ΜΕΡΟΣ 2 – Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΗΣ ΑΡΠΑΞΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ… ΚΑΙ Η ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!
Κάθισα δίπλα στο κρεβάτι της Τέσα, κρατώντας το χέρι της.
Τα λόγια της δεν έφευγαν από το μυαλό μου.
«Ο πατέρας μου συγκέντρωσε και τα οκτώ αδέλφια μου», είχε πει. «Ήθελε να συμφωνήσω σε κάτι.»
«Τι ακριβώς ήθελε να υπογράψεις;» τη ρώτησα.
Η Τέσα κοίταξε προς την πόρτα, σαν να φοβόταν ότι κάποιος θα μπορούσε να ακούσει.
«Θυμάσαι το ακίνητο που μου άφησε η γιαγιά μου;»
Έγνεψα.
Η γιαγιά της είχε πεθάνει αρκετά χρόνια πριν και της είχε αφήσει ένα μεγάλο κτήμα μαζί με ένα σημαντικό χρηματικό ποσό. Η Τέσα δεν μιλούσε συχνά γι' αυτό, επειδή δεν ήθελε να δημιουργήσει εντάσεις μέσα στην οικογένειά της.
«Ναι. Τι συνέβη με αυτό;»
«Ο πατέρας μου θέλει να το πουλήσει.»
«Και γιατί χρειάζεται τη δική σου υπογραφή;»
Η Τέσα πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Επειδή το ακίνητο είναι στο όνομά μου. Η γιαγιά μου το άφησε αποκλειστικά σε εμένα. Ο πατέρας μου δεν μπορεί να το πουλήσει χωρίς τη συγκατάθεσή μου.»
Έμεινα σιωπηλός.
«Πόσο αξίζει;» τη ρώτησα.
«Πολύ περισσότερο απ' όσο φαντάζεσαι. Υπάρχει το κτήμα, αρκετή γη και ένα παλιό κτίριο που βρίσκεται σε πολύ καλή τοποθεσία.»
«Και τι ήθελε να κάνεις;»
Η Τέσα έκλεισε τα μάτια της.
«Ήθελε να υπογράψω ένα πληρεξούσιο. Με αυτό θα μπορούσε να διαχειρίζεται και να πουλήσει την περιουσία χωρίς να χρειάζεται να με ρωτάει ξανά.»
«Και αρνήθηκες.»
«Φυσικά. Του είπα ότι δεν πρόκειται να του δώσω τέτοια εξουσία.»
Το πρόσωπό της γέμισε φόβο.
«Τότε άρχισε να φωνάζει. Μου είπε ότι είμαι αχάριστη, ότι ξεχνάω ποιος με μεγάλωσε και ότι η περιουσία θα έπρεπε να ανήκει σε όλη την οικογένεια.»
Της έσφιξα απαλά το χέρι.
«Δεν είχε κανένα δικαίωμα να σε αναγκάσει.»
«Το ξέρω. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί.»
«Τι άλλο έκανε;»
Η Τέσα άρχισε να κλαίει.
«Είπε στους αδελφούς μου ότι τους στερούσα τα χρήματα που δικαιούνταν. Τους έπεισε ότι έπρεπε όλοι να με κάνουν να αλλάξω γνώμη.»
Ένιωσα την οργή να ανεβαίνει μέσα μου.
«Και οι οκτώ συμφώνησαν;»
«Ναι. Κανείς τους δεν με υπερασπίστηκε.»
Λίγο αργότερα, ένας ερευνητής μπήκε στο δωμάτιο.
«Κυρία Τέσα, όταν αισθανθείτε έτοιμη, θα θέλαμε να σας κάνουμε μερικές ερωτήσεις. Δεν χρειάζεται να πιεστείτε. Η κατάστασή σας είναι προτεραιότητά μας.»
Η Τέσα έγνεψε.
«Θέλω να σας πω τι συνέβη.»
Ο ερευνητής κάθισε δίπλα της και άνοιξε το σημειωματάριό του.
«Μπορείτε να μας περιγράψετε τι έγινε εκείνη την ημέρα;»
Η Τέσα πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Ο πατέρας μου με κάλεσε στο σπίτι του. Μου είπε ότι ήθελε να συζητήσουμε ένα οικογενειακό ζήτημα. Όταν έφτασα, είδα ότι ήταν εκεί και τα οκτώ αδέλφια μου.»
«Σας περίμεναν όλοι;»
«Ναι. Και πάνω στο τραπέζι υπήρχαν ήδη έγγραφα.»
Ο ερευνητής σήκωσε το βλέμμα.
«Τι έγγραφα;»
«Ένα πληρεξούσιο και μια συμφωνία σχετικά με την περιουσία της γιαγιάς μου.»
«Σας ζήτησαν να τα υπογράψετε;»
«Ναι. Ο πατέρας μου είπε ότι έπρεπε να το κάνω εκείνη τη στιγμή.»
Η φωνή της άρχισε να τρέμει.
«Του είπα ότι ήθελα πρώτα να τα εξετάσει ο δικηγόρος μου. Τότε θύμωσε.»
Ο ερευνητής συνέχισε να σημειώνει.
«Τι συνέβη μετά;»
Η Τέσα γύρισε προς εμένα.
Δεν ήθελα να την πιέσω, αλλά ήξερα ότι έπρεπε να ακουστεί η αλήθεια.
«Πες μόνο όσα μπορείς, αγάπη μου.»
Εκείνη συνέχισε:
«Ο πατέρας μου σηκώθηκε από την καρέκλα και άρχισε να φωνάζει. Ένας από τους αδελφούς μου πήρε τα έγγραφα και τα έβαλε μπροστά μου. Ένας άλλος μου είπε ότι αν δεν υπέγραφα, θα δημιουργούσα πρόβλημα σε όλους.»
«Σας απείλησαν;» ρώτησε ο ερευνητής.
«Ναι. Και όταν προσπάθησα να φύγω, ο πατέρας μου μπήκε μπροστά στην πόρτα.»
Ένιωσα το χέρι της να τρέμει μέσα στο δικό μου.
«Τι έγινε μετά;» ρώτησε ο ερευνητής.
Η Τέσα έκλεισε τα μάτια της.
«Δεν θυμάμαι τα πάντα με ακρίβεια. Υπήρξε ένταση. Κάποιος με έπιασε από το χέρι. Προσπάθησα να απομακρυνθώ. Μετά… έχασα την ισορροπία μου.»
Σταμάτησε για λίγο.
«Θυμάμαι ότι πονούσα. Θυμάμαι ότι φώναζα. Και θυμάμαι ότι κανείς δεν με βοηθούσε.»
Ο ερευνητής άφησε για λίγο το στυλό του.
«Θυμάστε ποιος βρισκόταν πιο κοντά σας;»
Η Τέσα δίστασε.
«Ναι. Αλλά δεν θέλω να πω κάτι αν δεν είμαι σίγουρη.»
«Δεν χρειάζεται να κάνετε εικασίες. Θα εξετάσουμε όλα τα στοιχεία.»
Πριν φύγει, ο ερευνητής ζήτησε να του παραδώσουμε οποιαδήποτε έγγραφα ή μηνύματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην έρευνα.
Όταν μείναμε ξανά μόνοι, γύρισα προς την Τέσα.
«Γιατί δεν μου είχες πει ότι υπήρχε τέτοιο πρόβλημα;»
«Δεν ήθελα να ανησυχείς ενώ ήσουν μακριά.»
«Είσαι η γυναίκα μου. Ό,τι σε απασχολεί με αφορά κι εμένα.»
Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα.
«Ήθελα να σου τα πω όταν θα επέστρεφες. Νόμιζα ότι θα μπορούσαμε να τα λύσουμε μαζί.»
Τη φίλησα στο μέτωπο.
«Από εδώ και πέρα δεν θα αντιμετωπίσεις τίποτα μόνη σου.»
Εκείνη έγνεψε.
Ύστερα θυμήθηκε κάτι.
«Υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να ξέρεις.»
«Τι;»
«Ο πατέρας μου είχε ήδη βρει αγοραστή για το κτήμα.»
«Πώς το ξέρεις;»
«Είδα ένα μήνυμα στο τηλέφωνό του. Έγραφε ότι η συμφωνία έπρεπε να ολοκληρωθεί πριν από το τέλος του μήνα.»
«Και ποιος ήταν ο αγοραστής;»
Η Τέσα δίστασε.
«Δεν ξέρω το πλήρες όνομα. Αλλά θυμάμαι ότι υπήρχε μια εταιρεία στα έγγραφα.»
«Ποια εταιρεία;»
Προσπάθησε να θυμηθεί.
Ύστερα ψιθύρισε:
«Blackstone Holdings.»
Το όνομα δεν μου έλεγε τίποτα.
Όμως ο ερευνητής, όταν επέστρεψε λίγα λεπτά αργότερα και το άκουσε, άλλαξε αμέσως έκφραση.
«Είστε βέβαιη ότι αυτό ήταν το όνομα;» τη ρώτησε.
«Ναι. Γιατί;»
Ο ερευνητής αντάλλαξε μια ματιά με τον συνάδελφό του.
«Θα χρειαστεί να εξετάσουμε ορισμένα πράγματα πριν σας εξηγήσουμε περισσότερα.»
Λίγο αργότερα, ένας αστυνομικός εμφανίστηκε στην πόρτα.
«Κύριε, ο πεθερός σας ζητά να σας μιλήσει.»
«Δεν έχω τίποτα να του πω.»
«Επιμένει. Λέει ότι πρόκειται για οικογενειακό ζήτημα.»
Κοίταξα την Τέσα.
«Θέλεις να τον δω;»
Εκείνη κούνησε αμέσως το κεφάλι.
«Όχι. Δεν θέλω να μπει εδώ.»
«Τότε δεν θα μπει.»
Βγήκα στον διάδρομο, όπου ο πεθερός μου στεκόταν δίπλα στους γιους του.
Μόλις με είδε, πλησίασε.
«Πρέπει να σταματήσεις αυτή την ιστορία.»
«Ποια ιστορία;»
«Ξέρεις πολύ καλά. Η κόρη μου είναι μπερδεμένη. Δεν καταλαβαίνει τι λέει.»
«Η κόρη σου μόλις περιέγραψε στους ερευνητές τι συνέβη.»
Το πρόσωπό του σκλήρυνε.
«Μην ανακατεύεσαι σε οικογενειακές υποθέσεις.»
Τον κοίταξα ψυχρά.
«Η γυναίκα μου είναι η οικογένειά μου. Και αυτό που της συνέβη δεν είναι μια απλή οικογενειακή διαφωνία.»
Ένας από τους γιους του πλησίασε.
«Πρόσεχε πώς μιλάς στον πατέρα μας.»
Πριν προλάβω να απαντήσω, ο ερευνητής βγήκε από το γραφείο του.
«Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι θα χρειαστεί να καταθέσετε κι εσείς, κύριε.»
Ο πεθερός μου συνοφρυώθηκε.
«Για ποιον λόγο;»
Ο ερευνητής κράτησε έναν φάκελο στα χέρια του.
«Επειδή εντοπίσαμε ένα έγγραφο που φαίνεται να σχετίζεται με την περιουσία της κυρίας Τέσα. Και υπάρχει ένα σημαντικό ερώτημα σχετικά με το πότε και πώς υπογράφηκε.»
Ο πεθερός μου έχασε το χρώμα του.
«Δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε.»
Ο ερευνητής άνοιξε τον φάκελο.
«Τότε θα μας βοηθήσετε να το ξεκαθαρίσουμε.»
Και εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι η υπόθεση ήταν πολύ μεγαλύτερη από μια οικογενειακή διαμάχη για ένα ακίνητο.
ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 3: ΟΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΕΝΑ ΕΓΓΡΑΦΟ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΤΕΣΑ… ΟΜΩΣ ΕΚΕΙΝΗ ΟΡΚΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΠΟΤΕ!
0 comments:
Post a Comment