ΜΕΡΟΣ 7 — Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΟΛΑ

Η φράση του Ρέιμοντ δεν έφευγε από το μυαλό μου.

«Υπάρχει κάποιος άλλος».

Ποιος μπορούσε να είναι; Ο γιατρός; Ο πατέρας του Κρίστοφερ; Κάποιος από την επιχείρηση;

Ο Τζόναθαν άρχισε να ερευνά τις παλιές οικονομικές συναλλαγές. Οι αρχές εξέταζαν ταυτόχρονα τα στοιχεία που είχαν βρεθεί στο σπίτι της Ελίζαμπεθ.

Ύστερα από δύο ημέρες, ο δικηγόρος εμφανίστηκε στην έπαυλη κρατώντας έναν φάκελο.

«Νόρα, πρέπει να δείτε αυτό».

Μου έδειξε μια σειρά από μεταφορές χρημάτων.

Για χρόνια, μεγάλα ποσά είχαν μεταφερθεί από την επιχείρηση του Ρέιμοντ σε εταιρείες που εμφανίζονταν ως προμηθευτές. Οι εταιρείες αυτές δεν είχαν πραγματική δραστηριότητα.

«Ποιος τις διαχειρίζεται;» ρώτησα.

Ο Τζόναθαν έδειξε ένα όνομα.

Ήταν ο Άντριου Γουίνσλοου, ο πατέρας του Κρίστοφερ.

«Αλλά ο Άντριου έχει πεθάνει εδώ και τρία χρόνια», πρόσθεσα.

«Ακριβώς. Και αυτό σημαίνει ότι κάποιος συνέχισε να χρησιμοποιεί τις εταιρείες του».

Εκείνη τη στιγμή, ο Ρέιμοντ άνοιξε τα μάτια του.

«Κρίστοφερ…»

Ο Τζόναθαν πλησίασε.

«Πιστεύεις ότι ο ανιψιός σου συνέχισε όσα έκανε ο πατέρας του;»

Ο Ρέιμοντ ανοιγόκλεισε τα μάτια του.

Ναι.

«Και η μητέρα σου;» ρώτησα.

Προσπάθησε να μιλήσει.

«Εκείνη… ανακάλυψε… τα χρήματα».

«Και μετά πέθανε στο δυστύχημα».

Ένα αργό ανοιγόκλεισμα.

Η αλήθεια άρχισε να σχηματίζεται μπροστά μας.

Ο Κρίστοφερ είχε κληρονομήσει όχι μόνο την περιουσία του πατέρα του, αλλά και τα μυστικά του. Όταν ο Ρέιμοντ άρχισε να ερευνά τις παλιές συναλλαγές, έγινε απειλή.

Και τώρα, ο ανιψιός του προσπαθούσε να τον βγάλει από τη μέση.

Το ίδιο απόγευμα, ο Κρίστοφερ μπήκε στην έπαυλη συνοδευόμενος από δύο άντρες.

«Αρκετά!» φώναξε.

Ο Τζόναθαν στάθηκε μπροστά του.

«Δεν μπορείτε να μπείτε έτσι».

«Αυτό είναι το σπίτι της οικογένειάς μου!»

«Και ο Ρέιμοντ είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης».

Ο Κρίστοφερ με κοίταξε.

«Εσύ φταις για όλα αυτά, Νόρα. Αν δεν είχες ανακατευτεί, ο θείος μου θα είχε φύγει ήσυχα».

«Δεν έκανα τίποτα άλλο από το να τον φροντίζω».

«Έπρεπε να είχες μείνει στη θέση σου».

Τότε ο Ρέιμοντ έκανε κάτι που κανείς μας δεν περίμενε.

Σήκωσε αργά το χέρι του.

Όλοι γύρισαν προς το μέρος του.

Με μεγάλη προσπάθεια, έδειξε τον Κρίστοφερ.

«Εσύ…»

Ο ανιψιός του χλόμιασε.

«Θείε;»

Ο Ρέιμοντ προσπάθησε ξανά.

«Δεν… θα… κερδίσεις».

Ο Κρίστοφερ έκανε ένα βήμα πίσω.

Τότε ακούστηκε το κουδούνι.

Δύο αστυνομικοί μπήκαν στην έπαυλη μαζί με έναν εκπρόσωπο των αρμόδιων αρχών.

«Κύριε Γουίνσλοου, πρέπει να μας ακολουθήσετε για να δώσετε εξηγήσεις σχετικά με τα ιατρικά και οικονομικά στοιχεία της υπόθεσης».

Ο Κρίστοφερ άρχισε να φωνάζει πως όλα ήταν ψέματα.

Όμως ένας από τους αστυνομικούς τού έδειξε τα έγγραφα.

«Έχουμε ζητήσει να διατηρηθούν όλα τα σχετικά στοιχεία και να εξεταστούν οι συναλλαγές και οι ιατρικές πράξεις που συνδέονται με τον θείο σας».

Καθώς τον οδηγούσαν προς την έξοδο, γύρισε και με κοίταξε.

«Νομίζεις ότι τελείωσε; Δεν ξέρεις τίποτα!»

Δεν απάντησα.

Γιατί εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πως, ακόμη κι αν ο Κρίστοφερ είχε αποκαλυφθεί, η υπόθεση δεν είχε τελειώσει.

Ο Τζόναθαν πλησίασε τον Ρέιμοντ.

«Υπάρχει κάτι ακόμη που πρέπει να ξέρουμε;»

Ο Ρέιμοντ τον κοίταξε.

Με δυσκολία, σχημάτισε μια τελευταία φράση:

«Η διαθήκη… Νόρα…»

Και ύστερα έστρεψε το βλέμμα του προς εμένα.

«Είναι… για εκείνη».

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΜΕΡΟΣ…