ΜΕΡΟΣ 4 – Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΩΝ ΕΙΧΕ ΕΤΟΙΜΑΣΕΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
Η ημέρα της δίκης πλησίαζε.
Στο αρχοντικό των Χάμιλτον, η Μάργκαρετ έδειχνε απόλυτα ήρεμη. Είχε ήδη συναντηθεί με τον δικηγόρο της οικογένειας και είχε φροντίσει να παρουσιαστεί η υπόθεση με τον τρόπο που τη συνέφερε.
Ο δικηγόρος, κύριος Ρίτσαρντς, ήταν γνωστός για τις μεγάλες δικαστικές υποθέσεις που είχε αναλάβει. Είχε στη διάθεσή του χρήματα, εμπειρία και μια ομάδα συνεργατών.
Η Κλάρα, αντίθετα, είχε μόνο τη βοήθεια της νεαρής Ελένης.
«Πρέπει να καταλάβεις κάτι», είπε η Μάργκαρετ στον Άνταμ. «Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να αμφισβητηθεί η οικογένειά μας».
Ο Άνταμ καθόταν σιωπηλός.
«Μητέρα, είσαι σίγουρη ότι δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουμε λάθος;»
Η Μάργκαρετ τον κοίταξε αυστηρά.
«Θέλεις πραγματικά να πιστέψεις μια γυναίκα που εργαζόταν για εμάς αντί για τη δική σου μητέρα;»
Ο Άνταμ δεν απάντησε.
Από τότε που είχε χάσει τη σύζυγό του, είχε συνηθίσει να αφήνει τη μητέρα του να παίρνει τις αποφάσεις. Τώρα, όμως, κάτι μέσα του τον ενοχλούσε. Θυμόταν την Κλάρα να φροντίζει τον Ίνταν, να ξενυχτά όταν το παιδί ήταν άρρωστο και να βρίσκεται πάντα δίπλα του.
Δεν μπορούσε να συμφιλιώσει αυτές τις αναμνήσεις με την εικόνα μιας γυναίκας που θα έκλεβε ένα οικογενειακό κειμήλιο.
«Και ο Ίνταν;» ρώτησε. «Πώς θα του εξηγήσουμε τι συνέβη;»
«Θα του πούμε ότι η Κλάρα δεν μπορεί να επιστρέψει. Δεν χρειάζεται να ξέρει περισσότερα».
Εκείνη τη στιγμή, ο Ίνταν μπήκε στο δωμάτιο.
«Θέλω να δω την Κλάρα».
Η Μάργκαρετ αναστέναξε.
«Πάλι αυτή η ιστορία;»
«Δεν έκανε τίποτα κακό!»
«Ίνταν, είσαι μικρός. Δεν καταλαβαίνεις».
«Εγώ είδα!»
Η Μάργκαρετ πάγωσε για ένα δευτερόλεπτο.
«Τι είδες;»
Το παιδί κατέβασε το κεφάλι.
«Τίποτα».
Η γιαγιά του πλησίασε και προσπάθησε να μιλήσει με ήρεμη φωνή.
«Άκουσέ με. Δεν πρέπει να λες πράγματα που δεν καταλαβαίνεις. Κάποιες φορές οι μεγάλοι πρέπει να κρατούν ορισμένα πράγματα για τον εαυτό τους».
Ο Ίνταν δεν απάντησε. Έτρεξε στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα.
Το βράδυ, η νταντά τον βρήκε να κοιτάζει τη ζωγραφιά που είχε φτιάξει για την Κλάρα.
«Τι σκέφτεσαι, μικρέ μου;»
«Αν πω την αλήθεια, η γιαγιά θα θυμώσει;»
Η γυναίκα δεν ήξερε τι να απαντήσει.
«Η αλήθεια δεν πρέπει να φοβίζει κανέναν», είπε τελικά.
Ο Ίνταν σηκώθηκε και πήγε στο μικρό ντουλάπι με τα παιχνίδια του. Έβγαλε ένα ξύλινο κουτί όπου φύλαγε τις ζωγραφιές του.
Ανάμεσά τους υπήρχε ένα χαρτί που είχε ζωγραφίσει την ημέρα που εξαφανίστηκε το κόσμημα.
Το κοίταξε για πολλή ώρα.
Στο χαρτί φαινόταν μια γυναίκα με ένα μακρύ φόρεμα, ένα ανοιχτό συρτάρι και ένα μικρό αντικείμενο που είχε σχεδιάσει με χρυσό χρώμα.
Ο Ίνταν θυμόταν πολύ καλά εκείνη τη σκηνή.
Θυμόταν επίσης τα λόγια της γιαγιάς του.
«Αν πεις σε κάποιον τι είδες, μπορεί να χάσουμε την οικογένειά μας».
Το παιδί δεν καταλάβαινε γιατί έπρεπε να κρύψει την αλήθεια.
Ήξερε μόνο ότι η Κλάρα έκλαιγε και ότι εκείνη δεν είχε κλέψει τίποτα.
Την επόμενη ημέρα, η Μάργκαρετ έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον δικηγόρο.
«Η δίκη ξεκινά αύριο. Έχουμε όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να υποστηρίξουμε την κατηγορία».
«Είμαι βέβαιη ότι θα τελειώσει γρήγορα», απάντησε εκείνη.
Δεν είχε ιδέα ότι ο εγγονός της ετοιμαζόταν να κάνει κάτι που θα μπορούσε να καταστρέψει ολόκληρη την ιστορία που είχε δημιουργήσει.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 5…
0 comments:
Post a Comment