ΜΕΡΟΣ 4 — Η ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΔΕΙ
Ο Ρίτσαρντ δεν έχασε χρόνο. Πήρε τα κλειδιά του αυτοκινήτου του και κατευθύνθηκε αμέσως στο γραφείο του Ντάνιελ.
Όταν έφτασε, ο δικηγόρος είχε ήδη απλώσει αρκετά έγγραφα πάνω στο γραφείο του.
«Κάθισε, Ρίτσαρντ. Αυτό που βρήκα δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι έγινε κάτι παράνομο, αλλά εγείρει σοβαρά ερωτήματα».
Ο Ρίτσαρντ κάθισε.
Ο Ντάνιελ τού έδειξε δύο διαφορετικές εκδοχές του συμβολαίου.
«Αυτή είναι η αρχική εκδοχή. Περιλαμβάνει έναν πρόσθετο όρο που προέβλεπε συγκεκριμένες υποχρεώσεις των δικαιούχων. Αυτή είναι η τελική εκδοχή, την οποία υπέγραψες».
Ο Ρίτσαρντ παρατήρησε αμέσως τη διαφορά.
«Ο όρος λείπει».
«Ακριβώς. Και υπάρχει ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από το δικηγορικό γραφείο που προετοίμασε τη μεταβίβαση. Σύμφωνα με αυτό, κάποιος επικοινώνησε μαζί τους ζητώντας να χρησιμοποιηθεί η αναθεωρημένη εκδοχή».
«Ποιος;» ρώτησε ο Ρίτσαρντ.
Ο Ντάνιελ γύρισε την οθόνη του υπολογιστή προς το μέρος του.
Στο κάτω μέρος του μηνύματος υπήρχε ένα όνομα.
Ashley Turner.
Ο Ρίτσαρντ ένιωσε το στομάχι του να σφίγγεται.
«Η Άσλεϊ;»
«Το μήνυμα φαίνεται να προέρχεται από τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της. Θα χρειαστεί να επιβεβαιώσουμε τη γνησιότητά του και να εξετάσουμε ολόκληρη την επικοινωνία. Δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα μόνο από αυτό».
Ο Ρίτσαρντ έσκυψε πάνω από το γραφείο.
«Θυμάμαι εκείνη την ημέρα. Μου είχε πει ότι ο συμβολαιογράφος χρειαζόταν απλώς μια μικρή διόρθωση. Εγώ την εμπιστεύτηκα. Δεν διάβασα κάθε γραμμή».
Ο Ντάνιελ τον κοίταξε σοβαρά.
«Αυτό είναι σημαντικό. Θέλω να μου περιγράψεις ακριβώς τι συνέβη, χωρίς να προσπαθήσεις να συμπληρώσεις όσα δεν θυμάσαι».
Ο Ρίτσαρντ έκλεισε τα μάτια για μια στιγμή.
Θυμήθηκε την Άσλεϊ να κάθεται στο γραφείο του με έναν φάκελο στα χέρια. Θυμήθηκε να του λέει πως όλα είχαν ελεγχθεί και πως η διαδικασία ήταν απλή.
Και θυμήθηκε κάτι ακόμη.
Λίγες ημέρες πριν από την υπογραφή, εκείνη τον είχε ρωτήσει αν θα μπορούσε να έχει πρόσβαση σε όλα τα έγγραφα του σπιτιού.
Τότε δεν είχε υποψιαστεί τίποτα.
«Ντάνιελ, θέλω να μάθω τι ακριβώς συνέβη. Όχι μόνο για το σπίτι. Θέλω να ξέρω αν με εξαπάτησαν».
«Θα εξετάσουμε κάθε διαθέσιμο στοιχείο», απάντησε ο δικηγόρος. «Θα ζητήσουμε τα αρχεία επικοινωνίας, τις εκδοχές των εγγράφων και τις σημειώσεις της διαδικασίας. Μέχρι τότε, μην κατηγορήσεις κανέναν χωρίς αποδείξεις».
Εκείνη τη στιγμή, το κινητό του Ρίτσαρντ άρχισε να χτυπά.
Ήταν ο Τζέισον.
Ο Ρίτσαρντ απάντησε.
«Ναι, γιε μου;»
«Μπαμπά, πρέπει να μιλήσουμε. Η Άσλεϊ είναι έξαλλη με όσα είπες σήμερα. Λέει ότι την προσέβαλες».
Ο Ρίτσαρντ παρέμεινε ήρεμος.
«Και εσύ τι πιστεύεις;»
Ακολούθησε σιωπή.
«Νομίζω ότι όλοι είμαστε αναστατωμένοι. Αλλά δεν θέλω να χαλάσουμε τη σχέση μας για χρήματα».
Ο Ρίτσαρντ κοίταξε τα δύο συμβόλαια πάνω στο γραφείο.
«Ούτε εγώ θέλω να χαλάσουμε τη σχέση μας για χρήματα, Τζέισον. Αλλά υπάρχουν πράγματα που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε».
«Τι πράγματα;»
Ο Ρίτσαρντ πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Θα τα συζητήσουμε όταν θα είμαστε όλοι έτοιμοι να μιλήσουμε με ειλικρίνεια».
Έκλεισε το τηλέφωνο.
Ο Ντάνιελ περίμενε λίγα δευτερόλεπτα πριν μιλήσει.
«Υπάρχει ακόμη κάτι που δεν σου είπα. Το γραφείο που συνέταξε το συμβόλαιο μάς ενημέρωσε ότι διατηρεί ένα παλιό αρχείο με τα έγγραφα της ημέρας της υπογραφής».
«Και;»
«Υπάρχει πιθανότητα να περιλαμβάνει μια καταγραφή της συνάντησης και τις σημειώσεις του υπαλλήλου που ήταν παρών».
Ο Ρίτσαρντ σηκώθηκε αργά.
Για πρώτη φορά, ίσως υπήρχε τρόπος να μάθει τι είχε πραγματικά συμβεί εκείνη την ημέρα.
Όμως δεν γνώριζε ακόμη το πιο σημαντικό:
Αν ο Τζέισον ήξερε ότι η Άσλεϊ είχε ζητήσει να αλλάξει το συμβόλαιο… ή αν είχε μείνει κι εκείνος στο σκοτάδι.
0 comments:
Post a Comment