ΜΕΡΟΣ 3 — Ο ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΙΤΕΡ

Δεν κατάφερα να κοιμηθώ εκείνο το βράδυ.

Η φωτογραφία που μου είχε σταλεί ήταν ανοιχτή στην οθόνη του κινητού μου. Κάθε φορά που την κοιτούσα, ένιωθα πως πλησίαζα σε μια αλήθεια που ο Πίτερ είχε φροντίσει να κρύψει για χρόνια.

«Πρέπει να μάθουμε ποιος είναι αυτός ο άντρας», είπα στη Ρέιτσελ το επόμενο πρωί.

«Θα το αναλάβει ο δικηγόρος. Δεν πρόκειται να συναντήσεις κανέναν άγνωστο μόνη σου».

Λίγο μετά τις δέκα, ο δικηγόρος τηλεφώνησε. Είχε ήδη επικοινωνήσει με την κλινική και είχε ζητήσει να διατηρηθούν όλα τα πρωτότυπα αρχεία, οι ηλεκτρονικές καταχωρίσεις και τα ιστορικά των υπογραφών.

«Υπάρχει ένα όνομα στη φωτογραφία», μας είπε. «Ο άντρας ονομάζεται Δρ. Άντριου Κόλινς. Εργαζόταν παλαιότερα στην κλινική, αλλά δεν ανήκει πλέον στο προσωπικό της».

«Ξέρετε γιατί βρισκόταν εκεί με τον Πίτερ;» ρώτησα.

«Όχι ακόμη. Θα πρέπει να περιμένουμε την επίσημη απάντηση».

Το μεσημέρι έλαβα νέο μήνυμα από τον άγνωστο αριθμό.

«Το όνομά μου είναι Έμιλι. Εργαζόμουν στην κλινική όταν ξεκίνησε η διαδικασία. Δεν μπορώ να σας πω τα πάντα μέσω τηλεφώνου, αλλά πρέπει να γνωρίζετε ότι ο Πίτερ είχε επισκεφθεί την κλινική πολύ πριν από τον γάμο σας».

Η Ρέιτσελ διάβασε το μήνυμα και συνοφρυώθηκε.

«Πώς γίνεται να γνωρίζει τόσο πολλά;»

«Δεν ξέρω», απάντησα. «Αλλά θέλω να μάθω».

Ο δικηγόρος μας ζήτησε να μην κανονίσουμε καμία ιδιωτική συνάντηση και να διατηρήσουμε όλα τα μηνύματα. Έτσι, η Έμιλι συμφώνησε να μιλήσει μαζί του παρουσία μας, σε ασφαλές επαγγελματικό γραφείο.

Όταν την είδα, έδειχνε νευρική. Κρατούσε έναν φάκελο σφιχτά πάνω στο στήθος της.

«Λυπάμαι πολύ για όσα περνάτε», είπε.

«Γνωρίζατε τον σύζυγό μου;»

Έγνεψε.

«Τον γνώρισα όταν ήρθε στην κλινική μαζί με τον Δρ. Κόλινς. Ζητούσε πληροφορίες για μια πολύπλοκη διαδικασία με γενετικό υλικό από διαφορετικούς δότες».

Ένιωσα το στομάχι μου να σφίγγεται.

«Πότε έγινε αυτό;»

Η Έμιλι άνοιξε τον φάκελο.

«Πριν από τον γάμο σας».

Η Ρέιτσελ έσφιξε το χέρι μου.

«Και γιατί υπήρχε το όνομα της Νόρα στα έγγραφα;» ρώτησε.

Η Έμιλι πήρε μια βαθιά ανάσα.

«Αυτό είναι που δεν μπορώ ακόμη να εξηγήσω με βεβαιότητα. Στα αρχεία που θυμάμαι, υπήρχαν διαφορετικές καταχωρίσεις για τρεις γυναίκες και τρία ξεχωριστά γενετικά προφίλ. Όμως, δεν γνωρίζω αν όλα αυτά συνδέονται με τα έμβρυα που κυοφορεί σήμερα η Νόρα».

«Τότε γιατί μου έστειλες τη φωτογραφία;» ρώτησα.

Η Έμιλι κατέβασε τα μάτια.

«Επειδή είδα το όνομα του Πίτερ σε μια παλιά καταχώριση και θυμήθηκα ότι είχε ζητήσει να αλλάξει ορισμένα στοιχεία του φακέλου. Δεν ξέρω ποιος το έκανε τελικά. Γι' αυτό χρειάζεται έρευνα».

Έβγαλε από τον φάκελο μια φωτοτυπία.

Ήταν μια παλιά καταχώριση με το όνομα του Πίτερ, την υπογραφή του Δρ. Κόλινς και έναν κωδικό υπόθεσης.

Κάτω από τον κωδικό υπήρχε μια σημείωση:

«Τρεις ξεχωριστές οικογενειακές συμφωνίες — εκκρεμεί η τελική διευθέτηση».

Ένιωσα τα πόδια μου να κόβονται.

«Τρεις οικογένειες…» ψιθύρισα.

Η Έμιλι έγνεψε αργά.

«Δεν μπορώ να σας πω αν αυτές οι συμφωνίες αφορούσαν τα δικά σας μωρά. Αλλά υπάρχει κάτι ακόμη που πρέπει να γνωρίζετε».

Έβγαλε ένα δεύτερο χαρτί.

«Λίγες εβδομάδες πριν από την εμβρυομεταφορά σας, κάποιος ζήτησε να επικαιροποιηθούν τα στοιχεία της συγκατάθεσης. Η καταχώριση έγινε από λογαριασμό που συνδεόταν με τον Δρ. Κόλινς».

Η Ρέιτσελ σηκώθηκε.

«Θέλετε να πείτε ότι κάποιος άλλαξε τα έγγραφα χωρίς τη γνώση της;»

«Δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι τα αρχεία χρειάζονται ανεξάρτητο έλεγχο».

Εκείνη τη στιγμή, το κινητό μου άρχισε να χτυπά.

Ήταν ο Πίτερ.

Αυτή τη φορά απάντησα, με ανοιχτή ακρόαση.

«Νόρα, πρέπει να σταματήσεις να ψάχνεις», είπε χωρίς καν να με χαιρετήσει.

«Γιατί; Φοβάσαι τι θα βρω;»

Ακολούθησε σιωπή.

«Δεν ξέρεις τι σημαίνουν αυτά τα έγγραφα».

«Τότε εξήγησέ μου. Γιατί υπήρχε η υπογραφή μου πριν καν γνωριστούμε;»

Ο Πίτερ αναστέναξε.

«Αυτό το χαρτί δεν είναι αυτό που νομίζεις».

«Και τα τρία έμβρυα; Οι τρεις γυναίκες; Οι τρεις οικογένειες;»

Για πρώτη φορά, δεν απάντησε αμέσως.

Ύστερα είπε κάτι που με έκανε να παγώσω:

«Νόρα, υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν αυτά τα παιδιά εδώ και χρόνια. Αν αποκαλύψεις τα πάντα, δεν θα καταστρέψεις μόνο εμένα».

Η κλήση διακόπηκε.

Κοίταξα τη Ρέιτσελ. Εκείνη δεν μίλησε. Δεν χρειαζόταν.

Είχα μόλις ακούσει τον άντρα μου να παραδέχεται ότι υπήρχαν κι άλλοι άνθρωποι πίσω από αυτή την ιστορία.

Και τότε η Έμιλι άνοιξε ξανά τον φάκελό της.

«Υπάρχει ένα τελευταίο στοιχείο», είπε. «Ένα όνομα που εμφανίζεται και στις τρεις καταχωρίσεις».

Μου έδειξε τη σελίδα.

Ήταν το όνομα ενός από τους φίλους του Πίτερ από το ξενοδοχείο.

Και αυτό σήμαινε ότι η συζήτηση που είχα ακούσει εκείνο το απόγευμα δεν ήταν μια τυχαία κουβέντα ανάμεσα σε φίλους.

Ήταν μια συζήτηση ανθρώπων που γνώριζαν πολύ περισσότερα απ' όσα μου είχαν πει.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 4…

ΜΕΡΟΣ    4  ➡️