ΜΕΡΟΣ 6ο: Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΟΝ ΓΚΡΑΝΤ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΑΜΟ ΜΑΣ — ΚΑΙ Ο ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΜΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!

«Κλερ… πρέπει να σου εξηγήσω κάτι».

Η φωνή του Ρίτσαρντ έτρεμε.

Στεκόταν απέναντί μου, κρατώντας ακόμη τη φωτογραφία που μόλις είχα λάβει στο κινητό μου.

Ο πατέρας μου.

Ο Γκραντ.

Και ο ίδιος.

Μαζί, σε ένα τραπέζι, πολλά χρόνια πριν γνωρίσω τον άντρα που παντρεύτηκα.

«Μου είπες ότι ο πατέρας μου δεν τον γνώριζε», είπα.

«Δεν σου είπα ακριβώς αυτό».

«Μη μου παίζεις με τις λέξεις, Ρίτσαρντ. Θέλω την αλήθεια».

Κάθισε αργά.

«Ο πατέρας σου γνώρισε τον Γκραντ σε μια επαγγελματική συνάντηση. Εκείνη την εποχή ο Γκραντ προσπαθούσε να δημιουργήσει μια δική του εταιρεία συμβουλευτικών υπηρεσιών. Ήθελε να συνεργαστεί με την Bellwether».

«Και γιατί δεν μου το είπε ποτέ;»

«Επειδή η συνεργασία δεν προχώρησε».

«Γιατί;»

Ο Ρίτσαρντ με κοίταξε σοβαρά.

«Επειδή ο πατέρας σου ανακάλυψε ότι ο Γκραντ είχε παρουσιάσει ψεύτικα οικονομικά στοιχεία για την προηγούμενη επιχείρησή του».

Ένιωσα τα χέρια μου να παγώνουν.

«Ο πατέρας μου το ήξερε;»

«Ναι. Και γι' αυτό αρνήθηκε να συνεργαστεί μαζί του».

«Τότε πώς βρέθηκε ο Γκραντ στη ζωή μου;»

Ο Ρίτσαρντ απέφυγε το βλέμμα μου.

«Δεν ξέρω αν σε πλησίασε αρχικά για την εταιρεία ή αν τα συναισθήματά του ήταν πραγματικά. Αλλά ξέρω ότι, όταν ο πατέρας σου έμαθε πως είχατε σχέση, ανησύχησε πολύ».

«Και πάλι δεν μου είπε τίποτα».

«Δεν ήθελε να σου επιβάλει ποιον θα αγαπήσεις. Μου ζήτησε μόνο να παρακολουθώ διακριτικά τις επαγγελματικές κινήσεις του Γκραντ».

Έκλεισα τα μάτια.

Ξαφνικά, θυμήθηκα τον πατέρα μου να με ρωτάει, λίγο πριν από τον γάμο:

«Είσαι σίγουρη ότι γνωρίζεις πραγματικά τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου;»

Τότε είχα γελάσει.

Του είχα πει ότι ήταν υπερβολικά προστατευτικός.

Και τώρα η ερώτησή του επέστρεφε στο μυαλό μου σαν προειδοποίηση.

---

«Υπάρχει κάτι ακόμη», συνέχισε ο Ρίτσαρντ.

Έβγαλε έναν μικρό φάκελο από τον χαρτοφύλακά του.

«Ο πατέρας σου μού είχε ζητήσει να σου τον παραδώσω μόνο αν κάποιος προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει πλαστά έγγραφα για να αποκτήσει τον έλεγχο της εταιρείας».

Άνοιξα τον φάκελο.

Μέσα υπήρχε ένα γράμμα και ένα αντίγραφο μιας παλιάς συμφωνίας.

Το γράμμα άρχιζε με τις λέξεις:

«Αγαπημένη μου Κλερ,

Αν διαβάζεις αυτές τις γραμμές, σημαίνει ότι κάποιος προσπάθησε να πάρει από τα χέρια σου κάτι που έχτισες με τη δική σου δύναμη».

Σταμάτησα.

Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα.

Συνέχισα να διαβάζω.

Ο πατέρας μου εξηγούσε ότι είχε δημιουργήσει μια ειδική εταιρική δομή για να προστατεύσει τις μετοχές της Bellwether. Οι μετοχές που του ανήκαν είχαν μεταβιβαστεί σε εμένα σύμφωνα με τις νόμιμες διαδικασίες, ενώ τα δικαιώματα ελέγχου παρέμεναν προστατευμένα από το καταστατικό και τις συμφωνίες των μετόχων.

Στο τέλος είχε γράψει:

«Μην επιτρέψεις ποτέ σε κανέναν να σε πείσει ότι χρειάζεσαι την άδειά του για να διοικήσεις αυτό που δημιούργησες».

Άφησα το γράμμα στο τραπέζι.

«Γιατί μου το έκρυψες τόσο καιρό;» ρώτησα.

Ο Ρίτσαρντ χαμήλωσε το κεφάλι.

«Επειδή είχα υποσχεθεί στον πατέρα σου ότι θα το κρατούσα μέχρι να υπάρξει πραγματικός κίνδυνος. Και επειδή πίστευα ότι ο Γκραντ είχε αλλάξει».

«Και τώρα;»

«Τώρα ξέρω ότι έκανα λάθος».

---

Το απόγευμα, ο Άντριου με κάλεσε στο γραφείο του.

«Έχουμε μια σημαντική εξέλιξη», μου είπε.

Πάνω στο τραπέζι υπήρχαν τα αποτελέσματα της πρώτης φάσης του οικονομικού ελέγχου.

Οι πληρωμές προς την εταιρεία της Τέσα δεν είχαν επαρκή δικαιολογητικά. Επιπλέον, υπήρχαν ενδείξεις ότι μέρος των χρημάτων είχε καταλήξει σε εταιρεία συνδεδεμένη με τον Γκραντ.

«Και τα 750.000 δολάρια;» ρώτησα.

«Η μεταφορά δεν ολοκληρώθηκε. Η τράπεζα έχει διατηρήσει τα σχετικά στοιχεία και συνεργάζεται με τους αρμόδιους ελεγκτές».

«Μπορούμε να αποδείξουμε ποιος έδωσε την εντολή;»

«Υπάρχουν ηλεκτρονικά ίχνη που πρέπει να εξεταστούν επίσημα. Δεν θα προδικάσουμε το αποτέλεσμα, αλλά τα στοιχεία είναι σοβαρά».

Η Νόρα μπήκε στο γραφείο κρατώντας ένα ακόμη έγγραφο.

«Κλερ, μόλις λάβαμε απάντηση από τον εξωτερικό δικηγόρο που είχε δεχτεί το πλαστό έγγραφο».

«Τι είπε;»

«Υποστηρίζει ότι ο Γκραντ τού παρουσίασε μια συμφωνία ως ήδη εγκεκριμένη από εσένα. Του έστειλε μάλιστα και ένα μήνυμα που έλεγε ότι είχες συμφωνήσει να αποχωρήσεις σταδιακά από τη διοίκηση».

Γέλασα χωρίς χαρά.

«Πολύ ενδιαφέρον. Δεν θυμάμαι να έχω συμφωνήσει ποτέ κάτι τέτοιο».

Ο Άντριου έγνεψε.

«Γι' αυτό θα ζητήσουμε να εξεταστούν τα πρωτότυπα, οι υπογραφές και όλη η ηλεκτρονική αλληλογραφία».

Τότε χτύπησε το τηλέφωνο της Νόρας.

Άκουσε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά με κοίταξε.

«Είναι η Ελέιν».

Δεν ήθελα να της μιλήσω.

Αλλά κάτι στη φωνή της Νόρας με έκανε να αλλάξω γνώμη.

«Βάλ' την σε ανοιχτή ακρόαση».

---

«Κλερ;» ακούστηκε η φωνή της Ελέιν.

«Σε ακούω».

«Πρέπει να συναντηθούμε. Μόνο οι δυο μας».

«Αν έχεις κάτι να πεις για την εταιρεία, μπορείς να το πεις στον δικηγόρο μου».

«Δεν είναι μόνο η εταιρεία».

Έμεινα σιωπηλή.

«Ο Γκραντ μού είπε ότι είχε εξασφαλίσει τη συγκατάθεσή σου. Μου έδωσε να υπογράψω έγγραφα και μου είπε ότι θα γινόμουν μέλος μιας νέας διοικητικής ομάδας. Δεν μου είπε ότι θα χρησιμοποιούσε το όνομά μου για να αποκτήσει δικαιώματα πάνω στις μετοχές σου».

«Και τα 250.000 δολάρια που έλαβες;»

Η Ελέιν άρχισε να κλαίει.

«Μου είπε ότι ήταν αμοιβή για συμβουλευτικές υπηρεσίες. Δεν ήξερα ότι η πληρωμή συνδεόταν με τις άλλες συναλλαγές».

«Υπέγραψες χωρίς να διαβάσεις;»

«Ναι. Ήταν λάθος μου».

«Ένα πολύ σοβαρό λάθος».

«Το ξέρω. Έχω τα μηνύματα που μου έστειλε. Έχω και τα έγγραφα που μου έδωσε να υπογράψω. Θα τα παραδώσω όλα».

Ο Άντριου έκανε ένα νόημα να μην συνεχίσω τη συζήτηση.

«Ελέιν, θα επικοινωνήσει μαζί σου ο δικηγόρος μου. Από εδώ και πέρα, όλα θα γίνουν επίσημα».

«Κλερ… υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρεις».

«Τι;»

Η φωνή της έσπασε.

«Ο Γκραντ δεν σχεδίαζε μόνο να πάρει τον έλεγχο της Bellwether. Είχε πει ότι, μόλις ολοκληρωνόταν η συμφωνία, θα έφευγε από εσένα και θα ξεκινούσε μια νέα ζωή με την Τέσα».

Δεν ένιωσα έκπληξη.

Μόνο μια βαθιά, παγωμένη θλίψη.

«Αυτό το ήξερα ήδη», απάντησα.

Και έκλεισα το τηλέφωνο.

---

Το ίδιο βράδυ επέστρεψα στο σπίτι.

Το σπίτι που μοιραζόμουν με τον Γκραντ.

Στο σαλόνι υπήρχαν ακόμη οι χριστουγεννιάτικες διακοσμήσεις. Το μικρό δέντρο που είχαμε στολίσει μαζί. Οι φωτογραφίες από τα ταξίδια μας. Το δώρο που του είχα αγοράσει και δεν πρόλαβα ποτέ να του δώσω.

Πήγα στην κρεβατοκάμαρα και άνοιξα την ντουλάπα.

Το μισό μέρος ήταν άδειο.

Ο Γκραντ είχε πάρει τα περισσότερα πράγματά του.

Πάνω στο κομοδίνο βρήκα ένα σημείωμα.

«Κλερ, δεν ήθελα να φτάσουμε ως εδώ. Μπορούμε ακόμη να τα βρούμε. Ας μιλήσουμε χωρίς δικηγόρους».

Το άφησα κάτω.

Ύστερα άνοιξα το συρτάρι μου και βρήκα μια φωτογραφία από τον γάμο μας.

Στη φωτογραφία χαμογελούσαμε και οι δύο.

Για μια στιγμή αναρωτήθηκα αν εκείνος είχε χαμογελάσει ποτέ πραγματικά.

Τότε το κινητό μου χτύπησε.

Μήνυμα από άγνωστο αριθμό.

«Αν νομίζεις ότι η Ελέιν σου είπε όλη την αλήθεια, κάνεις λάθος. Ο Γκραντ δεν ήταν ο μόνος που πληρώθηκε. Υπάρχει και κάποιος άλλος μέσα στην Bellwether που πήρε χρήματα για να βοηθήσει το σχέδιό του».

Ακολούθησε δεύτερο μήνυμα.

«Κοίτα τις πληρωμές προς το πρόσωπο που εμπιστεύεσαι περισσότερο».

Ένιωσα την καρδιά μου να χτυπά δυνατά.

Άνοιξα αμέσως τον φάκελο με τις συναλλαγές.

Και εκεί, ανάμεσα στα ονόματα των προμηθευτών και των συνεργατών, εμφανίστηκε μια πληρωμή που δεν είχα προσέξει μέχρι τότε.

Ο δικαιούχος ήταν ένας άνθρωπος που γνώριζα σχεδόν δέκα χρόνια.

Ο άνθρωπος που είχε σταθεί δίπλα μου σε κάθε δύσκολη στιγμή.

Η ΝΟΡΑ.

Σήκωσα αργά το βλέμμα από την οθόνη.

Δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που έβλεπα.

Και τότε χτύπησε το κουδούνι της εξώπορτας.

Άνοιξα.

Στεκόταν εκεί η Νόρα.

Το πρόσωπό της ήταν χλωμό.

«Κλερ», είπε με τρεμάμενη φωνή. «Πρέπει να σου πω κάτι πριν μάθεις την αλήθεια από κάποιον άλλον».

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 7ο…

ΜΕΡΟΣ  7 ➡️