ΜΕΡΟΣ 7 – Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ!
Η Claire δεν κοιμήθηκε σχεδόν καθόλου εκείνο το βράδυ.
Κάθε φορά που έκλεινε τα μάτια της, έβλεπε τη φωτογραφία του πατέρα της στην ανακοίνωση της εκδήλωσης.
Χαμογελούσε μπροστά στις κάμερες, σαν να ήταν εκείνος ο άνθρωπος που είχε σταθεί δίπλα της σε όλη αυτή την τραγωδία.
Αλλά η αλήθεια ήταν εντελώς διαφορετική.
Δεν είχε έρθει στην κηδεία.
Δεν είχε αγκαλιάσει την κόρη του όταν εκείνη κατέρρευσε.
Δεν είχε ρωτήσει ούτε μία φορά αν μπορούσε να φάει, αν κοιμόταν ή αν άντεχε να συνεχίσει τη ζωή της.
Και τώρα ήθελε να εμφανιστεί ως ο προστάτης της.
Το πρωί, η Claire τηλεφώνησε στον δικηγόρο της.
«Θέλω να σταματήσουμε αυτή την εκδήλωση.»
«Θα επικοινωνήσω αμέσως με τους διοργανωτές», απάντησε εκείνος. «Δεν μπορούν να παρουσιάζουν το ίδρυμα ως κάτι που εκπροσωπεί επίσημα εσένα, αν δεν έχεις εγκρίνει την εκδήλωση.»
«Δεν θέλω απλώς να αλλάξουν την ανακοίνωση. Θέλω να ξεκαθαρίσω δημόσια ποια είναι η πραγματική κατάσταση.»
Ο δικηγόρος της συμφώνησε.
«Τότε πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Θα ετοιμάσουμε μια επίσημη δήλωση που θα προστατεύει εσένα και το ίδρυμα.»
Λίγες ώρες αργότερα, η Claire έλαβε ένα τηλεφώνημα από τη Melissa.
«Τι προσπαθείς να κάνεις;» φώναξε η αδελφή της.
«Καλημέρα και σε σένα.»
«Ο δικηγόρος σου επικοινώνησε με τους διοργανωτές! Τους είπε ότι ο μπαμπάς δεν έχει καμία εξουσιοδότηση! Ξέρεις πόσο άσχημα τον έκανες να αισθανθεί;»
Η Claire πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Δεν με ενδιαφέρει πώς αισθάνεται. Δεν έχει δικαίωμα να χρησιμοποιεί το ίδρυμά μου χωρίς την άδειά μου.»
«Είναι ο πατέρας σου!»
«Και είναι το ίδρυμα των παιδιών μου.»
Η Melissa σώπασε για λίγο.
Ύστερα είπε:
«Άκου, Claire. Ο μπαμπάς έχει προβλήματα. Αν δεν τον βοηθήσεις, μπορεί να χάσει το σπίτι του. Θέλεις πραγματικά να δεις τους γονείς σου στον δρόμο;»
Η Claire έκλεισε τα μάτια.
«Όταν έχασα τον Ethan και τα παιδιά μου, δεν ήρθατε ούτε μία φορά να δείτε αν είχα ένα πιάτο φαγητό. Τώρα μου ζητάτε να σώσω το σπίτι σας με τα χρήματα της αποζημίωσης.»
«Δεν είναι δίκαιο αυτό που λες!»
«Ίσως. Αλλά είναι η αλήθεια.»
Η Melissa έκλεισε απότομα το τηλέφωνο.
Το ίδιο απόγευμα, η Margaret και ο Robert επισκέφθηκαν την Claire.
Ο Robert είχε μαζί του ένα μικρό κουτί.
«Βρήκα κάτι στο σπίτι μας», της είπε.
Το άνοιξε προσεκτικά.
Μέσα υπήρχαν δύο μικρά βραχιόλια. Το ένα είχε το όνομα της Lily και το άλλο το όνομα του Noah.
Η Claire τα πήρε στα χέρια της και αμέσως άρχισε να κλαίει.
«Η Lily τα είχε φτιάξει μαζί μου», ψιθύρισε. «Ήθελε να φοράμε όλοι το ίδιο βραχιόλι.»
Η Margaret την αγκάλιασε.
«Τα παιδιά μας άφησαν τόση αγάπη πίσω τους. Δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν να χρησιμοποιήσει τη μνήμη τους για κάτι άλλο.»
Η Claire κράτησε τα βραχιόλια κοντά στο στήθος της.
Εκείνο το βράδυ πήρε την απόφασή της.
Δεν θα επέτρεπε σε κανέναν να μετατρέψει την τραγωδία της σε ευκαιρία για προσωπικό όφελος.
Την επόμενη ημέρα δημοσίευσε μια επίσημη ανακοίνωση.
Εξήγησε ότι το ίδρυμα δημιουργούνταν αποκλειστικά στη μνήμη της Lily και του Noah, ότι η διοίκησή του θα γινόταν με διαφάνεια και ότι κανένα μέλος της οικογένειάς της δεν είχε εξουσιοδοτηθεί να το εκπροσωπεί.
Δεν κατηγόρησε κανέναν.
Δεν αποκάλυψε προσωπικά οικονομικά στοιχεία.
Απλώς ξεκαθάρισε την αλήθεια.
Η ανακοίνωση κοινοποιήθηκε χιλιάδες φορές.
Πολλοί άνθρωποι έστειλαν μηνύματα συμπαράστασης. Κάποιοι γονείς που είχαν χάσει παιδιά της έγραψαν ότι καταλάβαιναν τον πόνο της και ότι η ιδέα του ιδρύματος μπορούσε να βοηθήσει πραγματικά άλλες οικογένειες.
Η Claire συγκινήθηκε.
Για πρώτη φορά μετά από καιρό, ένιωσε ότι δεν ήταν εντελώς μόνη.
Αλλά η αντίδραση του πατέρα της ήταν εκρηκτική.
Το ίδιο βράδυ εμφανίστηκε έξω από το σπίτι της.
Χτυπούσε επίμονα το κουδούνι.
Η Claire κοίταξε από το παράθυρο και είδε τον πατέρα της να στέκεται στην είσοδο.
Άνοιξε την πόρτα, αλλά δεν τον άφησε να περάσει.
«Τι θέλεις;»
«Κατέστρεψες την εκδήλωση! Με έκανες να φαίνομαι σαν απατεώνας μπροστά σε όλους!»
«Δεν σου ζήτησα ποτέ να οργανώσεις τίποτα.»
«Είμαι ο πατέρας σου! Προσπαθούσα να βοηθήσω!»
«Όχι. Προσπαθούσες να χρησιμοποιήσεις το όνομά μου.»
Ο πατέρας της έκανε ένα βήμα μπροστά.
«Αν δεν με βοηθήσεις, θα χάσουμε τα πάντα. Το σπίτι, τις οικονομίες μας, όλα! Δεν έχεις ιδέα τι περνάμε!»
Η Claire τον κοίταξε στα μάτια.
«Έχεις δίκιο. Δεν έχω ιδέα τι περνάτε. Γιατί δεν μου το είπατε όταν είχατε την ευκαιρία να είστε ειλικρινείς μαζί μου.»
«Μπορείς να μας σώσεις! Έχεις 18,7 εκατομμύρια!»
Η Claire έμεινε σιωπηλή για λίγα δευτερόλεπτα.
Ύστερα είπε:
«Έχω 18,7 εκατομμύρια που δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε μία ακόμη μέρα με τα παιδιά μου. Και εσύ σκέφτεσαι μόνο πώς θα τα χρησιμοποιήσεις για να ξεφύγεις από τα χρέη σου.»
Ο πατέρας της άρχισε να φωνάζει.
«Θα το μετανιώσεις! Μια μέρα θα χρειαστείς την οικογένειά σου και δεν θα έχεις κανέναν!»
Η Claire έδειξε την πόρτα.
«Αυτό ακριβώς έμαθα ήδη.»
Εκείνος έφυγε θυμωμένος.
Η Claire έκλεισε την πόρτα και πήγε στο δωμάτιο των παιδιών της.
Κάθισε στο πάτωμα ανάμεσα στα παιχνίδια τους και κράτησε τα δύο βραχιόλια.
Τότε χτύπησε το τηλέφωνό της.
Ήταν ο δικηγόρος της.
«Claire, ολοκληρώσαμε τον πρώτο έλεγχο. Υπάρχει κάτι που πρέπει να δεις προσωπικά. Βρήκαμε ένα έγγραφο που σχετίζεται με τις προσπάθειες του πατέρα σου να αποκτήσει πρόσβαση στα χρήματά σου.»
«Τι έγγραφο;»
«Μια αίτηση που υποβλήθηκε πριν από την επίσκεψή του στο σπίτι σου. Περιλαμβάνει μια δήλωση σχετικά με την ψυχική και συναισθηματική σου κατάσταση.»
Η Claire ένιωσε το αίμα να παγώνει.
«Τι δήλωση;»
Ο δικηγόρος έκανε μια μικρή παύση.
«Κάποιος ισχυρίστηκε ότι, εξαιτίας της τραγωδίας, δεν είσαι σε θέση να διαχειριστείς μόνη σου την περιουσία σου.»
Η Claire δεν μπορούσε να αναπνεύσει κανονικά.
«Ποιος το υπέγραψε;»
«Το όνομα που εμφανίζεται στο έγγραφο είναι του πατέρα σου.»
Η Claire άφησε αργά το τηλέφωνο στο αυτί της.
Δεν είχε προσπαθήσει απλώς να πάρει τα χρήματά της.
Είχε προσπαθήσει να παρουσιάσει την ίδια του την κόρη ως ανίκανη να αποφασίζει για τη ζωή της.
Και τώρα η Claire ήξερε ότι έπρεπε να μάθει μέχρι πού ήταν διατεθειμένος να φτάσει ο άνθρωπος που κάποτε την κρατούσε στην αγκαλιά του.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 8…
0 comments:
Post a Comment