ΜΕΡΟΣ 5 – Η ΑΔΕΛΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ!

Η Claire έμεινε ακίνητη κρατώντας το τηλέφωνο στο αυτί της.

«Η Melissa;» ρώτησε ξανά.

«Ναι», απάντησε ο δικηγόρος. «Επικοινώνησε με το γραφείο μας και ισχυρίστηκε ότι η οικογένεια ανησυχεί για την οικονομική σου κατάσταση. Ζήτησε πληροφορίες σχετικά με το ίδρυμα και τον τρόπο με τον οποίο σκοπεύεις να διαχειριστείς την αποζημίωση.»

«Και της δώσατε πληροφορίες;»

«Φυσικά και όχι. Της εξηγήσαμε ότι δεν έχει καμία εξουσιοδότηση. Claire, θέλω να σε ρωτήσω κάτι. Έχεις υπογράψει ποτέ κάποιο έγγραφο που να επιτρέπει στους γονείς ή στην αδελφή σου να ενεργούν εκ μέρους σου;»

«Όχι. Ποτέ.»

«Ωραία. Τότε μην υπογράψεις τίποτα χωρίς να το εξετάσουμε μαζί. Θα σου στείλω επίσης όλα τα σχετικά έγγραφα.»

Όταν έκλεισε το τηλέφωνο, η Claire κάθισε στον καναπέ.

Δεν μπορούσε να καταλάβει πώς είχαν φτάσει τα πράγματα μέχρι εδώ.

Η οικογένειά της δεν είχε σταθεί δίπλα της όταν έχασε τα πάντα. Τώρα όμως ήθελε να συμμετέχει στις αποφάσεις για το μέλλον της.

Και το χειρότερο ήταν ότι η Melissa είχε προσπαθήσει να εμφανιστεί ως εκπρόσωπός της.

Το ίδιο βράδυ, η Claire τηλεφώνησε στη Margaret.

«Δεν ξέρω τι να κάνω», της είπε με τρεμάμενη φωνή.

Η Margaret την άκουσε χωρίς να τη διακόψει.

«Θέλεις να έρθουμε;»

«Δεν θέλω να σας φορτώσω και με τα δικά μου προβλήματα.»

«Claire, είσαι οικογένειά μας. Δεν χρειάζεται να ζητάς άδεια για να στηριχτείς πάνω μας.»

Μισή ώρα αργότερα, η Margaret και ο Robert βρίσκονταν στο σπίτι της.

Όταν η Claire τους εξήγησε τι είχε συμβεί, ο Robert συνοφρυώθηκε.

«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι τόλμησαν να κάνουν κάτι τέτοιο.»

«Δεν θέλω να τους εκδικηθώ», είπε η Claire. «Θέλω μόνο να με αφήσουν να πενθήσω και να δημιουργήσω κάτι καλό στη μνήμη των παιδιών μου.»

Η Margaret έπιασε το χέρι της.

«Τότε αυτό ακριβώς θα κάνουμε. Θα προστατεύσουμε την ηρεμία σου και το έργο σου.»

Την επόμενη ημέρα, η Claire συναντήθηκε με τον δικηγόρο της.

Εκείνος της εξήγησε ότι κανείς από τους συγγενείς της δεν είχε δικαίωμα να διαχειρίζεται την αποζημίωση ή να παίρνει αποφάσεις για το ίδρυμα χωρίς τη δική της γραπτή συναίνεση.

Της πρότεινε να διατηρεί όλα τα έγγραφα ασφαλή, να μην αποκαλύπτει οικονομικές λεπτομέρειες και να καταγράφει κάθε προσπάθεια επικοινωνίας σχετικά με τα χρήματα.

Η Claire συμφώνησε.

«Θέλω επίσης να προχωρήσουμε με το ίδρυμα. Δεν θέλω αυτή η ιστορία να με σταματήσει.»

«Θα το κάνουμε», απάντησε ο δικηγόρος.

Για τις επόμενες ημέρες, η Claire αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στο σχέδιό της.

Επέλεξε ένα όνομα για το ίδρυμα:

The Lily and Noah Foundation.

Ήθελε να βοηθά οικογένειες με παιδιά, να προσφέρει ενημέρωση για την οδική ασφάλεια και να στηρίζει προγράμματα που θα μπορούσαν να αποτρέψουν παρόμοια δυστυχήματα.

Παρά τον πόνο της, κάθε φορά που έβλεπε το όνομα των παιδιών της στα επίσημα έγγραφα, ένιωθε ότι ένα μικρό κομμάτι τους συνέχιζε να υπάρχει μέσα από κάτι καλό.

Όμως η οικογένειά της δεν είχε σκοπό να σταματήσει.

Τρεις ημέρες αργότερα, η Melissa δημοσίευσε μια φωτογραφία στο Facebook.

Στη φωτογραφία εμφανιζόταν μαζί με τους γονείς τους.

Η λεζάντα έγραφε:

«Μερικές φορές οι άνθρωποι αλλάζουν όταν αποκτούν χρήματα. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή θα θυμηθούν ποιοι ήταν οι άνθρωποι που τους αγάπησαν πρώτοι.»

Η Claire διάβασε την ανάρτηση και ένιωσε ένα κύμα θυμού.

Δεν την ανέφερε ονομαστικά.

Δεν χρειαζόταν.

Τα σχόλια άρχισαν αμέσως.

«Η οικογένεια πρέπει να είναι πάνω από όλα.»

«Τα χρήματα αλλάζουν τους ανθρώπους.»

«Ελπίζω να τα ξαναβρείτε.»

Κάποιοι συγγενείς άρχισαν να της στέλνουν μηνύματα, ρωτώντας γιατί είχε απομακρυνθεί από τους γονείς της.

Κανείς δεν γνώριζε τι πραγματικά είχε συμβεί.

Κανείς δεν ήξερε ότι εκείνοι είχαν επιλέξει να γιορτάσουν τα γενέθλια της Melissa αντί να παραστούν στην κηδεία των παιδιών της.

Η Claire αποφάσισε να μην απαντήσει δημόσια.

Αλλά το επόμενο πρωί συνέβη κάτι που δεν περίμενε.

Έλαβε ένα email από μια γυναίκα που ονομαζόταν Patricia.

«Claire, δεν γνωριζόμαστε προσωπικά, αλλά εργάζομαι στον χώρο των νομικών υπηρεσιών. Έμαθα πρόσφατα για την υπόθεσή σου και πιστεύω ότι πρέπει να ελέγξεις προσεκτικά κάποια έγγραφα που σχετίζονται με την οικογένειά σου. Δεν θέλω να σε τρομάξω, αλλά υπάρχει κάτι που ίσως δεν γνωρίζεις.»

Η Claire διάβασε το μήνυμα ξανά και ξανά.

Απάντησε αμέσως:

«Τι ακριβώς εννοείτε;»

Η Patricia απάντησε λίγα λεπτά αργότερα.

«Πριν από λίγο καιρό, κάποιος προσπάθησε να συγκεντρώσει πληροφορίες σχετικά με την αποζημίωσή σου και να μάθει αν υπήρχε τρόπος να αποκτήσει πρόσβαση σε αυτήν. Δεν γνωρίζω όλες τις λεπτομέρειες, αλλά το όνομα που εμφανίστηκε στα σχετικά έγγραφα είναι το όνομα του πατέρα σου.»

Η Claire ένιωσε την καρδιά της να χτυπά πιο γρήγορα.

Τηλεφώνησε αμέσως στον δικηγόρο της και του προώθησε το email.

Εκείνος της ζήτησε να μην επικοινωνήσει ακόμη με κανέναν από την οικογένειά της.

«Θα ελέγξουμε πρώτα τι ακριβώς συνέβη», της είπε.

Το απόγευμα, καθώς η Claire καθόταν στο γραφείο της, χτύπησε το κουδούνι.

Άνοιξε την πόρτα και βρήκε τη μητέρα της μόνη.

Δεν κρατούσε λουλούδια αυτή τη φορά.

Κρατούσε έναν μικρό φάκελο.

«Claire, πρέπει να μιλήσουμε. Και αυτή τη φορά θέλω να με ακούσεις μέχρι το τέλος.»

«Δεν έχουμε τίποτα άλλο να συζητήσουμε.»

Η μητέρα της κοίταξε πίσω της και χαμήλωσε τη φωνή.

«Ο πατέρας σου δεν ξέρει ότι ήρθα. Υπάρχει κάτι που πρέπει να μάθεις για εκείνον.»

Η Claire πάγωσε.

«Τι πράγμα;»

Η μητέρα της έσφιξε τον φάκελο στα χέρια της.

«Ο πατέρας σου δεν ενδιαφέρεται μόνο για τα χρήματα. Υπάρχει ένα παλιότερο οικονομικό πρόβλημα που προσπαθεί να κρύψει από όλους μας… και φοβάμαι ότι η αποζημίωσή σου ήταν η λύση που είχε βρει.»

Η Claire έκανε ένα βήμα πίσω.

«Τι μου κρύβετε;»

Η μητέρα της άνοιξε τον φάκελο και της έδειξε ένα έγγραφο.

Μόλις η Claire διάβασε το ποσό που αναγραφόταν στην πρώτη σελίδα, ένιωσε τα πόδια της να λυγίζουν.

Και τότε κατάλαβε ότι η ιστορία με τα 18,7 εκατομμύρια ήταν πολύ πιο επικίνδυνη απ’ όσο φανταζόταν…

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 6…

ΜΕΡΟΣ 6 ➡️