ΜΕΡΟΣ 7 — ΑΝΟΙΞΑ ΤΗ ΘΥΡΙΔΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΒΡΗΚΑ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕ ΟΤΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΨΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ!

ΜΕΡΟΣ 7 — ΑΝΟΙΞΑ ΤΗ ΘΥΡΙΔΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΒΡΗΚΑ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕ ΟΤΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΨΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ!

Δεν κοιμήθηκα ούτε λεπτό εκείνο το βράδυ.

Κάθε φορά που έκλεινα τα μάτια μου, άκουγα ξανά τη φωνή του Ντέρεκ.

«Ο αδελφός μου εξαφανίστηκε την ίδια νύχτα που πέθανε ο πατέρας σου».

Πώς μπορούσε ο άντρας που αγαπούσα να συνδέεται με μια τραγωδία που είχε συμβεί έξι χρόνια πριν γνωριστούμε;

Και γιατί ο πατέρας μου είχε γράψει σε εκείνη τη φωτογραφία να μην αφήσουμε ποτέ την υπόθεση να φτάσει στην κόρη του;

Το επόμενο πρωί, πήρα το κλειδί και πήγα στην τράπεζα.

Ο Αλέξανδρος επέμενε να με συνοδεύσει. Η μητέρα μου ήθελε να έρθει μαζί μας, αλλά μετά από όσα είχα ανακαλύψει, δεν ήμουν ακόμη έτοιμη να την εμπιστευτώ απόλυτα.

«Θα σου πω τα πάντα», μου υποσχέθηκε πριν φύγω.

«Το ίδιο μου έλεγες και χθες», απάντησα.

Δεν προσπάθησε να με σταματήσει.

Στην τράπεζα, ένας υπάλληλος έλεγξε τα στοιχεία μου και μας οδήγησε σε έναν ιδιωτικό χώρο. Έβγαλα το κλειδί από την τσάντα μου και το ακούμπησα πάνω στον πάγκο.

Τα χέρια μου έτρεμαν.

Η θυρίδα άνοιξε.

Μέσα υπήρχαν τρεις φάκελοι, ένα μικρό σημειωματάριο, ένα παλιό κινητό τηλέφωνο και μια φωτογραφία μέσα σε έναν λευκό φάκελο.

Δεν υπήρχαν χρήματα ή κοσμήματα.

Ο πατέρας μου δεν μου είχε αφήσει περιουσία.

Μου είχε αφήσει στοιχεία.

Πήρα πρώτα τον φάκελο που έγραφε το όνομά μου.

Μέσα υπήρχε ένα γράμμα με τον γραφικό του χαρακτήρα.

«Κόρη μου,

Αν διαβάζεις αυτό το γράμμα, σημαίνει ότι κάποιος προσπάθησε να χρησιμοποιήσει το όνομά σου για να ολοκληρώσει ένα σχέδιο που ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια.

Θέλω να θυμάσαι κάτι: δεν είσαι υπεύθυνη για τις πράξεις των άλλων, ακόμη κι αν κάποιος προσπαθήσει να σε πείσει για το αντίθετο.

Μην εμπιστευτείς κανέναν μόνο και μόνο επειδή σου λέει αυτά που θέλεις να ακούσεις.

Αναζήτησε την αλήθεια στα στοιχεία.

Και, πάνω απ’ όλα, μην αφήσεις τον φόβο να σε κάνει να κατηγορήσεις έναν αθώο».

Σταμάτησα να διαβάζω.

Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα.

Ακόμη και μετά τον θάνατό του, ο πατέρας μου προσπαθούσε να με προστατεύσει.

Όμως η τελευταία πρόταση με μπέρδεψε.

«Μην αφήσεις τον φόβο να σε κάνει να κατηγορήσεις έναν αθώο».

Ποιον εννοούσε;

Τον Ντέρεκ;

Τον Αλέξανδρο;

Ή κάποιον άλλο;

Άνοιξα τον δεύτερο φάκελο.

Αυτός περιείχε αντίγραφα τραπεζικών συναλλαγών και μια λίστα με ονόματα. Δίπλα σε ορισμένα υπήρχαν ημερομηνίες και ποσά.

Το όνομα του Ντέρεκ εμφανιζόταν επανειλημμένα.

Αλλά υπήρχε και ένα άλλο όνομα.

Αλέξανδρος Βασιλείου.

Γύρισα αργά προς το μέρος του.

Εκείνος δεν φαινόταν έκπληκτος.

«Γιατί υπάρχει το όνομά σου εδώ;» τον ρώτησα.

«Επειδή εργαζόμουν στην εταιρεία».

«Μη μου ξαναπείς αυτή την ιστορία. Θέλω να μάθω γιατί το όνομά σου εμφανίζεται δίπλα σε συναλλαγές που συνδέονται με τον Ντέρεκ».

Ο Αλέξανδρος πήρε μια βαθιά ανάσα.

«Επειδή κάποτε πίστεψα ότι μπορούσα να σταματήσω την απάτη από μέσα. Συμμετείχα σε ορισμένες διαδικασίες πριν καταλάβω τι πραγματικά συνέβαινε. Όταν προσπάθησα να αποχωρήσω, ήταν ήδη αργά».

«Δηλαδή συμμετείχες;»

«Ναι. Αλλά δεν δημιούργησα εγώ το χρέος σου και δεν χρησιμοποίησα τα προσωπικά σου στοιχεία».

«Και γιατί να σε πιστέψω;»

«Δεν χρειάζεται να με πιστέψεις. Δες τις ημερομηνίες».

Μου έδειξε τα έγγραφα.

Ορισμένες συναλλαγές είχαν πραγματοποιηθεί πριν γνωρίσω τον Ντέρεκ. Άλλες είχαν γίνει πολύ αργότερα, όταν ο Αλέξανδρος ισχυριζόταν ότι είχε ήδη απομακρυνθεί από την εταιρεία.

Αυτό σήμαινε ότι είτε μου έλεγε ψέματα είτε κάποιος χρησιμοποιούσε τα στοιχεία του.

Δεν ήξερα πλέον τι να πιστέψω.

Τότε άνοιξα τον τρίτο φάκελο.

Μέσα υπήρχε μόνο μία φωτογραφία.

Την κοίταξα και ένιωσα την καρδιά μου να σταματά.

Ο πατέρας μου στεκόταν δίπλα σε δύο νεαρούς άντρες.

Ο ένας ήταν ο Ντέρεκ.

Ο άλλος έμοιαζε τόσο πολύ μαζί του, που θα μπορούσε να είναι ο δίδυμος αδελφός του.

Στην πίσω πλευρά της φωτογραφίας υπήρχε μια ημερομηνία: έξι χρόνια πριν από τον γάμο μου.

Και από κάτω, με τον γραφικό χαρακτήρα του πατέρα μου, υπήρχε μια φράση:

«Αν ο ένας επιστρέψει, μην υποθέσεις ότι ο άλλος έχει πεθάνει».

Ένιωσα το στομάχι μου να σφίγγεται.

«Αλέξανδρε, πρέπει να μου πεις ποιος είναι ο αδελφός του Ντέρεκ».

Ο Αλέξανδρος κοίταξε τη φωτογραφία για πολλή ώρα.

Ύστερα κάθισε αργά.

«Ο αδελφός του λεγόταν Ντάνιελ».

«Και τι συνέβη;»

«Τη νύχτα που πέθανε ο πατέρας σου, ο Ντάνιελ είχε εξαφανιστεί. Ο Ντέρεκ υποστήριξε ότι δεν τον είχε ξαναδεί. Αλλά υπήρχαν στοιχεία που έδειχναν ότι κάποιος από τους δύο είχε επιστρέψει στην εταιρεία με διαφορετικά στοιχεία».

«Θέλεις να πεις ότι ο άντρας που παντρεύτηκα μπορεί να μην είναι ο Ντέρεκ;»

Ο Αλέξανδρος δεν απάντησε αμέσως.

«Θέλω να πω ότι δεν μπορούμε να βασιστούμε μόνο σε ένα όνομα».

Έβγαλα το παλιό κινητό από τη θυρίδα.

Η μπαταρία ήταν σχεδόν άδεια, αλλά η συσκευή άνοιξε. Υπήρχαν λίγα αποθηκευμένα μηνύματα και ένα ηχητικό αρχείο με ημερομηνία την ημέρα πριν από τον θάνατο του πατέρα μου.

Πάτησα την αναπαραγωγή.

Αρχικά ακούστηκε μόνο θόρυβος.

Ύστερα άκουσα τη φωνή του πατέρα μου.

«Αν κάποιος ακούσει αυτό το μήνυμα, θέλω να γνωρίζει ότι ο Ντέρεκ δεν είναι ο άνθρωπος που πρέπει να φοβάται περισσότερο η κόρη μου».

Κοίταξα τον Αλέξανδρο.

Η ηχογράφηση συνεχίστηκε.

«Ο πραγματικός κίνδυνος βρίσκεται σε εκείνον που γνωρίζει τα πάντα για την οικογένειά μας και έχει καταφέρει να μείνει έξω από όλες τις υποψίες».

Ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος.

Ο πατέρας μου χαμήλωσε τη φωνή του.

«Αν συμβεί κάτι σε μένα, αναζητήστε το πρωτότυπο συμβόλαιο. Εκεί βρίσκεται η απόδειξη. Και μην αφήσετε κανέναν να το καταστρέψει».

Η ηχογράφηση τελείωσε.

Έμεινα ακίνητη.

«Ποιο πρωτότυπο συμβόλαιο;» ρώτησα.

Ο Αλέξανδρος κοίταξε ξανά τα έγγραφα.

«Δεν ξέρω. Αλλά αν υπάρχει ακόμη, μπορεί να αποδείξει ποιος δημιούργησε το χρέος στο όνομά σου».

Εκείνη τη στιγμή, το κινητό μου χτύπησε.

Ήταν ένα μήνυμα από τον Ντέρεκ.

«Βρήκες τη φωτογραφία; Αν ναι, μην κοιτάξεις το πρόσωπο του άντρα στα δεξιά. Κοίτα το ρολόι του».

Άνοιξα ξανά τη φωτογραφία.

Ο Ντέρεκ στεκόταν αριστερά. Ο άντρας που έμοιαζε με τον αδελφό του βρισκόταν δεξιά.

Κοίταξα τον καρπό του.

Φορούσε ένα ρολόι με ένα χαρακτηριστικό σημάδι στο λουράκι.

Το ίδιο ακριβώς ρολόι φορούσε ο Ντέρεκ την ημέρα που παντρευτήκαμε.

Ένιωσα το αίμα μου να παγώνει.

Αν η φωτογραφία ήταν αυθεντική, τότε το ρολόι είχε περάσει από τον έναν αδελφό στον άλλον.

Ή κάποιος ήθελε να πιστέψω ότι ήταν ο ίδιος άνθρωπος.

Πληκτρολόγησα στον Ντέρεκ:

«Ποιος από τους δύο είσαι;»

Η απάντηση ήρθε σχεδόν αμέσως.

«Δεν μπορώ να σου το εξηγήσω με μήνυμα. Έχω κάτι που πρέπει να δεις. Έλα στο παλιό μας σπίτι πριν από τα μεσάνυχτα».

Πριν προλάβω να απαντήσω, έλαβα ένα δεύτερο μήνυμα από άγνωστο αριθμό.

«Μην πας εκεί. Ο άντρας που αποκαλείς σύζυγό σου γνωρίζει ήδη ότι άνοιξες τη θυρίδα. Και αυτή τη φορά δεν σκοπεύει να σε αφήσει να φύγεις με τα στοιχεία».

Κοίταξα τον Αλέξανδρο.

«Πώς ήξερε ο Ντέρεκ ότι άνοιξα τη θυρίδα;»

Ο Αλέξανδρος σηκώθηκε απότομα.

«Πρέπει να φύγουμε».

«Γιατί;»

Πριν προλάβει να απαντήσει, ο υπάλληλος της τράπεζας χτύπησε την πόρτα.

«Συγγνώμη που σας διακόπτω», είπε. «Μόλις ήρθε ένα τηλεφώνημα για εσάς. Ο καλών ισχυρίζεται ότι είναι ο σύζυγός σας και λέει ότι πρέπει να σας ενημερώσουμε αμέσως».

«Τι σας είπε;» ρώτησα.

Ο υπάλληλος δίστασε.

«Είπε ότι ο άντρας που βρίσκεται μαζί σας δεν είναι ο Αλέξανδρος Βασιλείου».

Γύρισα προς τον Αλέξανδρο.

Εκείνος είχε μείνει ακίνητος.

Και τότε κατάλαβα ότι ίσως το μεγαλύτερο ψέμα δεν ήταν αυτό που μου είχε πει ο Ντέρεκ.

Ίσως ο άνθρωπος που με βοηθούσε να ανακαλύψω την αλήθεια είχε χτίσει ολόκληρη την ιστορία του πάνω σε μια ψεύτικη ταυτότητα.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 8…

ΜΕΡΟΣ 8   ➡️