ΜΕΡΟΣ 9ο — «Η ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΑΡΓΗΣΕ ΝΑ ΕΡΘΕΙ»

Η Μάργκαρετ κοίταξε την Κλερ και περίμενε να μιλήσει.

Η νεαρή γυναίκα χαμήλωσε το βλέμμα της. Για πρώτη φορά, δεν είχε έτοιμη κάποια δικαιολογία.

«Μάργκαρετ… ξέρω ότι σε πληγώσαμε», είπε τελικά. «Εκείνο το βράδυ δεν έπρεπε να σε αφήσουμε έξω από την πόρτα. Δεν έπρεπε να σου φερθούμε έτσι».

Η Μάργκαρετ δεν απάντησε αμέσως.

«Και γιατί χρειάστηκε να σταματήσω να πληρώνω για να το καταλάβετε;» τη ρώτησε ήρεμα.

Η Κλερ αναστέναξε.

«Δεν έχω καλή απάντηση. Συνηθίσαμε να είσαι πάντα εκεί. Να βοηθάς, να καλύπτεις τα έξοδα, να λύνεις κάθε πρόβλημα. Κάπου στην πορεία ξεχάσαμε ότι είσαι άνθρωπος. Ότι είσαι η μητέρα του Ντάνιελ».

Ο Ντάνιελ έσκυψε το κεφάλι.

«Μαμά, ντρέπομαι για όσα έκανα. Δεν σου ζητάω να ξαναρχίσεις τις πληρωμές. Ξέρω ότι δεν έχω δικαίωμα να το απαιτήσω. Θέλω μόνο να μου δώσεις την ευκαιρία να διορθώσω όσα κατέστρεψα».

Η Μάργκαρετ ένιωσε τα μάτια της να γεμίζουν δάκρυα. Περίμενε πολύ καιρό να ακούσει αυτές τις λέξεις. Όμως ήξερε πως μια συγγνώμη δεν μπορούσε να σβήσει όσα είχαν συμβεί.

«Σας αγαπώ», είπε. «Αλλά από εδώ και πέρα, η αγάπη μου δεν θα σημαίνει ότι θα πληρώνω για να έχω μια θέση στη ζωή σας».

Ο Ντάνιελ σήκωσε το βλέμμα του.

«Το καταλαβαίνω».

«Ελπίζω πραγματικά να το καταλαβαίνεις», απάντησε εκείνη. «Γιατί θέλω να είμαι η μητέρα και η γιαγιά σας. Όχι ο τραπεζικός σας λογαριασμός».

Όταν σηκώθηκε για να φύγει, ο Ντάνιελ την ακολούθησε μέχρι την πόρτα του καφέ.

«Μαμά… μπορώ να σε αγκαλιάσω;»

Η Μάργκαρετ σταμάτησε. Για λίγα δευτερόλεπτα τον κοίταξε χωρίς να μιλήσει. Ύστερα άνοιξε τα χέρια της.

Ήταν μια μικρή αρχή. Όχι συγχώρεση χωρίς όρια. Όχι επιστροφή στην παλιά ζωή.

Μόνο μια ευκαιρία να αποδείξει ο γιος της ότι μπορούσε επιτέλους να την αγαπήσει χωρίς να περιμένει κάτι από εκείνη.

Και αυτή τη φορά, η Μάργκαρετ ήξερε πως δεν θα θυσίαζε ξανά την αξιοπρέπειά της για κανέναν.

Συνεχίζεται στο ΤΕΛΙΚΟ......

ΤΕΛΙΚΟ   ➡️