε ο Λούκα δεν προσπαθούσε απλώς να με σκοτώσει».

Τον κοίταξα.

«Τι εννοείτε;»

Η φωνή του έγινε χαμηλή.

«Προσπαθούσε να εξαφανίσει και τον άνθρωπο που θα μπορούσε να αποδείξει τι είχε κάνει στην Έλενα».

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 7…

ΜΕΡΟΣ  7   ➡️