ΜΕΡΟΣ 5 – Η ΚΛΑΡΑ ΜΠΗΚΕ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΜΟΝΗ, ΕΝΩ ΟΙ ΧΑΜΙΛΤΟΝ ΕΦΤΑΣΑΝ ΜΕ ΟΛΗ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ
Το δικαστήριο ήταν γεμάτο από κόσμο.
Η υπόθεση είχε τραβήξει την προσοχή των τοπικών μέσων ενημέρωσης. Μια γυναίκα που εργαζόταν επί χρόνια σε μια πλούσια οικογένεια κατηγορούνταν ότι έκλεψε ένα ανεκτίμητο οικογενειακό κόσμημα.
Οι δημοσιογράφοι είχαν συγκεντρωθεί έξω από την αίθουσα. Κάποιοι περίμεναν να ακούσουν την απόφαση. Άλλοι ήθελαν απλώς μια δήλωση από τους Χάμιλτον.
Η Κλάρα έφτασε νωρίς μαζί με την Ελένη.
Φορούσε ένα απλό σκούρο φόρεμα. Τα χέρια της έτρεμαν, αλλά προσπαθούσε να κρατήσει το κεφάλι ψηλά.
«Μην κοιτάτε τι φοράνε ή πόσα χρήματα έχουν», της είπε η Ελένη. «Σήμερα πρέπει να ακουστούν τα γεγονότα».
Λίγο αργότερα εμφανίστηκε ο Άνταμ, συνοδευόμενος από τη μητέρα του και τον δικηγόρο τους.
Η Μάργκαρετ φορούσε ένα ακριβό σύνολο και περπατούσε με αυτοπεποίθηση. Όταν είδε την Κλάρα, της έριξε μια ψυχρή ματιά.
«Ελπίζω να έχεις καταλάβει πόσο σοβαρό είναι αυτό που έκανες», είπε χαμηλόφωνα.
Η Κλάρα δεν απάντησε.
Η διαδικασία ξεκίνησε.
Ο δικηγόρος των Χάμιλτον παρουσίασε την υπόθεση με μεγάλη σιγουριά. Εξήγησε την αξία του κοσμήματος, την εξαφάνισή του και το γεγονός ότι η Κλάρα είχε πρόσβαση σε όλους τους χώρους του αρχοντικού.
«Η κατηγορούμενη ήταν το μόνο άτομο εκτός της οικογένειας που είχε καθημερινή πρόσβαση στα δωμάτια», τόνισε. «Η οικογένεια της είχε δείξει εμπιστοσύνη επί πολλά χρόνια, αλλά εκείνη την πρόδωσε».
Η Κλάρα άκουγε με σφιγμένα χέρια.
Όταν ήρθε η σειρά της να μιλήσει, σηκώθηκε αργά.
«Δεν έκλεψα ποτέ τίποτα από αυτή την οικογένεια. Για χρόνια εργάστηκα με ειλικρίνεια. Δεν πήρα ποτέ κάτι που δεν μου ανήκε. Δεν έχω ιδέα πού βρίσκεται το κόσμημα».
Ο δικηγόρος την κοίταξε.
«Μπορείτε να εξηγήσετε γιατί ήσασταν η τελευταία που είχε πρόσβαση στο δωμάτιο όπου φυλασσόταν;»
«Επειδή αυτή ήταν η δουλειά μου. Καθάριζα το δωμάτιο, όπως μου ζητούσαν».
«Άρα είχατε πρόσβαση».
«Είχα πρόσβαση για να καθαρίζω. Όχι για να κλέβω».
Μερικοί άνθρωποι στην αίθουσα ψιθύρισαν.
Η Ελένη προσπάθησε να παρουσιάσει τα στοιχεία που είχαν συγκεντρώσει. Έδειξε ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις πως η Κλάρα είχε πουλήσει ή μεταφέρει το κόσμημα. Εξήγησε επίσης ότι η κατηγορία βασιζόταν κυρίως σε υποψίες.
Ωστόσο, η άλλη πλευρά είχε προετοιμάσει μια ισχυρή παρουσίαση.
Ο δικηγόρος των Χάμιλτον υποστήριξε ότι η Κλάρα είχε οικονομικές δυσκολίες και ότι θα μπορούσε να είχε παρασυρθεί από την αξία του κοσμήματος.
Η Κλάρα έσκυψε το κεφάλι.
Δεν την πλήγωνε μόνο η κατηγορία. Την πλήγωνε που οι άνθρωποι εκείνοι χρησιμοποιούσαν τη φτώχεια της σαν απόδειξη ενοχής.
Ο δικαστής ζήτησε να συνεχιστεί η διαδικασία.
Η Μάργκαρετ έμοιαζε ικανοποιημένη. Ο Άνταμ, όμως, δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Κάθε φορά που κοίταζε την Κλάρα, θυμόταν τον γιο του να κλαίει ζητώντας να την ξαναδεί.
Στο μεταξύ, έξω από την αίθουσα, η νταντά προσπαθούσε να κρατήσει τον Ίνταν κοντά της.
Το παιδί είχε μάθει ότι η Κλάρα βρισκόταν στο δικαστήριο. Είχε παρακαλέσει να έρθει, αλλά η γιαγιά του το είχε απαγορεύσει.
«Θέλω να της πω την αλήθεια!» φώναξε.
«Πρέπει να περιμένουμε», του απάντησε η νταντά.
Τότε, ο Ίνταν είδε την πόρτα της αίθουσας να ανοίγει.
Και πριν προλάβει κανείς να τον σταματήσει, άφησε το χέρι της νταντάς και έτρεξε προς τα μέσα.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 6…
0 comments:
Post a Comment