ΜΕΡΟΣ 7 — Η ΒΑΝΕΣΑ ΗΘΕΛΕ ΜΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ… ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ!

Ο Ντάνιελ κοίταξε τη Βανέσα για αρκετά δευτερόλεπτα.

«Ένα κοινό βίντεο;» επανέλαβε. «Θέλεις να δείξουμε στον κόσμο ότι έχουμε συμφιλιωθεί;»

«Ναι», απάντησε εκείνη γρήγορα. «Οι άνθρωποι έχουν παρεξηγήσει την κατάσταση. Αν εμφανιστούμε μαζί, αν πούμε ότι αφήνουμε το παρελθόν πίσω μας, όλα θα ηρεμήσουν».

Ο Ντάνιελ σταύρωσε τα χέρια του.

«Και τα παιδιά; Τι θα τους πεις;»

Η Βανέσα αναστέναξε.

«Θα τους πω ότι τα αγαπώ. Θα κάνουμε μια όμορφη οικογενειακή φωτογραφία. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε ξανά όσα έγιναν».

«Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε τίποτα;» ρώτησε εκείνος. «Δέκα χρόνια απουσίας, Βανέσα. Επτά παιδιά που μεγάλωσαν χωρίς τη μητέρα τους. Και τώρα θέλεις μια φωτογραφία για να διορθώσεις την εικόνα σου;»

«Δεν είναι έτσι!» διαμαρτυρήθηκε. «Προσπαθώ να βρω έναν τρόπο να προχωρήσουμε όλοι».

Ο Ντάνιελ την κοίταξε στα μάτια.

«Θα σου κάνω μία ερώτηση. Και θέλω να μου απαντήσεις ειλικρινά».

«Σε ακούω».

«Αν δεν υπήρχαν οι κάμερες, αν δεν υπήρχαν οι ακόλουθοί σου και αν κανείς δεν επρόκειτο να μάθει τι θα κάνεις… θα ζητούσες συγγνώμη από τα παιδιά μας;»

Η Βανέσα άνοιξε το στόμα της, αλλά δεν απάντησε αμέσως.

«Φυσικά και θα τους ζητούσα συγγνώμη», είπε τελικά.

«Τότε κάν' το. Όχι μπροστά σε μια κάμερα. Όχι για να σώσεις τη δουλειά σου. Πήγαινε στη Σόφι, κάθισε δίπλα της και πες της ότι λυπάσαι που δεν ήσουν εκεί όταν σε χρειαζόταν».

Η Βανέσα κοίταξε προς το εσωτερικό του εργαστηρίου.

«Δεν καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο είναι για μένα».

«Και νομίζεις ότι ήταν εύκολο για ένα παιδί δύο χρονών να μεγαλώνει χωρίς τη μητέρα του;»

Εκείνη χαμήλωσε το βλέμμα.

Για πρώτη φορά, δεν είχε έτοιμη απάντηση.

Εκείνη τη στιγμή η Σόφι εμφανίστηκε στην πόρτα. Είχε ακούσει μέρος της συζήτησης.

«Μαμά;» είπε διστακτικά.

Η Βανέσα γύρισε αμέσως προς το μέρος της.

«Σόφι, αγάπη μου! Έλα εδώ. Σκεφτόμουν ότι θα μπορούσαμε να περάσουμε περισσότερο χρόνο μαζί».

Η μικρή δεν πλησίασε.

«Θα μου ζητήσεις συγγνώμη;» ρώτησε.

Η Βανέσα έμεινε ακίνητη.

«Για ποιο πράγμα, γλυκιά μου;»

«Για όλα αυτά τα χρόνια που δεν ήσουν εδώ. Για τις γιορτές που δεν ήρθες. Για τις φορές που περίμενα να χτυπήσει το τηλέφωνο. Και για τότε που μου είπες ότι είμαι αχάριστη επειδή σε ρώτησα πού ήσουν».

Ο Ντάνιελ ένιωσε την καρδιά του να σφίγγεται.

Η Βανέσα έκανε ένα βήμα προς τη Σόφι, αλλά εκείνη παρέμεινε στη θέση της.

«Δεν ήταν τόσο απλά τα πράγματα», μουρμούρισε η μητέρα της.

«Δεν ζητάω να μου εξηγήσεις», απάντησε η Σόφι. «Θέλω μόνο να καταλάβεις ότι με πλήγωσες».

Η Βανέσα κοίταξε τον Ντάνιελ, σαν να περίμενε να παρέμβει και να τη βοηθήσει.

Εκείνος όμως δεν είπε τίποτα.

Η σιωπή του ήταν ξεκάθαρη: αυτή τη φορά έπρεπε να αντιμετωπίσει μόνη της τα συναισθήματα των παιδιών της.

«Θα μιλήσουμε άλλη φορά», είπε τελικά η Βανέσα.

Πήρε την τσάντα της και κατευθύνθηκε προς την έξοδο.

Πριν φύγει, γύρισε για μια τελευταία φορά.

«Ντάνιελ, κάνεις λάθος αν πιστεύεις ότι όλα μπορούν να διορθωθούν με ένα βίντεο».

«Συμφωνώ», απάντησε εκείνος. «Γι' αυτό δεν σου ζήτησα να κάνεις βίντεο. Σου ζήτησα να είσαι ειλικρινής».

Η πόρτα έκλεισε πίσω της.

Η Σόφι πλησίασε τον πατέρα της και τον αγκάλιασε.

«Μπαμπά, λες κάποια μέρα να με αγαπήσει πραγματικά;»

Ο Ντάνιελ χάιδεψε τα μαλλιά της.

«Δεν μπορώ να σου υποσχεθώ τι θα κάνει η μητέρα σου. Μπορώ όμως να σου υποσχεθώ ότι δεν θα χρειαστεί ποτέ να κερδίσεις την αγάπη μου».

Η Σόφι τον αγκάλιασε πιο σφιχτά.

Και εκείνος κατάλαβε ότι, όσο κι αν είχε προσπαθήσει να προστατεύσει τα παιδιά του, υπήρχε μία ερώτηση που δεν μπορούσε να απαντήσει αντί για εκείνα.

Μια ερώτηση που η Σόφι θα του έκανε εκείνο το βράδυ…

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 8…

ΜΕΡΟΣ  8  ➡️