ΜΕΡΟΣ 8ο: Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΙΣΧΥΡΙΣΤΗΚΕ ΟΤΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΧΑΡΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ — ΑΛΛΑ ΕΝΑ ΚΡΥΦΟ ΑΡΧΕΙΟ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

Δεν κοιμήθηκα εκείνο το βράδυ.

Η φωτογραφία του εγγράφου που μου είχε στείλει ο Γκραντ βρισκόταν συνεχώς μπροστά στα μάτια μου.

Μια συμφωνία μεταβίβασης μετοχών.

Η υπογραφή του πατέρα μου.

Και μια ημερομηνία που δεν μπορούσε να είναι αληθινή.

Ο πατέρας μου είχε πεθάνει πριν από εκείνη την ημερομηνία.

Πώς ήταν δυνατόν να είχε υπογράψει ένα τέτοιο έγγραφο;

Το επόμενο πρωί πήγα κατευθείαν στο γραφείο του Άντριου.

Ο Ρίτσαρντ και η Νόρα βρίσκονταν ήδη εκεί.

Έβαλα το κινητό μου πάνω στο τραπέζι.

«Θέλω να εξετάσετε αυτό το έγγραφο. Δεν με ενδιαφέρει τι ισχυρίζεται ο Γκραντ. Θέλω να μάθω αν είναι πραγματικό».

Ο Άντριου το κοίταξε προσεκτικά.

«Δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπέρασμα από μια φωτογραφία. Χρειαζόμαστε το πρωτότυπο, το ιστορικό της κατάθεσής του και ανεξάρτητη εξέταση της υπογραφής».

Ο Ρίτσαρντ έσκυψε προς την οθόνη.

Μόλις διάβασε την ημερομηνία, το πρόσωπό του άλλαξε.

«Ξέρω αυτό το έγγραφο».

Γύρισα απότομα προς το μέρος του.

«Τι εννοείς;»

«Ο πατέρας σου είχε συντάξει ένα προσχέδιο μιας συμφωνίας πριν από πολλά χρόνια. Δεν ήταν συμφωνία μεταβίβασης μετοχών. Ήταν ένα σχέδιο για την εξαγορά μιας παλιάς επιχειρηματικής απαίτησης».

«Και γιατί υπάρχει η υπογραφή του;»

«Επειδή το αρχικό προσχέδιο είχε υπογραφεί από εκείνον. Κάποιος φαίνεται ότι πήρε την υπογραφή από το παλιό έγγραφο και τη χρησιμοποίησε σε κάτι διαφορετικό».

Ο Άντριου σηκώθηκε.

«Αυτό είναι σοβαρό. Πρέπει να συγκρίνουμε το πρωτότυπο με τα αρχεία της εταιρείας».

Η Νόρα άνοιξε τον υπολογιστή της.

«Υπάρχει ένα ψηφιακό αντίγραφο στο παλιό αρχείο του πατέρα σου. Θα ψάξω».

Μετά από λίγα λεπτά εμφανίστηκε ένας φάκελος.

Η ημερομηνία δημιουργίας του ήταν δεκαπέντε χρόνια πριν.

Και το περιεχόμενό του ήταν εντελώς διαφορετικό από αυτό που είχε στείλει ο Γκραντ.

Η αρχική συμφωνία αφορούσε μια οικονομική διευθέτηση με τον Τόμας Μίλερ.

Δεν παραχωρούσε μετοχές της Bellwether.

Δεν έδινε δικαιώματα διοίκησης στον Γκραντ.

Και δεν αναγνώριζε κανένα δικαίωμα ιδιοκτησίας στη σημερινή εταιρεία.

«Τώρα ξέρουμε τι έκανε», ψιθύρισα.

Ο Άντριου με διόρθωσε.

«Έχουμε σοβαρές ενδείξεις αλλοίωσης ή παραποίησης του εγγράφου. Θα χρειαστεί επίσημη εξέταση πριν αποδώσουμε ευθύνες».

Έγνεψα.

Αλλά μέσα μου ήξερα ότι ο Γκραντ είχε ξεπεράσει κάθε όριο.

---

Λίγο αργότερα, ο Άντριου δέχτηκε ένα τηλεφώνημα.

Άκουσε προσεκτικά και μετά έκλεισε.

«Ο Γκραντ ζητά επίσημη συνάντηση με τους μετόχους. Θέλει να παρουσιάσει το έγγραφο και να ζητήσει αναγνώριση των δικαιωμάτων που ισχυρίζεται ότι έχει».

«Μπορεί να το κάνει;»

«Μπορεί να υποβάλει το αίτημά του. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνει δεκτό. Θα απαντήσουμε με τα πραγματικά εταιρικά έγγραφα και θα ζητήσουμε να μην υπάρξει καμία αλλαγή στη διοίκηση μέχρι να ολοκληρωθεί η εξέταση».

«Πότε θέλει να γίνει η συνάντηση;»

«Αύριο το πρωί».

Κοίταξα τη Νόρα.

«Τότε αύριο θα είμαστε όλοι εκεί».

---

Το επόμενο πρωί, η αίθουσα συνεδριάσεων της Bellwether ήταν γεμάτη.

Οι μέτοχοι είχαν συγκεντρωθεί γύρω από το μεγάλο τραπέζι.

Ο Γκραντ μπήκε φορώντας ένα σκούρο κοστούμι και κρατώντας έναν φάκελο.

Πίσω του ακολουθούσε ο δικηγόρος του.

Η Ελέιν δεν ήταν μαζί του.

Η Τέσα επίσης απουσίαζε.

Ο Γκραντ με κοίταξε και χαμογέλασε.

«Χαίρομαι που ήρθες, Κλερ. Σήμερα θα τελειώσει όλη αυτή η παρεξήγηση».

«Δεν ήρθα για να ακούσω υποσχέσεις. Ήρθα για να ακούσω στοιχεία».

Ο δικηγόρος του σηκώθηκε.

«Ο πελάτης μου διαθέτει έγγραφα που αποδεικνύουν ότι ο πατέρας της κυρίας Μίλερ είχε συμφωνήσει να μεταβιβάσει συγκεκριμένα δικαιώματα στην οικογένειά του».

Ο Άντριου σηκώθηκε αμέσως.

«Αμφισβητούμε τη γνησιότητα και τη νομική ισχύ αυτών των εγγράφων. Έχουμε ήδη εντοπίσει το αρχικό προσχέδιο, το οποίο διαφέρει ουσιαστικά από την έκδοση που παρουσιάστηκε».

Ο Γκραντ άνοιξε τον φάκελό του.

«Εδώ είναι το πρωτότυπο».

Έβγαλε ένα έγγραφο και το έβαλε στο τραπέζι.

«Ο πατέρας της Κλερ είχε αναγνωρίσει την επένδυση του δικού μου πατέρα. Εγώ απλώς ζητώ να αποδοθούν όσα δικαιούνται οι νόμιμοι διάδοχοί του».

Ένας από τους μετόχους κοίταξε τον Άντριου.

«Υπάρχει πράγματι τέτοια απαίτηση;»

Ο Άντριου απάντησε ψύχραιμα.

«Υπήρξε παλιά οικονομική εκκρεμότητα. Δεν προκύπτει όμως από τα έγγραφα ότι αυτή μετατρέπεται σε σημερινή ιδιοκτησία ή δικαίωμα διοίκησης της Bellwether».

Ο Γκραντ χτύπησε το τραπέζι.

«Αυτό είναι γελοίο!»

«Η φωνή σου δεν κάνει ένα έγγραφο νόμιμο», του είπα.

Με κοίταξε με θυμό.

«Εσύ δεν ξέρεις τίποτα για όσα έκανε ο πατέρας σου».

«Ίσως. Αλλά ξέρω τι έκανε ο δικός μου».

---

Τότε η πόρτα άνοιξε.

Η Ελέιν μπήκε κρατώντας έναν μεγάλο φάκελο.

Ο Γκραντ σηκώθηκε απότομα.

«Μητέρα; Τι κάνεις εδώ;»

Εκείνη δεν τον κοίταξε.

Πλησίασε τον Άντριου και του έδωσε τον φάκελο.

«Αυτά είναι τα μηνύματα που μου έστειλε ο γιος μου. Και αυτά είναι τα έγγραφα που μου ζήτησε να υπογράψω».

Ο Γκραντ χλώμιασε.

«Σου είπα να μην ανακατευτείς!»

Η Ελέιν γύρισε προς το μέρος του.

«Με έβαλες να υπογράψω χωρίς να μου πεις τι ακριβώς έκανα. Με χρησιμοποίησες και μετά μου ζήτησες να σωπάσω».

«Μητέρα, δεν ξέρεις τι λες».

«Ξέρω αρκετά».

Άνοιξε τον φάκελο.

«Εδώ υπάρχει ένα μήνυμα στο οποίο μου γράφεις ότι η Κλερ δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να παραχωρήσει τον έλεγχο της εταιρείας. Και εδώ υπάρχει μια συνομιλία με την Τέσα για τα χρήματα που θα λάβετε μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας».

Η αίθουσα πάγωσε.

Ο Γκραντ σηκώθηκε.

«Αυτά είναι ιδιωτικά μηνύματα!»

Ο Άντριου παρενέβη.

«Θα παραδοθούν στους αρμόδιους για την εξέταση της υπόθεσης. Κανείς δεν θα τα χρησιμοποιήσει για να παραβιάσει οποιοδήποτε δικαίωμα».

Η Ελέιν άρχισε να κλαίει.

«Συγγνώμη, Κλερ. Ξέρω ότι δεν μπορώ να διορθώσω όσα έγιναν».

Την κοίταξα.

«Δεν ξέρω αν μπορώ να σε συγχωρήσω. Αλλά τουλάχιστον σήμερα επέλεξες να πεις την αλήθεια».

---

Ο Γκραντ έφυγε από την αίθουσα πριν ολοκληρωθεί η συνάντηση.

Ο δικηγόρος του έμεινε για να παραλάβει τα επίσημα έγγραφα και να καταγράψει τις αντιρρήσεις του.

Λίγες ώρες αργότερα, η Bellwether ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί κανονικά, με προσωρινά μέτρα ελέγχου και ανεξάρτητη εποπτεία των οικονομικών συναλλαγών.

Ο Γκραντ δεν θα μπορούσε πλέον να εγκρίνει πληρωμές ή να εκπροσωπεί την εταιρεία χωρίς τις προβλεπόμενες εγκρίσεις.

Για πρώτη φορά μετά από ημέρες, ένιωσα ότι η κατάσταση άρχιζε να ξεκαθαρίζει.

Όμως δεν είχε τελειώσει.

Το απόγευμα, ο Άντριου με κάλεσε στο γραφείο του.

«Κλερ, υπάρχει μια τελευταία εξέλιξη».

«Τι συνέβη;»

Μου έδωσε ένα έγγραφο από τον ανεξάρτητο ελεγκτή.

«Βρήκαμε τον πραγματικό προορισμό ενός μέρους των χρημάτων που πέρασαν από την εταιρεία της Τέσα».

«Πού κατέληξαν;»

«Σε έναν λογαριασμό που συνδέεται με τη Northbridge Strategic Holdings».

«Και ποιος είναι πίσω από αυτή την εταιρεία;»

Ο Άντριου γύρισε την τελευταία σελίδα.

Το όνομα που εμφανιζόταν εκεί με έκανε να χάσω την ανάσα μου.

Δεν ήταν ο Γκραντ.

Δεν ήταν η Τέσα.

Ήταν ο άνθρωπος που είχε στείλει το πρώτο ανώνυμο μήνυμα.

Ο ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΧΕΪΛ.

Τον κοίταξα από την άλλη πλευρά του γραφείου.

«Μου είπες ότι ήρθες για να με βοηθήσεις».

Ο Ρίτσαρντ δεν απάντησε.

Ο Άντριου έκλεισε τον φάκελο.

«Κλερ, υπάρχει κάτι ακόμη που πρέπει να γνωρίζεις. Ο Ρίτσαρντ δεν ήταν απλώς συνεργάτης του πατέρα σου. Είχε οικονομική σχέση με την εταιρεία που έλαβε τα χρήματα».

Κοίταξα τον άνθρωπο που είχα αρχίσει να θεωρώ σύμμαχό μου.

Και εκείνος τελικά είπε:

«Δεν ήθελα να φτάσεις ποτέ μέχρι εδώ. Αλλά αν σου αποκαλύψω ποιος πραγματικά έδωσε την εντολή για όλες αυτές τις πληρωμές, δεν θα με κοιτάξεις ποτέ ξανά με τον ίδιο τρόπο».

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 9ο…

ΜΕΡΟΣ 9   ➡️