ΜΕΡΟΣ 5 – «ΜΑΣ ΕΚΡΥΨΑΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ!» — Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΠΟΥ ΔΙΕΛΥΣΕ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΔΥΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΚΑΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
Η Σάρα δεν ήξερε πλέον ποιον μπορούσε να εμπιστευτεί.
Τη μητέρα της;
Την κλινική;
Τον άγνωστο δότη;
Ακόμη και οι πιο απλές αναμνήσεις της παιδικής της ηλικίας είχαν αποκτήσει μια διαφορετική σημασία.
Θυμόταν τη Λίντα και την Κάρολ να μιλούν ψιθυριστά στις οικογενειακές γιορτές.
Θυμόταν πως κάθε φορά που ρωτούσε για τον παππού της, η μητέρα της άλλαζε θέμα.
Θυμόταν ένα καλοκαίρι που είχε βρει μια παλιά φωτογραφία ενός άνδρα και η Λίντα της την είχε πάρει από τα χέρια σχεδόν τρομαγμένη.
Τότε δεν είχε δώσει σημασία.
Τώρα καταλάβαινε.
Το ίδιο απόγευμα κάλεσε τη μητέρα της.
«Θέλω να έρθεις σπίτι.»
«Σάρα, είσαι καλά;»
«Θέλω να μιλήσουμε.»
Η Λίντα έφτασε μέσα σε μισή ώρα.
Η Σάρα την περίμενε στο σαλόνι.
«Γιατί μου είπες ψέματα;»
Η μητέρα της χαμήλωσε το βλέμμα.
«Δεν ήθελα να σε πληγώσω.»
«Και τώρα;»
Η Λίντα δεν απάντησε.
«Είμαι έγκυος, μαμά. Δεν μιλάμε για ένα παλιό οικογενειακό μυστικό που δεν αφορά κανέναν. Μιλάμε για πληροφορίες που θα μπορούσαν να έχουν σημασία για την υγεία του παιδιού μου.»
Η Λίντα άρχισε να κλαίει.
«Το ξέρω.»
«Όχι. Δεν νομίζω ότι το ξέρεις.»
Για πρώτη φορά στη ζωή της, η Σάρα είδε τη μητέρα της όχι ως τον άνθρωπο που είχε πάντα τις απαντήσεις, αλλά ως μια γυναίκα που είχε κάνει λάθη και είχε περάσει χρόνια προσπαθώντας να τα κρύψει.
«Ο Ρόμπερτ ήταν ένας δύσκολος άνθρωπος», είπε η Λίντα.
«Δεν με ενδιαφέρει τι άνθρωπος ήταν.»
«Μας είχε κάνει να πιστεύουμε ότι αν μιλούσαμε, θα καταστρέφαμε τις ζωές όλων.»
«Και τον πιστέψατε.»
«Ναι.»
Η Σάρα έμεινε σιωπηλή.
Η Λίντα συνέχισε.
«Όταν έμαθα ότι η Κάρολ ήταν αδελφή μου, ένιωσα πως βρήκα ένα κομμάτι του εαυτού μου. Δεν θέλαμε να χάσουμε η μία την άλλη.»
«Δεν χρειαζόταν να μας κρύψετε τη συγγένειά σας για να παραμείνετε οικογένεια.»
Η Λίντα σκούπισε τα μάτια της.
«Έχεις δίκιο.»
Η Σάρα πήρε βαθιά ανάσα.
«Θέλω να μου υποσχεθείς κάτι.»
«Οτιδήποτε.»
«Από σήμερα δεν θα υπάρξει άλλο μυστικό.»
Η Λίντα έγνεψε.
«Σου το υπόσχομαι.»
Την ίδια ώρα, η Έμιλι είχε μια εξίσου δύσκολη συζήτηση με την Κάρολ.
«Μαμά, όταν σε ρώτησα αν είμαστε συγγενείς, γιατί δεν μου απάντησες αμέσως;»
«Φοβήθηκα.»
«Τι;»
«Ότι θα με μισήσεις.»
Η Έμιλι έβαλε τα κλάματα.
«Δεν ήθελα ποτέ να σε μισήσω. Ήθελα να μπορώ να σε εμπιστεύομαι.»
Η Κάρολ την αγκάλιασε.
«Συγγνώμη.»
Η Έμιλι δεν την έσπρωξε μακριά.
Αλλά ούτε είπε ότι όλα είχαν ξεχαστεί.
Χρειαζόταν χρόνο.
Λίγες ημέρες αργότερα, η Σάρα και η Έμιλι συναντήθηκαν ξανά με τη γενετική σύμβουλο.
Είχαν πλέον στα χέρια τους περισσότερα αποτελέσματα.
Η σύμβουλος τους εξήγησε τι είχε επιβεβαιωθεί, ποια ερωτήματα παρέμεναν ανοιχτά και ποιες εξετάσεις ήταν κατάλληλες για την παρακολούθηση των εγκυμοσύνων.
«Θέλω να καταλάβετε κάτι», τους είπε. «Η ύπαρξη συγγένειας δεν σημαίνει αυτομάτως ότι τα παιδιά σας έχουν κάποια πάθηση. Οι κίνδυνοι αξιολογούνται με βάση συγκεκριμένα γενετικά ευρήματα και το οικογενειακό ιστορικό.»
Η Σάρα έγνεψε.
«Και μέχρι τώρα;»
«Δεν έχουμε εντοπίσει την πάθηση που μας ανησυχούσε αρχικά. Θα συνεχίσουμε την παρακολούθηση.»
Η Έμιλι άρχισε να κλαίει από ανακούφιση.
«Δηλαδή υπάρχει ελπίδα;»
Η σύμβουλος χαμογέλασε ήρεμα.
«Υπάρχουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Αλλά θα συνεχίσουμε να είμαστε προσεκτικοί.»
Εκείνο το βράδυ, η Σάρα και η Έμιλι κάθισαν στο παιδικό δωμάτιο.
Τα δύο μικρά φορμάκια κρέμονταν ακόμη δίπλα δίπλα.
«Θυμάσαι όταν τα αγοράσαμε;» ρώτησε η Έμιλι.
Η Σάρα χαμογέλασε αχνά.
«Ναι.»
«Τότε νομίζαμε ότι το πιο δύσκολο πράγμα θα ήταν να διαλέξουμε ονόματα.»
Η Σάρα γέλασε μέσα από τα δάκρυά της.
«Πόσο αφελείς ήμασταν.»
Η Έμιλι άπλωσε το χέρι.
«Δεν θέλω να χάσουμε αυτό που έχουμε.»
Η Σάρα την κοίταξε.
«Δεν θα το χάσουμε.»
«Ακόμη κι αν είμαστε ξαδέλφες;»
«Ειδικά τώρα που ξέρουμε.»
Αγκαλιάστηκαν.
Και τότε χτύπησε το τηλέφωνο της Σάρας.
Ήταν η κλινική.
«Κυρία Σάρα, έχουμε νέα σχετικά με τον δότη.»
Η Σάρα σηκώθηκε απότομα.
«Τι νέα;»
«Ο Ντάνιελ ενημερώθηκε για την υπόθεση.»
«Και;»
Η γυναίκα στην άλλη άκρη της γραμμής έκανε μια μικρή παύση.
«Δέχτηκε να σας συναντήσει. Και είπε ότι έχει κι εκείνος ένα παλιό οικογενειακό έγγραφο που ίσως εξηγεί πολλά.»
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 6…
0 comments:
Post a Comment