ΜΕΡΟΣ 4ο: Η ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ — ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΕΙΧΕ ΚΡΥΨΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ!

Κοίταζα το έγγραφο στην οθόνη της Νόρας και δυσκολευόμουν να πιστέψω αυτό που έβλεπα.

Η δική μου υπογραφή.

Και ακριβώς από κάτω, η υπογραφή της Ελέιν Μίλερ.

«Τι σημαίνει αυτό;» ρώτησα.

Ο Γκραντ σταύρωσε τα χέρια του.

«Σημαίνει ότι η μητέρα μου έχει νόμιμο συμφέρον στην εταιρεία».

«Ποιο συμφέρον;»

Η Ελέιν έμοιαζε ξαφνικά πολύ λιγότερο σίγουρη.

«Γκραντ, μου είπες ότι επρόκειτο απλώς για μια τυπική διαδικασία».

Γύρισα προς το μέρος της.

«Σας εξήγησε τι υπογράψατε;»

Δεν απάντησε.

Ο Γκραντ παρενέβη αμέσως.

«Μην προσπαθείς να τη χειραγωγήσεις. Η μητέρα μου με βοήθησε επειδή ξέρει πόσα έχω προσφέρει στην Bellwether».

«Δεν ρώτησα τι έχει προσφέρει. Ρώτησα τι υπέγραψε».

Η Νόρα άνοιξε το έγγραφο σε μεγαλύτερη ανάλυση.

«Κλερ, εδώ αναφέρεται μια συμφωνία μεταβίβασης δικαιωμάτων ψήφου. Αν αυτή η συμφωνία θεωρηθεί έγκυρη, η κυρία Μίλερ θα μπορούσε να συμμετέχει σε συγκεκριμένες αποφάσεις της εταιρείας».

«Και η δική μου υπογραφή;»

Η Νόρα εξέτασε προσεκτικά τη σελίδα.

«Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να είναι πλαστογραφημένη. Χρειάζεται επίσημη εξέταση».

Ένιωσα το πρόσωπό μου να παγώνει.

Ο Γκραντ δεν είχε απλώς ζητήσει μια εξουσιοδότηση.

Είχε ετοιμάσει ένα ολόκληρο σχέδιο, χρησιμοποιώντας το όνομα της μητέρας του και μια υπογραφή που έμοιαζε με τη δική μου.

«Πότε υπέγραψες αυτό το έγγραφο;» ρώτησα την Ελέιν.

Εκείνη κοίταξε τον γιο της.

«Πριν από περίπου δύο μήνες. Μου είπε ότι χρειαζόταν τη βοήθειά μου για μια νέα επιχειρηματική συμφωνία».

«Σας έδωσε αντίγραφο;»

«Όχι».

«Σας εξήγησε ότι θα μπορούσατε να αποκτήσετε δικαιώματα ψήφου στην εταιρεία μου;»

Η Ελέιν χαμήλωσε τα μάτια.

«Όχι με αυτά τα λόγια».

Ο Γκραντ αναστέναξε εκνευρισμένος.

«Αρκετά! Δεν χρειάζεται να κάνουμε αυτή τη συζήτηση μπροστά σε υπαλλήλους».

«Αυτή είναι η εταιρεία μου», απάντησα. «Και η Νόρα δεν είναι απλώς υπάλληλος. Είναι η διευθύντρια που προσπαθεί να προστατεύσει την επιχείρηση από τις δικές σου ενέργειες».

Ο Γκραντ πλησίασε.

«Πρόσεχε, Κλερ. Δεν ξέρεις πόσους ανθρώπους θα παρασύρεις μαζί σου αν συνεχίσεις».

«Αυτό ακούγεται σαν απειλή».

«Είναι προειδοποίηση».

«Τότε άκου και τη δική μου. Από αυτή τη στιγμή, κάθε επικοινωνία σου με την εταιρεία θα γίνεται μέσω του νομικού τμήματος».

Το χαμόγελό του εξαφανίστηκε.

«Δεν μπορείς να με απομακρύνεις έτσι».

«Δεν σε απομακρύνω χωρίς διαδικασία. Ζητώ να εξεταστούν οι ενέργειές σου και να περιοριστεί προσωρινά η πρόσβασή σου, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες, μέχρι να ολοκληρωθεί ο έλεγχος».

Η Τέσα έκανε ένα βήμα προς την πόρτα.

«Γκραντ, πρέπει να φύγουμε».

Εκείνος δεν κουνήθηκε.

«Δεν τελειώσαμε».

«Για μένα τελείωσε η συζήτηση», είπα.

---

Λίγο αργότερα, ο δικηγόρος της εταιρείας μπήκε στο γραφείο μου.

Ονομάζονταν Άντριου Κόλινς και συνεργαζόταν με την Bellwether από τα πρώτα της χρόνια.

Μόλις είδε το έγγραφο, συνοφρυώθηκε.

«Πού το βρήκατε;»

Η Νόρα του εξήγησε τι είχε συμβεί.

Ο Άντριου εξέτασε τις σελίδες και ύστερα με κοίταξε.

«Κλερ, πρέπει να μάθουμε ποιος συνέταξε αυτή τη συμφωνία και ποιος την κατέθεσε. Δεν πρέπει να θεωρήσουμε ότι είναι έγκυρη μόνο και μόνο επειδή υπάρχει μια υπογραφή που μοιάζει με τη δική σου».

«Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αλλάξει ο έλεγχος της εταιρείας;»

«Αυτός φαίνεται να είναι ο σκοπός της. Αλλά η ισχύς της εξαρτάται από το καταστατικό, τις εταιρικές αποφάσεις και τα πρωτότυπα έγγραφα».

«Τότε θέλω να τα ελέγξουμε όλα».

Ο Άντριου έγνεψε.

«Θα ζητήσω να διατηρηθούν τα πρωτότυπα και να ξεκινήσει ανεξάρτητη εξέταση. Επίσης, δεν θα επιτρέψουμε να γίνει καμία αλλαγή στη διοίκηση μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση».

Τότε η Νόρα θυμήθηκε κάτι.

«Κλερ, υπάρχει ένα παλιό αρχείο στο εταιρικό σύστημα. Από την περίοδο που ιδρύθηκε η Bellwether. Νομίζω ότι πρέπει να το δεις».

Άνοιξε έναν φάκελο με την ένδειξη:

FOUNDERSHIP — ORIGINAL AGREEMENTS

Μέσα υπήρχαν τα αρχικά καταστατικά, οι συμφωνίες των μετόχων και ένα έγγραφο που είχε υπογράψει ο πατέρας μου.

Το διάβασα αργά.

Ο πατέρας μου είχε προβλέψει ότι, σε περίπτωση απόπειρας μεταβίβασης μετοχών ή δικαιωμάτων ψήφου χωρίς την έγκριση της ιδρύτριας, θα ενεργοποιούνταν ειδική διαδικασία ελέγχου.

Δεν μπορούσε να ακυρώσει αυτόματα οποιαδήποτε συμφωνία.

Μπορούσε όμως να εμποδίσει μια αμφισβητούμενη αλλαγή να προχωρήσει χωρίς ανεξάρτητη εξέταση.

«Ο πατέρας μου το είχε προβλέψει», ψιθύρισα.

Ο Άντριου διάβασε το έγγραφο.

«Είχε φροντίσει να προστατεύσει τον έλεγχο της εταιρείας. Αυτό δεν σημαίνει ότι η υπόθεση έχει τελειώσει, αλλά έχουμε μια σημαντική βάση για να κινηθούμε».

Για πρώτη φορά μετά από ώρες, ένιωσα ότι μπορούσα να αναπνεύσω.

Όμως τότε η Νόρα άνοιξε ένα ακόμη αρχείο.

«Υπάρχει και κάτι άλλο».

Στην οθόνη εμφανίστηκε μια λίστα πληρωμών.

Οι περισσότερες είχαν γίνει προς την εταιρεία της Τέσα.

Αλλά μία συναλλαγή ήταν διαφορετική.

Ποσό: 250.000 δολάρια.

Δικαιούχος: Elaine Miller.

Η Ελέιν είχε λάβει χρήματα από την Bellwether.

Κοίταξα την ημερομηνία.

Ήταν η ίδια εβδομάδα που είχε υπογράψει το έγγραφο μεταβίβασης δικαιωμάτων.

«Ξέρετε τι είναι αυτή η πληρωμή;» ρώτησα.

Ο Άντριου έσκυψε προς την οθόνη.

«Δεν μπορούμε να συμπεράνουμε ακόμη τον σκοπό της. Χρειάζονται τα παραστατικά και η τραπεζική διαδρομή».

Η Νόρα άνοιξε την περιγραφή της συναλλαγής.

Έγραφε:

«Συμβουλευτικές υπηρεσίες — στρατηγική ανάπτυξης».

Γύρισα αργά προς την Ελέιν, που είχε μείνει πίσω μαζί με τον Γκραντ.

«Μου είπατε ότι δεν γνωρίζατε τίποτα για τις πληρωμές».

Η Ελέιν άρχισε να τρέμει.

«Δεν ήξερα ότι τα χρήματα προέρχονταν από την εταιρεία σου».

Ο Γκραντ την κοίταξε απότομα.

«Μη μιλάς άλλο».

Αλλά ήταν αργά.

Η Ελέιν είχε ήδη καταλάβει ότι ο γιος της δεν είχε σκοπό να την προστατεύσει.

---

Το απόγευμα, ο Γκραντ έφυγε από το γραφείο χωρίς να κοιτάξει πίσω.

Η Τέσα τον ακολούθησε.

Η Ελέιν έμεινε για λίγα δευτερόλεπτα στην πόρτα.

«Κλερ…»

Δεν απάντησα.

«Δεν ήξερα ότι θα έφτανε ως εδώ».

«Τότε θα έπρεπε να είχατε ρωτήσει πριν υπογράψετε».

Έσκυψε το κεφάλι.

«Μπορώ να σου εξηγήσω».

«Όχι τώρα. Αν έχετε στοιχεία, θα τα δώσετε στον δικηγόρο μου. Δεν θα υπάρξουν άλλες ιδιωτικές συμφωνίες».

Έφυγε χωρίς να πει τίποτε άλλο.

Μόλις έκλεισε η πόρτα, κάθισα στην καρέκλα μου.

Είχα περάσει χρόνια πιστεύοντας ότι ο Γκραντ ήταν ο άνθρωπος που θα με στήριζε σε κάθε δυσκολία. Τον είχα βάλει δίπλα μου, του είχα εμπιστευτεί την εταιρεία και είχα αφήσει τη μητέρα του να γίνει μέρος της οικογένειάς μου.

Και τώρα έπρεπε να αντιμετωπίσω το γεγονός ότι ίσως είχαν χρησιμοποιήσει την εμπιστοσύνη μου για να αποκτήσουν κάτι που δεν τους ανήκε.

Η Νόρα πλησίασε.

«Θέλεις να φύγεις για σήμερα;»

Κοίταξα την πόλη έξω από το παράθυρο.

«Όχι. Πρώτα θέλω να μάθω ποιος έστειλε το έγγραφο στον εξωτερικό δικηγόρο».

Λίγα λεπτά αργότερα, ο Άντριου επέστρεψε με ένα νέο μήνυμα.

«Βρήκαμε τον αποστολέα», είπε.

«Ποιος ήταν;»

Μου έδειξε την ηλεκτρονική διεύθυνση.

Δεν ανήκε στον Γκραντ.

Ούτε στην Τέσα.

Ανήκε σε έναν παλιό συνεργάτη του πατέρα μου, έναν άνθρωπο που είχε αποχωρήσει από την Bellwether πριν από χρόνια.

Το όνομά του ήταν Ρίτσαρντ Χέιλ.

Έμεινα ακίνητη.

«Ποιος είναι αυτός;» ρώτησε η Νόρα.

«Ο άνθρωπος που βοήθησε τον πατέρα μου να ιδρύσει την εταιρεία».

Ο Άντριου άνοιξε το συνοδευτικό μήνυμα.

Υπήρχε μόνο μία πρόταση:

«Η Κλερ δεν πρέπει να μάθει ακόμη ποιος βρίσκεται πίσω από την πραγματική συμφωνία».

Και ακριβώς από κάτω, μια ημερομηνία συνάντησης.

Αύριο, στις 9:00 το πρωί.

Το μέρος;

Το παλιό γραφείο του πατέρα μου.

Κοίταξα την οθόνη και ένιωσα ένα νέο κύμα ανησυχίας.

Γιατί, αν ο Ρίτσαρντ είχε εμπλακεί σε όλα αυτά, τότε ίσως ο Γκραντ να μην ήταν ο μόνος άνθρωπος που προσπαθούσε να μου πάρει την Bellwether.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 5ο…

ΜΕΡΟΣ 5 ➡️