ΜΕΡΟΣ 5 — ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕ
Δύο ημέρες αργότερα, ο Ντάνιελ τηλεφώνησε στον Ρίτσαρντ.
«Έχουμε νέα από το δικηγορικό γραφείο που χειρίστηκε τη μεταβίβαση».
Ο Ρίτσαρντ άφησε αμέσως ό,τι έκανε.
«Τι βρήκαν;»
«Το αρχείο της ημέρας της υπογραφής. Υπάρχουν σημειώσεις του υπαλλήλου και μια σειρά από ηλεκτρονικά μηνύματα που είχαν ανταλλαγεί πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία. Θέλω να έρθεις να τα δούμε μαζί».
Μισή ώρα αργότερα, ο Ρίτσαρντ βρισκόταν ξανά στο γραφείο του δικηγόρου του.
Ο Ντάνιελ άνοιξε έναν φάκελο.
«Σύμφωνα με τις σημειώσεις, η Άσλεϊ είχε επικοινωνήσει επανειλημμένα με το γραφείο πριν από την υπογραφή. Ζητούσε να επιταχυνθεί η διαδικασία και είχε κάνει ερωτήσεις για τις συνέπειες της αφαίρεσης του συγκεκριμένου όρου».
«Και ο Τζέισον;» ρώτησε ο Ρίτσαρντ.
«Δεν εμφανίζεται να συμμετείχε στην επικοινωνία. Τουλάχιστον, δεν έχουμε ακόμη κάποιο στοιχείο που να το αποδεικνύει».
Ο Ρίτσαρντ έμεινε σιωπηλός.
Ίσως ο γιος του να μην ήξερε τίποτα. Ίσως όμως να γνώριζε περισσότερα απ' όσα παραδεχόταν.
Ο Ντάνιελ συνέχισε:
«Υπάρχει και ένα ακόμη μήνυμα. Η Άσλεϊ ρωτούσε αν η μεταβίβαση θα μπορούσε να επηρεάσει τη μελλοντική διαχείριση της περιουσίας σου».
Ο Ρίτσαρντ ένιωσε απογοήτευση.
«Δηλαδή, ενώ εγώ πίστευα ότι τους έδινα ένα σπίτι για να ξεκινήσουν τη ζωή τους, εκείνη προσπαθούσε να καταλάβει πώς θα μπορούσε να εξασφαλίσει ακόμη περισσότερα;»
«Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τα κίνητρά της μόνο από αυτά τα μηνύματα», απάντησε ο Ντάνιελ. «Αλλά έχουμε αρκετούς λόγους να εξετάσουμε προσεκτικά όλη την υπόθεση».
Το απόγευμα, ο Ρίτσαρντ αποφάσισε να τηλεφωνήσει στον γιο του.
«Τζέισον, θα ήθελα να συναντηθούμε οι δυο μας. Χωρίς την Άσλεϊ».
Η απάντηση ήρθε γρήγορα.
«Γιατί; Τι συμβαίνει;»
«Θέλω να μιλήσω με τον γιο μου. Όχι για χρήματα. Για εμάς».
Ο Τζέισον δέχτηκε να συναντηθούν την επόμενη ημέρα σε ένα μικρό καφέ που συνήθιζαν να επισκέπτονται όταν εκείνος ήταν παιδί.
Όταν έφτασε, ο Ρίτσαρντ είχε ήδη παραγγείλει δύο καφέδες.
Ο Τζέισον κάθισε απέναντί του.
«Μπαμπά, θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη για το πάρτι. Δεν έπρεπε να επιτρέψω να ειπωθούν τέτοια πράγματα».
«Δεν έπρεπε να τα πεις ούτε εσύ», απάντησε ο Ρίτσαρντ.
Ο Τζέισον κατέβασε το κεφάλι.
«Ξέρω».
Ο πατέρας του τον παρατήρησε προσεκτικά.
«Θέλω να σε ρωτήσω κάτι. Θυμάσαι τότε που μεταβίβασα το σπίτι σε εσένα και την Άσλεϊ;»
«Φυσικά».
«Ήξερες ότι είχε αλλάξει ένα σημείο στο αρχικό συμβόλαιο;»
Ο Τζέισον συνοφρυώθηκε.
«Ποιο σημείο;»
Ο Ρίτσαρντ δεν απάντησε αμέσως.
«Ένας όρος αφαιρέθηκε από την τελική εκδοχή. Η Άσλεϊ είχε επικοινωνήσει με το γραφείο που ετοίμαζε τα έγγραφα».
Το πρόσωπο του Τζέισον άλλαξε.
«Η Άσλεϊ;»
«Ναι».
Ο Τζέισον έμεινε ακίνητος.
«Μου είχε πει ότι απλώς βοηθούσε με τα χαρτιά. Δεν μου είπε ότι ζήτησε να αλλάξει κάτι».
«Είσαι βέβαιος;»
«Μπαμπά, δεν ξέρω τίποτα γι' αυτό».
Ο Ρίτσαρντ ήθελε να τον πιστέψει. Ήταν ο γιος του. Το παιδί που κάποτε καθόταν δίπλα του και σχεδίαζε σπίτια σε λευκά χαρτιά.
Αλλά τώρα δεν μπορούσε να βασιστεί μόνο στις αναμνήσεις του.
«Τζέισον, αν γνώριζες κάτι, θέλω να μου το πεις. Η αλήθεια μπορεί να πονέσει, αλλά το ψέμα καταστρέφει τα πάντα».
Ο Τζέισον έπιασε το φλιτζάνι του, όμως δεν ήπιε.
«Θα μιλήσω μαζί της», είπε τελικά.
Λίγο αργότερα, καθώς ο Ρίτσαρντ επέστρεφε στο αυτοκίνητό του, έλαβε ένα μήνυμα από τον Ντάνιελ.
«Ρίτσαρντ, μόλις έλαβα ένα νέο έγγραφο. Δεν αφορά μόνο τη μεταβίβαση του σπιτιού. Περιέχει και μια αναφορά σε ένα άλλο περιουσιακό στοιχείο που δεν γνωρίζαμε ότι είχε αναφέρει η Άσλεϊ».
Ο Ρίτσαρντ σταμάτησε στη μέση του πεζοδρομίου.
Ποιο άλλο περιουσιακό στοιχείο;
Και γιατί η Άσλεϊ ενδιαφερόταν τόσο πολύ για την περιουσία του;
Το επόμενο τηλεφώνημα του Ντάνιελ θα του έδινε μια απάντηση που δεν ήταν καθόλου έτοιμος να ακούσει.
0 comments:
Post a Comment