ΜΕΡΟΣ 4 – «ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΟΤΗ!» — Η ΠΑΛΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ ΜΙΑ ΝΕΑ, ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ
Η Σάρα κοίταζε τον φάκελο στα χέρια της μητέρας της.
«Τι εννοείς ότι κάποιος προσπάθησε να εμποδίσει τη χρήση των δειγμάτων;»
Η Λίντα δεν απάντησε αμέσως.
Η Κάρολ ήταν εκείνη που μίλησε.
«Πριν από πολλά χρόνια, μια γυναίκα που εργαζόταν για τον πατέρα μας μάς έστειλε ένα γράμμα.»
«Ποια γυναίκα;» ρώτησε η Έμιλι.
«Η Μάργκαρετ. Διαχειριζόταν τα προσωπικά και οικογενειακά του έγγραφα.»
Η Σάρα άνοιξε τον φάκελο.
Το χαρτί ήταν κιτρινισμένο.
Η γραφή προσεκτική.
Στην αρχή υπήρχαν απλές πληροφορίες για την οικογένεια του Ρόμπερτ.
Έπειτα μια φράση την έκανε να σταματήσει.
«Ο Ντάνιελ έχει δηλώσει ότι δεν γνωρίζει ολόκληρο το οικογενειακό του ιστορικό. Είναι σημαντικό να μη χαθούν οι πληροφορίες για τους βιολογικούς συγγενείς του.»
Η Σάρα σήκωσε το κεφάλι.
«Γιατί το έγραψε αυτό;»
Η Λίντα πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Επειδή ο Ντάνιελ μεγάλωσε χωρίς να γνωρίζει την ύπαρξή μας.»
«Και όταν έγινε δότης;»
«Δεν ξέρουμε τι ακριβώς δήλωσε.»
Η Έμιλι κοίταξε τη μητέρα της.
«Μα είπες ότι κάποιος είχε προσπαθήσει να σταματήσει τη χρήση των δειγμάτων.»
Η Κάρολ έβγαλε δεύτερο έγγραφο.
«Αυτό είναι ένα αντίγραφο επιστολής που η Μάργκαρετ είχε ετοιμάσει για την τράπεζα σπέρματος.»
Η Σάρα άρχισε να διαβάζει.
Η επιστολή ζητούσε να ελεγχθούν ορισμένα οικογενειακά στοιχεία του Ντάνιελ.
Δεν υπήρχε, όμως, καμία απόδειξη ότι είχε σταλεί ή παραληφθεί.
«Άρα δεν ξέρουμε αν η κλινική είχε ενημερωθεί», είπε.
«Όχι», παραδέχτηκε η Λίντα.
Η Έμιλι σηκώθηκε.
«Τότε γιατί το κρατήσατε κρυφό;»
Η Κάρολ άρχισε να κλαίει.
«Επειδή ο πατέρας μας μάς είχε ζητήσει να μη μιλήσουμε ποτέ δημόσια για την οικογένειά του.»
«Και τον υπακούσατε ακόμα και μετά τον θάνατό του;»
Καμία δεν απάντησε.
Η Σάρα ένιωσε θυμό.
Όχι μόνο για όσα είχαν συμβεί.
Αλλά για όλες τις ευκαιρίες που είχαν χαθεί.
Αν γνώριζε ότι η Έμιλι ήταν ξαδέλφη της, θα είχε ενημερώσει τους γιατρούς.
Αν γνώριζε ότι υπήρχε συγγενής τους που είχε γίνει δότης, θα είχε ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες.
Αν οι μητέρες τους είχαν μιλήσει…
Ίσως τίποτα από αυτά να μην είχε συμβεί.
«Θέλω να φύγετε», είπε τελικά.
Η Λίντα σήκωσε το κεφάλι.
«Σάρα…»
«Όχι σήμερα. Δεν μπορώ να σας ακούσω άλλο.»
Οι δύο μητέρες έφυγαν σιωπηλές.
Όταν η πόρτα έκλεισε, η Έμιλι κάθισε δίπλα στη Σάρα.
«Φοβάμαι», ψιθύρισε.
Η Σάρα την αγκάλιασε.
«Κι εγώ.»
«Κι αν τα παιδιά μας αντιμετωπίσουν κάποιο πρόβλημα;»
«Θα κάνουμε ό,τι μας πουν οι γιατροί. Δεν θα σταματήσουμε μέχρι να έχουμε απαντήσεις.»
Τις επόμενες ημέρες, η κλινική ξεκίνησε εσωτερική έρευνα.
Εξετάστηκαν τα στοιχεία του δότη, οι διαδικασίες αντιστοίχισης και το καταγεγραμμένο οικογενειακό ιστορικό.
Η Σάρα και η Έμιλι έκαναν πρόσθετες εξετάσεις.
Κάθε τηλεφώνημα τις έκανε να πετάγονται.
Κάθε μήνυμα από την κλινική τους έκοβε την ανάσα.
Ώσπου, ένα απόγευμα, η Δρ. Χάρισον τις κάλεσε.
«Έχουμε ένα σημαντικό αποτέλεσμα.»
Η Σάρα έσφιξε το τηλέφωνο.
«Πείτε μου.»
«Οι εξετάσεις επιβεβαιώνουν ότι εσείς και η Έμιλι έχετε γενετική συγγένεια συμβατή με πρώτες ξαδέλφες.»
Η Σάρα έκλεισε τα μάτια.
«Και ο Ντάνιελ;»
«Τα διαθέσιμα στοιχεία ενισχύουν την πιθανότητα να είναι συγγενής σας. Για οριστική επιβεβαίωση χρειαζόμαστε πρόσθετη τεκμηρίωση και τη συνεργασία του.»
«Θα συνεργαστεί;»
«Η κλινική μπορεί να επικοινωνήσει μαζί του μέσω της προβλεπόμενης διαδικασίας.»
Η Σάρα δίστασε.
«Υπάρχει κάτι άλλο;»
Η γιατρός πήρε μια ανάσα.
«Ναι. Η αρχική καταχώριση του δότη περιέχει ελλιπείς πληροφορίες για τη βιολογική του οικογένεια.»
«Δηλαδή έγινε λάθος;»
«Αυτό διερευνούμε.»
Η Σάρα έμεινε σιωπηλή.
Και τότε η γιατρός πρόσθεσε:
«Υπάρχει όμως ένα ακόμη στοιχείο. Στον παλιό φάκελο του Ντάνιελ βρέθηκε αναφορά σε οικογενειακή επιστολή. Θέλουμε να διαπιστώσουμε αν είναι η ίδια που έχετε στα χέρια σας.»
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 5…
0 comments:
Post a Comment